۰

سرنوشت نانوشته یک زن

  • ۳بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه

فقط چند قدم تا پایان نعمت نفس کشیدن

شاید اگر سمیه هم برای دست یافتن به استقلال مالی و تلاش برای بیان آنچه که باید باشد سکوت می کرد و با آرامش امروز صبوری پیشه می ساخت مرد زندگی اش زنده بود و او نیز تا یک قدمی مرگ پیش نمی رفت....

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) - منطقه گیلان، زندگی سمیه شاید سرنوشت نانوشته یکی از هزاران زن فقیر و ناتوانی است که به دلیل عدم تمکن مالی چشم بر دستان مرد می دوزند تا شکمی سیر سازند و امروز را به فردا برسانند.

نفس های سمیه در سراشیبی سقوط زندگی 25 ساله اش به هق هق افتاده است، سمیه امروز دیگر عصبانی نیست، داد نمی زند، نمی خندد و حتی تمرین می کند که نفس نکشد، طناب را هر لحظه در دور گردن خود بسان گردن بندی خفته می یابد، دوستان سمیه به نتایج کنکور ارشد می اندیشند و او به حلالیت از پدر و مادری که با سختی و رنج او را به خانه بخت فرستاده بودند تا سفیدبخت باشد و به بی ارزشی اندک پولی که روزهای جوانی او را به نیستی کشاند، می اندیشد.

سمیه دیگر به آرامش دریا و سرسبزی گیلان هم نمی اندیشد، شاید اگر فقر نبود، شاید اگر بی پناهی نبود، شاید اگر آرامش بود امروز سمیه می توانست به نفس های آینده خود امیدوار باشد به درس و دانشگاه و کار و توانی که در زنان گیلان شهره است و به آینده خود بیاندیشد.

سمیه دختر 25 ساله ای که فقط پس از یک سال زندگی مشترک به جرم قتل همسر 5 سال از بهترین روزهای زندگی اش را در پستوهای زندان زنان گذرانده و اینک تا آخرین نفس های زندگی چند روزی بیشتر فاصله ندارد.

سمیه زن 25 ساله ای که سال 88 در یک درگیری ناخواسته همسرش را در یکی از روستاهای شفت استان گیلان به قتل رساند و اکنون برای نجات از اعدام و پرداخت دیه به اولیای دم به 50 میلیون تومان نیاز دارد.

سمیه، سال 88 در حالی که با چاقو مشغول پاک کردن مرغ بود بر سر 3 هزار تومان با همسرش مجادله پیدا می‌کند که در نهایت کنش و واکنش‌های دو طرف، درگیری را به آنجا می‌رساند که سمیه بدون نیت و قصد قلبی با چاقو زمینه مرگ همسرش را فراهم می‌کند و از آن سال به دلیل نبود زندان زنان در شهرستان فومن در زندان شهر رشت منتظر قصاص است.

پس از گذشت چند سال با رضایت اولیای دم و جمع آوری کمک از نهادهای مختلف به مبلغ 30 میلیون تومان، توانسته اند تا اینجا جان او را نجات دهند اما با این حال خانواده سمیه تمکن مالی برای پرداخت مابقی دیه او را هم ندارند و از آن سو خانواده مقتول هم تا ماه رمضان بیشتر برای پرداخت دیه فرصت نداده اند.

هر چند پدر و مادر مقتول در قید حیات نیستند اما طبق قانون 2 برادر و یک خواهرش می‌توانند درخواست قصاص داشته باشند یا از حق خود بگذرند.

با دعوت از اولیای دم توانسته شده رضایت آن‌ها را جلب کنند اما آن‌ها 80 میلیون تومان دیه خواستند که 30 میلیون تومان آن پرداخت شده و 50 میلیون تومان آن باقی مانده است.

چون قتل شبیه، شبه عمد است به همین دلیل ستاد دیه نمی‌تواند کاری کند و اگر قرار است کمکی هم انجام شود باید از مجامعی غیر از ستاد دیه باشد.

خانواده این دختر ساکن یکی از روستاهای شهرستان شفت هستند و متاسفانه از عدم تمکن مالی برخوردارند.

مهلت تعیین شده برای پرداخت دیه تا پایان ماه رمضان است و تاکنون میانجیگری و جمع آوری کمک از سوی خیرین باعث نجات جان افراد مختلف شده است امیدواریم با توجه به ایام ماه پرخیر و برکت رمضان نظر افراد خیر به این پرونده جلب شود.

انتهای پیام

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.