خوشرو در مصاحبه با روزنامه آلمانی «دربوند»

درخواست کمک سازمان ملل برای مقابله با داعش را قبول می کنیم/ سياست آمريکا متضاد است

سیاست خارجی

سفیر کشورمان در سوییس گفت: اگر سازمان ملل از ما برای مقابله با داعش درخواست کمک بکند، کمک مي‌کنيم. ولي وقتي کشورهايي مانند آمريکا يا فرانسه که سالها خشونت عليه شيعيان در عراق را ناديده مي‌گرفتند و تنها زماني از ما درخواست کمک براي مبارزه با تروريسم مي کنند که اتباع کشورهاي غربي در بين قرباني ها قرار دارند،  بنابراين ما با آنها همراهي نمي‌کنيم.

به گزارش خبرنگار مهر،  غلامعلي خوشرو، سفير جمهوري اسلامي ايران در برن در مصاحبه با روزنامه آلماني زبان "در بوند" سويس به سئوالات خبرنگار این روزنامه درباره روند تحولات منطقه، نقش ایران، اقدامات آمریکا و دلایل عدم همکاری ایران با آمریکا در مورد مسئله داعش پاسخ داده است.

ترجمه متن این مصاحبه با عنوان «چراما بايد به آمريکا اعتماد کنيم؟!» را در ادامه می‌خوانید:

  آقاي سفير، چرا ايران در اين ائتلاف تحت رهبري آمريکا شرکت نکرده است؟

 اگر سازمان ملل از ما درخواست کمک بکند، ما کمک مي کنيم. ولي وقتي کشورهايي مانند آمريکا و يا فرانسه که سالها خشونت عليه شيعيان در عراق را ناديده ميگرفتند و تنها زماني از ما درخواست کمک براي مبارزه با تروريسم مي کنند که اتباع کشورهاي غربي در بين قرباني ها قرار دارند،  بنابراين ما با آنها همراهي نمي کنيم. چرا بايد ما به آمريکا اعتماد کنيم؟ غرب بايد وظيفه خود را انجام بدهد و ما هم وظيفه خودمان را انجام مي دهيم. همچنان كه ايران سالها از دولت عراق براي مبارزه با تروريسم حمايت کرده است.

 ولي آمريکا براي سرنگوني صدام حسين که بطور وحشيانه اي شيعيان را سرکوب مي کرد، بهاي بالائي پرداخت؟

 هدف حمله نظامي  آمريکا به عراق در جهت حفاظت از شيعيان در آن کشور نبود. اين بخشي از دکترين نظامي دولت بوش بود. تازه با حمله آمريکا به عراق، زمينه براي راديکاليسم و خشونت هموار شد. 

آيت الله خامنه اي اين هفته گفت که ايران در کنفرانس ائتلاف ضد دولت اسلامي در پاريس بخاطر آنکه آمريکا «دستهايش آلوده است » شرکت نمي کند. منظور وي با ذکر اين واژه چه بود؟

سياست آمريکا متضاد است: آمريکا از تروريست ها در سوريه بعنوان آزاديخواه و صلجو حمايت مي کند و اينک با همان افراد در عراق مي خواهد بجنگد.

 ولي آمريکا اينک مي خواهد در سوريه نيز عليه گروه دولت اسلامي وارد عمل شوذ؟

 اگر اين کار با هماهنگي و گفتگو با دولت سوريه صورت گيرد مشکلي ندارد. ولي ما مظنونيم که آمريکا در نهايت در سوريه نيز از گروههايي حمايت کند تا حکومت سوريه را برکنار کند. همين روند در افغانستان نيز صورت گرفت. ايران از ابتدا نسبت به طالبان بعنوان يک خطر براي کل منطقه هشدار مي داد ولي هيچکس به اين امر توجه نمي کرد. ايران آن زمان حتي در آستانه جنگ با طالبان قرار داشت زيرا اين گروه پس از فتح مزار شريف، ديپلماتهاي ايران را شهيد کرد. وقتي القاعده که متحد طالبان در افغانستان بود به برج هاي دوقلو در نيويورک حمله کرد تازه خطر را درک کردند. ايران مواضع خود را بخاطر آنکه آمريکا مرتبا ارزيابي خود از گروههاي تروريستي و يا رژيم ها را تغيير مي دهد، تغيير نمي دهد. ايران با صدام حسين در طول هشت سال مي جنگيد در حاليكه وي از سوي آمريکا حمايت مي شد. در ليبي پس از حملات هوائي چه شد؟ چه کسي از بابت وضعيت موجود در آنجا خشنود است؟

 ولي رژيم قذافي نيز دمکراسي نمونه نبود؟

 آيا وضع موجود دمکراتيک است؟

 در سوييس نيز تحول دمکراسي سالها طول کشيد؟

 آيا شما مي توانيد هيچ فرآيند دمکراتيکي را در ليبي مشاهده کنيد؟ در ليبي امروز دوباره اختلافات عشيره اي سابق مانند زمان پيش از استعمار بوجود آمده است.

