رئیس‌جمهوری اروگوئه: زندانیان سابق گوانتانامو تروریست نیستند

رئیس‌جمهوری اروگوئه گفت: آمریکا پیش از رسیدن شش زندانی سابق زندان گوانتانامو به کشورم به عنوان پناهنده، ضمانت کرد که آن‌ها در اقدامات تروریستی مشارکت نداشته‌اند.

رئیس‌جمهوری اروگوئه گفت: آمریکا پیش از رسیدن شش زندانی سابق زندان گوانتانامو به کشورم به عنوان پناهنده، ضمانت کرد که آن‌ها در اقدامات تروریستی مشارکت نداشته‌اند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، هشتم دسامبر سال جاری میلادی چهار تبعه سوری، یک فلسطینی و یک تونسی به عنوان پناهنده وارد اروگوئه شدند؛ این افراد نخستین زندانیان گوانتانامو محسوب می‌شوند که به آمریکای جنوبی منتقل شدند. خوزه موخیکا، رئیس‌جمهوری اروگوئه قبول کرد که این افراد را به دلایل بشردوستانه بپذیرد و گفت، به آن‌ها کمک خواهد شد تا در این کشور 3 / 3 میلیون نفری که دارای جمعیت مسلمان نیز هست، ساکن شوند.

موخیکا در جریان کنفرانسی خبری خود، سندی را از سوی وزارت امور خارجه آمریکا به تاریخ دوم دسامبر سال جاری میلادی نشان داد و گفت: هیچ اطلاعاتی از اینکه این افراد در انجام یا تسهیل اقدامات تروریستی علیه آمریکا، شرکایش یا متحدانش دست داشته‌اند، وجود ندارد.

اعضای اپوزیسیون اروگوئه خواستار انتشار این اسناد به عنوان سندی مبنی بر اینکه این افراد خطرناک نیستند، شده‌اند.

موخیکا گفت: هرگز شک نداشتم که این افراد بهای کاری را نکرده‌اند، پرداخت می‌کردند. ما این مساله را دلیلی برای کمک به آن‌ها می‌دانیم.

این افراد پس از طی معاینات پزشکی و مرخصی شدن از یک زندان نظامی به عنوان مهمانان یک اتحادیه بزرگ کارگری در خانه‌ای واقع در مونته‌ویدئو مستقر شدند. آن‌ها به عنوان آشنایی با زندگی جدیدشان در حال گذراندن کلاس‌های زبان اسپانیایی هستند.

در چند روز گذشته چهار تن از زندانیان سابق گوانتانامو در حال گشت‌زنی در پایتخت اروگوئه دیده شدند و در نخستین پیاده‌روی آزادانه خود نان و پنیر خریداری کردند.

ابو وائل دیاب، یکی از این زندانیان سابق با مشکلات جسمی بسیار شدیدی روبروست و پیش از آزادی دست به اعتصاب غذای طولانی زده بود. وی برای راه رفتن از عصا استفاده می‌کند و کمتر از پنج زندانی دیگر فردی اجتماعی است.

این شش تن به عنوان شبه‌نظامیان مظنون به داشتن ارتباط با القاعده در سال 2002 میلادی بازداشت شدند اما هرگز متهم و محکوم نشده بودند. آن‌ها از سال 2009 میلادی باید آزاد می‌شدند اما نمی‌توانستند به کشور خودشان بازگردند. از آن زمان آمریکا در تلاش بود تا کشور ثالثی را پیدا کند که برای جذب آنها تمایل داشته باشد.

انتهای پیام

کد N632249

وبگردی