«نامه مِهر » گروه سیاسی فرزندان روح الله (ره) به رییس دانشگاه آزاد

گروه سیاسی فرزندان روح الله (ره) در آغاز نیمسال تحصیلی جدید نامه‌ای با عنوان نامه مِهر به رییس دانشگاه آزاد اسلامی نوشت.

به گزارش گروه دریافت خبر خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، متن این نامه به شرح ذیل است:

یا رب المستضعفین

جناب آقای دکتر میرزاده

ریاست محترم دانشگاه آزاد اسلامی

سلام علیکم؛

پاییز با مِهرش آمده و با همه ی رنگارنگی اش، تا خداوند تدبیرگر جهان قدرت نامحدود خود را بار دیگر در پنجره ی چشمان مخلوقات بتاباند و بار دیگر مدارس و دانشگاه ها جهاد علمی خود را از سر، آغاز می کنند تا سرمایه های امید ایران اسلامی را برای ساختن فردای بهتر کشور آماده کنند.

دانشگاه آزاد اسلامی از همان جمعه ی اردیبهشتی سال 61 که برای اولین بار از تریبون نماز جمعه و از زبان آیت الله هاشمی پدید آمدن طرحش اعلام شد تا آن روز که امام روح الله(ره) از آن به عنوان یک پیشنهاد بسیار خوب یاد کردند و آرزوی توسعه اش را نمودند1 و با 10 میلیون ریال پایه مالی دانشگاه را گذاشتند و تا سال های بعد که مرادمان(حفظه الله) آن را یک امید برای سیل مشتاقان تحصیلات عالی در سراسر کشور دانستند همواره همگان به کارآمد بودن این دانشگاه اعتقاد داشتند، ولی هر کار بزرگی محلی برای نقد در راه شکوفایی بیشتر دارد و اکنون ما دانشجویان عضو گروه سیاسی فرزندان روح الله(ره) در بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی تهران نامه ی مِهر را برای ریاست دانشگاهمان می نویسم و به برخی از نقد ها در راه بهتر شدن دانشگاه می پردازیم:

1- لزوم نهایت دقت در افزایش ظرفیت‌ها خصوصا در مقاطع کارشناسی ارشد و دکترا برای جلوگیری از هدر رفتن عمر جوانان و مشغولیت ناکارآمد آنها به کسب مدارک بالاتر بی آنکه نه جایگاهی برای آن تعداد متخصص در کشور پیش بینی شده است و نه آموزش های آن ها متناسب با این رسالت عالی بوده است که تنها منجر به افزایش سن ازدواج و عواقب مربوط به آن و بالارفتن سطح نارضایتی فارغ التحصیلان از نبود امکانات استخدامی و مالی به تناسب سال های تحصیل آن ها می شود و همه ی این ها مضاف بر این می شود که کشور می توانست از این نیروی کار چند سال زودتر و مثلا با یک مدرک سهل الوصول ترِ کارشناسی استفاده کند لذا یادمان باشد که رسالت اصلی دانشگاه آزاد اسلامی افزایش ظرفیت تحصیلی در داخل کشور که نقطه ی مقابلش خروج دانشجویان جهت تحصیل از کشور و تربیت متخصص متعهد طبق چشم انداز های نظام بوده است و این مهم در کنار توسعه کمی نیازمند توسعه کیفی متناسب هم است.

2 – شهریه دانشجویان حق الناس است و این امر مهمی است که رسالت شما و مدیران دانشگاه را سنگین تر می کند این شهریه ها باید با حداقل میزان دریافت شوند و با حداکثر میزان برای همان نسل خرج شوند این صحیح است که باید درصدی برای توسعه دانشگاه سرمایه گذاری شود و این مقدار -خصوصا با توجه به شرایط این سالهای دانشگاه- باید هرچه کمتر و به قدر ضرورت و در بخش های مرتبط باشد نه مثل آن رئیس سال های قبل در بخش های غیر مرتبط نظیر پتروشیمی و... سرمایه گذاری شود.