سرنگوني رژيم هاي مستبد به ندرت، سريعا وضعيت صلح آميزي را بوجود مي آورد؟

تونس موفق شد تا نيروهاي اسلامي و سکولار را در راستاي منافع کشور  پيوند دهد.  البته تونس کشور نسبتا کوچکي است.

  مجددا به موضوع ائتلاف عليه گروه دولت اسلامي باز گرديم: آيا شما واقعا معتقديد که غرب در مبارزه با گروه دولت اسلامي در سوريه، با رژيمي همکاري خواهد کرد که سلاح شيميائي عليه مردم کشورش استفاده کرده است؟

 سوريه هميشه اين اتهام که سلاح شيميايي عليه مردم خود بکار گرفته را رد کرده است. ولي آمريکا و اروپا در گذشته با يک رژيمي همکاري کردند که سلاح شيميائي عليه مردم خود بکار گرفته بود: نيروي هوائي صدام حسين در شانزدهم مارس 1988 شهر کردنشين عراق به نام حلبچه را بمباران شيميائي کرد. اين حمله، 3200 الي 5000 نفر قرباني در بر داشت. آمريکا در آن جنگ در کنار عراق قرار داشت و در حملاتي عليه ايران نيز مشارکت کرد.

 آيا اينها همان « دست هاي آلوده» است که (آيت الله)  خامنه اي از آن صحبت مي کند؟

 نه، من مفهوم سازي نمي کنم بلکه از شواهد عيني و واقعيت ها صحبت مي کنم. گروه تروريستي که اروپائي ها را در برابر دوربين گردن مي زند يک خطر بزرگ است. ولي سوريه يک کشور مستقل است. هيچکس حق ندارد اين استقلال را نقض کند. هرکسي مي خواهد در آنجا کاري صورت بدهد بايد با دولت سوريه گفتگو کند. شما مي توانيد سئوال را بگونه ديگري نيز مطرح نمائيد: آيا مي توان به کشوري اعتماد کرد که از بمب اتمي عليه کشور ديگري استفاده کرده است؟

 براي اسرائيل، ايران تهديد بزرگتري از گروه دولت اسلامي به حساب مي آيد. اسرائيل بيم آنرا دارد که آمريکا بخاطر مبارزه عليه گروه دولت اسلامي، نظارت بر ساختارهاي اتمي ايران را با جديت دنبال نکند. آيا اين ترس درست است؟

 اسرائيل سالهاست که ايران هراسي در غرب را دنبال مي کند تا خشونت عليه فلسطيني ها را توجيه نمايد. اسرائيل از بابت انتخاب حسن روحاني به رياست جمهوري در ژوئن سال گذشته در ايران  نيز خوشحال نبود. يک فرد معتدل در راس قدرت در ايران، اسرائيل را خوشحال نمي کند. ترس از تجهيز ايران به سلاح اتمي بي دليل است. ايران عضو معاهده منع گسترش سلاح اتمي ( NPT ) است. در هشت ماه گذشته نمايندگان آژانس بين المللي انرژي اتمي تقريبا هر روزه  از تاسيسات مربوط به انرژي اتمي در ايران بازديد کرده و گزارش تهيه کرده اند. ايران مخالف بمب اتمي است. آيت الله خامنه اي در فتوائي در اين زمينه ، توليد، نگهداري و يا استفاده از سلاح اتمي را حرام اعلام کرده اند. اسرائيل چه مي کند؟ اسرائيل بمب اتمي دارد و عضو معاهده منع گسترش سلاح اتمي هم نيست. اسرائيل تهديد براي همسايگانش بوده و اجازه بازديد از مراكز هسته اي خود را نيز نمي دهد.

 شما مي گوئيد که اسرائيل يک تهديد است. ولي اسرائيل احساس مي کند که از سوي ايران در تهديد مي باشد، بويژه بخاطر محور ايران، سوريه و حزب الله در لبنان؟

مشکل اسرائيل دهه ها پيش از انقلاب اسلامي ايران در سال 1979 آغاز شد. ايران مشکل اسرائيل را ايجاد نکرده است. مشکل اسرائيل ريشه در اشغال و آواره نمودن ميليون ها نفر فلسطيني دارد. و در سالهاي اخير نيز که همه شاهد محاصره مردم بي پناه غزه هستند.

 ايران بايد تا 24 نوامبر ثابت کند که قصد ساخت سلاح اتمي را ندارد تا تحريم ها عليه آن لغو شود. آيا کشور شما در اين زمينه موفق مي شود؟

 ايران هرگز برنامه توليد سلاح اتمي نداشته است. سئوالاتي درباره برنامه هسته اي ما وجود داشت که پاسخ داديم و درباره برخي از سئوالات باقيمانده در حال بحث و گفتگو هستيم. لغو تحريم ها جز اهداف اصلي ما در مذاکره با گروه پنج بعلاوه يک که متشکل از پنج عضو دائم شوراي امنيت و آلمان است ، مي باشد