۰
بررسی روزنامه های ایران/سه شنبه سوم تیر 1393

تیرهای انتقاد به سیبل صدا و سیما

  • ۶۹بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه
تیر 1393

تهران-ایرنا-انتقادهای تند و صریح آیت الله «صادق آملی لاریجانی» رییس قوه ی قضاییه از عملکرد صدا و سیما در روزنامه های امروز بازتاب گسترده یی پیدا کرد و تحلیل هایی در این ارتباط منتشر شد.

این گزارش نگاهی به سرخط اصلی خبرها و همچنین نوشته های سرمقاله نویسان و نویسندگان روزنامه های امروز سه شنبه سوم تیر 1393 خورشیدی انداخته و مهم ترین موضوع های مورد توجه این روزنامه ها را بررسی کرده است.



*** صدا و سیما در تیررس انتقادها

از نظر بسیاری از تحلیلگران و فعالان سیاسی سال ها است که صدا و سیما به تریبونی برای گروه اندکی از نمایندگان طیف خاصی در جامعه تبدیل شده است؛ به طوری که برخی منتقدان بر این باورند به جای نام «رسانه ی ملی» باید نام «رسانه ی جناحی» بر آن نهاد. عملکرد این سازمان که در یک سال گذشته در تقابل آشکار با سیاست های دولت یازدهم قرار داشته بارها مورد انتقاد مسوولان کشورمان قرار گرفته است. مدیریت این سازمان که همچنان در تداوم سیاست ها و رویکردهای خود اصرار دارد، این بار در تیررس انتقاد رییس دستگاه قضا قرار گرفت.

دیروز آیت الله صادق آملی لاریجانی رییس قوه ی قضاییه در حاشیه ی مراسم تجدید میثاق با آرمان های امام راحل در مرقد بنیانگذار انقلاب اسلامی در جمع خبرنگاران گفت: درست نیست صدا و سیما حیاط خلوت افراد خاصی شود و عوامل برنامه  یی دست به دست هم دهند تا قوه  یی را محاکمه کنند...البته ما از صداوسیما گله داریم زیرا برخی از برنامه های صداوسیما صددرصد تخریبی بود. برنامه های یکجانبه و محاکمه قوه قضاییه بدون حضور طرفین که بعضا عناوین مجرمانه دارد، صحیح نیست...درست نیست صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران حیاط خلوت افراد خاصی شود.

سخنان دیروز رییس دستگاه قضا، در صفحه ی نخست بسیاری از روزنامه ها بویژه روزنامه های حامی دولت بازتاب یافت.

«برای رییس صدا و سیما متاسفم» عنوان گزارش روزنامه ی «آرمان» و «جهان صنعت» در این ارتباط بود که از قول آیت الله لاریجانی نقل شد. «رسانه ی ملی نباید حیاط خلوت برخی افراد خاص شود» عنوان گزارش روزنامه ی «ابتکار» در این خصوص بود. روزنامه ی «اعتماد» نیز این خبر را در گزارشی با عنوان «گلایه های رییس قوه ی قضاییه از صدا و سیما» بازتاب داد.

این روزنامه ها همچنین یادداشت هایی را در این ارتباط منتشر کردند.

روزنامه ی آرمان در مطلبی در این ارتباط نوشت: ضرغامی است و کوله باری از تحسین و انتقاد؛ ضرغامی است و یک دنیا گمانه؛ ضرغامی است و روزشماری برای پایان حکم ریاستش؛ ضرغامی است و تردید برای ماندن یا خداحافظی. آیا سابقه داشته که در طول فعالیت صداوسیما خبر گلایه قوه قضائیه از عملکرد این قوه منتشر شود؟ ظاهرا سعه  صدر قوه قضائیه مانع از انتقادات صریح و علنی از سازمانی شده است که حکم ریاست ضرغامی بر آن رو به پایان است. به طور طبیعی طی سال های گذشته بیشترین انتقاد از ناحیه دولت و سپس قوه مقننه راهی جام جم شده است. دولت احمدی نژاد آنچنان گله ای از صداوسیما نداشت چنانکه یار احمدی نژاد به عنوان مجری و پرسشگر برنامه در مقابل او می نشست و یا سفرهای استانی پرهزینه آن دولت به بهترین نحو ممکن از سوی صداوسیما پوشش داده می شد و اگر اختلافاتی هم بود در مقابل اقدامات صداوسیما برای پاستور چندان مهم نمی نمود که پاداش آن هم در روزهای آخر دولت دهم با اهدای بخش بزرگی از اراضی نمایشگاه به صداوسیما داده شد.