از طرف دیگر نیاز به بررسی مجدد درون سازمانی در رابطه با نحوه ی اخذ و محاسبه شهریه از دانشجویان باید به عمل آید؛ حال که ما نمی توانیم از دغدغه های گوناگون دانشجویان بکاهیم، چرا دغدغه افزایش شهریه را به آن اضافه کنیم تا دانشجویان نتوانند در یک فضای آرام و امن به رسالت خود که همان تحصیل است بپردازند؟

3- گرامیداشت افراد و سپاس از آن ها امر مطلوبی است ولی صرف آن از شهریه دانشجو جای علامت سوال دارد امری که در فاصله ی کمتر از 4 ماه از جانب روزنامه فرهیختگان دانشگاه صورت پذیرفت و دو جلد کتاب در تیراژ بالا چاپ شد اولی در خرداد ماه و به بهانه ی انتخابات و بعدی در شهریور ماه در هشتادمین سالگرد تولد یکی از بنیانگذاران دانشگاه، و جای تاسف دارد هزینه هایی که از شهریه دانشجویان تامین می شود به جای استفاده در زمینه های علمی، برای تمجید از افراد خواص به کار گرفته می شود و این مهم در شرایطی اتفاق افتاد که حضرتعالی از کمبود بودجه گلایه مند هستید.

آقای دکتر میرزاده جشنواره ی علوم پزشکی دانشگاه که اختتامیه اش با تولد همان بزرگوار مقارن شد یک علامت سوال بزرگ در بین ما دانشجویان علوم پزشکی است. جشنواره ای که نه افتتاحیه اش اعلام شد نه اهدافش... و نه هرگز پوسترش دیده شد! فقط یک اختتامیه داشت آن هم در یک روز تولد... ای کاش کمی ما دانشجویان علوم پزشکی هم در این جشنواره نقش داشتیم و فقط از رسانه ملی خبر اختتامیه اش را نمی شنیدیم... آقای دکتر مراقب دانشگاهمان باشید تا حیاط خلوت برای بعضی جریان های خاص نشود.

4- آقای دکتر میرزاده برای ما غم انگیز است که برخی مسئولان منتسب به دانشگاه گذشته ی خوبی ندارند همان ها که در سال 88 که مرادمان(حفظه الله) به دنبال عمار می گشت بعضی هایشان ابو موسی اشعری بودند یا شریح قاضی یا نهایتا سلیمان صرد خزاعی! راستش نمی خواهم بگویم از معاویه ها و عمر عاص ها!!! چرا این ها در بدنه ی مدیریتی و مسئولیتی دانشگاه قرار می گیرند... ما این ها را می بینیم ولی بر سهوی بودن این نصب ها دل خوش هستیم.

5- آقای دکتر میرزاده ما دانشگاه سیاسی را دوست داریم و اصل هم همین است اما از دانشگاه سیاست زده بیزاریم! از دانشگاهی که فقط یک ابزار سیاسی باشد نفرت داریم و این صورت دانشگاه است که شور و نشاط علمی را می گیرد و دانشجو را منفعل می کند و حرکت علمی کشور را کُند می کند. در چند ماه گذشته گاهی باد های سرد و نا خوشایند سیاست زدگی در حیاط دانشگاه هایمان می وزید؛ اوج آن در بخشنامه ی حراست سازمان مرکزی دانشگاه بود و طوفان آن در ستایش برخی اعضای بدنه دانشگاه از وزیر علوم سابق... آقای دکتر میرزاده نگذارید دانشگاه ما آلوده به سیاسی بازی ها شود.

این نامه مِهری بود از طرف اعضای گروه سیاسی فرزندان روح الله(ره) به متولی و رئیس دانشگاه خودشان، امید که در نیمسال تحصیلی آینده شاهد اصلاح این امور باشیم.

انتهای پیام

کد N520609