• ۱بازدید

ناامیدی کره‌شمالی از عدم ارائه پیشنهاد بزرگ آمریکا در جریان تبادل زندانیان

رئیس اطلاعات ملی آمریکا ماموریت محرمانه‌اش به کره‌شمالی برای آزادی دو زندانی آمریکایی را به عنوان دلیلی برای خوش‌بینی توصیف کرد، در حالی که مقامات پیونگ‌ یانگ از اینکه وی تنها چیزی که برای ارائه داشت، نامه‌ای از سوی رئیس‌جمهوری کشورش بود، ناامید شدند.

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، به نقل از خبرگزاری آسوشیتدپرس، جیمز کلاپر، رئیس اطلاعات ملی آمریکا درباره سفرش به پیونگ یانگ گفت: فکر می‌کنم پیام اصلی از جانب آنها ناامیدی‌شان از این مساله بود که هیچ پیشنهاد بزرگی مطرح نشد اما باز هم واژه‌ای که استفاده می‌کردند «پیروزی» بود. حتی ما مطمئن نبودیم که این مسائل چطور ادامه می‌یابد و شخصاً مطمئن نبودم که آنها این دو شهروند ما را آزاد کنند.

کنت بائه، میسیونر 46 ساله از واشنگتن در سال 2013 میلادی به اتهام جرائم نامشخص به 15 سال حبس با اعمال شاقه و متیو تادمیلر 24 ساله، دیگر شهروند آمریکایی به اتهام «اقدامات خصمانه» علیه پیونگ یانگ به شش سال حبس محکوم شده بودند که پس از مذاکرات محرمانه با حضور کلاپر، نمایندگانی از دولت سوئد و مقامات کره‌شمالی آزاد شدند.

در آن زمان کاملاً غیرعادی به نظر رسید که آمریکا به جای یک دیپلمات یا یکی از روسای جمهور پیشین، رئیس اطلاعات ملی را به کره‌شمالی فرستاد.

در همین حال کلاپر در مصاحبه‌ای گفت: کره‌شمالی برای این مذاکرات یکی از مقامات کنونی دولت در دستگاه امنیت ملی را درخواست کرده بود؛ درخواستی که نشان می‌دهد چرا مقامات کره‌شمالی با دریافت تنها یک نامه کلیشه‌ای از جانب باراک اوباما، رئیس‌جمهوری آمریکا که در آن به صورت مختصر برای آزادی این دو زندانی قدردانی کرده بود، ناامید شده‌اند.

کلاپر گفت: در تاریکی وارد پیونگ یانگ شدم، مرا به مهمانسراهای دولت بردند و با گروه کوچکی به رهبری وزیر امنیت کره‌شمالی و یک مترجم دیدار کردم. سپس در مراسم صرف شام «خشک و مختصری» به میزبانی رئیس اداره «راهنمایی شناسایی» مرکب از یک یگان اطلاعاتی و نیروهای عملیات ویژه شرکت کردم.

وی افزود: این مراسم دقیقاً یک مراسم صرف شام خوشایند نبود. مقامات کره‌شمالی با حالتی پارانویایی واکنش نشان می‌دادند و من به تنهایی از آمریکا در برابر ادعاهای سیاست‌های مداخله‌ایمان دفاع می‌کردم.

کلاپر و گروهش که هنوز نسبت به آزادی بائه و میلر مطمئن نبودند، روز بعد را منتظر ماندند تا اینکه یکی از مقامات کره‌شمالی به آنها اطلاع داد که 20 دقیقه برای جمع‌آوری وسایل و رفتن به هتلی که در آنجا «مراسم عفو» برگزار شده بود، وقت داشتند. آن زمان بود که کلاپر فهمید که بائه و میلر آزاد شدند.

کلاپر گفت: ما دست دادیم. من تشکر کردم و از مراسم بیرون آمدیم.

وی افزود: احساس می‌کنم که دلیلی برای خوش‌بینی نسبت به کره‌شمالی وجود دارد چراکه نسل جدیدی زمام امور این کشور را به عهده گرفته که نسبت به همکاران قدیمی‌شان به مذاکره علاقه‌مندتر هستند.

انتهای پیام

وبگردی