۲

امید آل خلیفه به تفنگداران دریائی انگلیس

  • ۳بازدید
  • ۲ رای
  • ۰ دیدگاه

حکومت بحرین با تقبل پرداخت قسمت بیشتر هزینه 23 ملیون دلاری احداث پایگاه دریائی در بندر سلمان از جیب مردم این کشور برای استقرار دائم ناوگان دریائی انگلیس در حقیقت بار هزینه های دولت انگلیس را کاهش و بر گرده مردم مظلوم بحرین قرار میدهد. هم اکنون پایگاه دریائی جفیر که محل استقرار ناوگان پنجم امریکا است و تا سال 1968 که انگلیس از خلیج فارس رفت در اختیار نیروی دریائی این کشور بود و وظیفه پشتیبانی از کشتیهای انگلیسی را هم بعهده دارد. اما بدلیل تغییر راهبرد فعالیتهای نظامی آمریکا و ایجاد ظرفیت برای پهلو گیری کشتیهای کرانه ائی مبارزه با تروریسم با هزینه 580 ملیون دلار در صدد به روز در آوردن این پایگاه است.

دولت انگلیس به دلیل مشکلات مالی طی چند سال گذشته اقدام به جمع کردن تعدادی از پایگاههای نیروی دریائی در انگلیس نموده و هم اکنون با ارسال و استقرار آنها در یک منطقه حیاتی و گسترش فعالیت آنها در کشورهای خلیج فارس دچار یک اقدام غیر اخلاقی و مذموم شده است.

وقتی در انگلیس در حصر خانگی بودم در سال 1386 وقتی سربازان ایرانی تعداد 15 نفر از تفنگداران و سربازان نیروی دریائی سلطنتی بریتانیای کبیر! را بدون مقاومت از ناوشان پیاده کرده و سوار بر قایقهای تند روی خود کردند و بعضی از گزارشات مطبوعات غربی اخباری بر خیس کردن شلوار بعضی از تفنگداران را در مطبوعات غربی درز دادند باور نمی کردم انگلیسیها دوباره هوس کنند که برای اقامت طولانی به منطقه بیایند. اما خبر انعقاد این قرار داد خط بطلانی بر حدس من کشید. در چهارم فرودین سال 1386 در داخل آبهای ایران پانزده تفنگدار و ملوان دریائی انگلیس دستگیر شدند و خود انگلیسیها از ابتدا پی برده بودند که اشتباه از ناوگان نیروی دریائی آنها بوده و ناوشان از ابهای عراق به داخل محدوده ابی ایران وارد شده بود و حتی انگلیسها هم خودشان باورشان نمیشد به این زودی این مسئله حل شود. روزنامه ديلی تلگراف روز چهارشنبه چهار آوریل 2007 اظهارات مارگارت بکت وزير خارجه وقت انگلیس را نقل کرد که هشدار داده بود "نبايد بيش از حد درباره حل سريع بحران خوش بين بود"، یعنی انگلیسها خود را برای یک روند سیاسی دراز مدت آماده کرده بودند.
روابط ایران و انگلیس در این دوازده روز دوران پر تلاطم و تنش زائی را گذراند. اگر چه انگلیسها با جار و جنجال تبلیغاتی و رسانه ائی سعی کردند دست بالا را بگیرند ولی رجوع آنها به سازمان ملل از نظر ناظران سیاسی انگلیس اقدامی زود هنگام تلقی شد. نگاهی به نوشته های روزنامه های انگلیس در روز دوشنبه 2 آوريل 2007 مطابق 13 فروردین 1386 که نهمین روز دستگیری آنها بود میزان تحقیری که انگلیسها در طول تاریخ معاصر در این چند روز متحمل شدند را بخوبی نشان میداد. به عنوان مثال روزنامه اينديپندنت با چاپ عکسی از تظاهر کنندگان خشمگين در برابر سفارت برتيانيا در تهران در بالای تصوير تلويزيونی اعتراف کنندگان، مقاله "جنگِ تحقير" مقاله نويس خود رابرت فيسک در صفحه اول و با حروفی درشت تر از معمول را منعکس کرده بود. اوج شدت نگرانی مسئولین و رسانه های انگلیسی در آن ماجرا بعد از مصاحبه تلویزیونی افراد دستگیر شده رخ داد که شدید ترین موضعگیریها و حملات تبلیغی رسانه ائی در زمینه تحقیر دستگیر شدگان بود.
اگر چه من شخصا" با طولانی شدن پرونده ام و حبس خانگی ام بهای این تحقیر را پرداختم ولی در این هیاهو نحوه دستگیری این پانزده نفر و اتفاقاتی که در ساعات اولیه این ماجرا رخ داده بود مورد غفلت قرار گرفت. تفنگداران متجاوز به آبهای ایران را فقط یک نیروی سه نفری واحد گشت مرز دریائی سپاه پاسداران با یک قایق موتوری در آبهای ایران متوقف و در حالیکه یکی از سربازان نیروی دریائی سلطنتی بریتانیای کبیر! نیز شلوار خود را خیس کرده بود بازداشت شدند.

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.