به نوشته ی آرمان با آغاز دولت یازدهم یا بهتر است گفته شود قبل از آغاز دولت یازدهم برخی در صداوسیما، علم انتقاد از منتخب مردم را بلند کردند که اوج آن در انتخاب مجری اولین نشست خبری رئیس جمهور بود. برنامه «صرفا جهت اطلاع» هم در این عرصه پیشتاز است و در هجمه به رئیس جمهور و وزرای کابینه کوتاهی نمی کند اما اکنون بسیار عجیب است که رئیس قوه قضائیه به انتقاد صریح و علنی از صداوسیما می پردازد. گلایه های رئیس قوه قضائیه از صداوسیما و ضرغامی به حدی بود که او انتقادات و اظهاراتش نسبت به صداو سیما را به خطبه شقشقیه تشبیه کرد. خطبه ای که در آن حضرت علی(ع) از برخی افراد گلایه کرده و البته به صبر توصیه شده است.

این روزنامه در یادداشت دیگری به قلم «سیدمحمود میرلوحی» فعال سیاسی اصلاح  طلب بر این نکته تاکید کرد که رویکردها و ساختارهای این سازمان متناسب با 30 سال پیش است و با شرایط کنونی تناسبی ندارد و نیازمند اصلاح است.

میرلوحی در ادامه نوشت: برخی برنامه های این رسانه دیدگاه های همه سلایق را بازتاب نمی دهد و به  جای استفاده از کارشناسان خبره، دایره نیروهای خود را به افراد کمی محدود کرده است که برخی از این افراد جایگاه لازم و کافی در فضای کارشناسی ندارند و روند به شکلی اتفاق افتاده که برخی افراد هم جهت به میزگرد ها و برنامه ها می آیند. برخی برنامه های سیاسی هم منحصر به یک جوان شده که در گذشته از مواضعی تند برخوردار بوده و در برخی مواقع هم مواردی در انحصار افرادی است که باعث از بین رفتن تنوع شده است. در واقع یکی از دلایل اصلی گرایش به رسانه های دیگر، رفتار و رویکرد این افراد است و اگر یک روز این موضوع آسیب شناسی شود، سهم اصلی متوجه آنها خواهد بود. یکی از راهکارهای ممکن برای بهبود این وضعیت، این است که ذیل اصل44، صداوسیما به سمت تنوع با لحاظ جنبه های مختلف حرکت کند تا در این مسیر، ازمحدودیت خارج شود. امروز بسیاری افراد از دولت، قوه قضائیه، مجلس و نخبگان کشور از این وضعیت گلایه دارند و جز عده ای محدود که از این وضعیت بهره می برند، دیگران خواستار اصلاح وضعیت هستند.

روزنامه ی اعتماد نیز در یادداشتی با عنوان فشار انتقادات مضاعف روی شانه های صدا و سیما نوشت: فشار بار انتقادات روی شانه های عزت الله ضرغامی زیاد و زیادتر می شود، آن هم در ماه هایی که او در تدارک عزیمت از ساختمان جام جم به جایی دیگر است. مقصدش هنوز مشخص نیست اما رفتنش تقریبا حتمی شده است. حالا در این ماه های آخر رییس قوه قضاییه هم لب به انتقاد از او و عملکردش گشوده است. آن طرف هم اما ضرغامی در یکه تازی چیزی کم نگذاشته است.

این مطلب در ادامه با اشاره به توهین چند روز پیش برنامه ی خبری 20:30 به سردار «حسن فیروزآبادی» رییس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی و موج انتقادهایی که از سوی همه ی جناح های سیاسی روانه ی رسانه ی ملی شد این گونه عملکرد صدا و سیما را مسبوق به سابقه دانست.

این در حالی است که این خبر در روزنامه هایی چون «کیهان»، «جوان»، «رسالت» و «سیاست روز» بازتاب چندانی نداشت.



***واکاوی اهداف آمریکا در عراق

سفر غیرمنتظره ی دیروز «جان کری» وزیر امور خارجه ی آمریکا به بغداد که همزمان با گسترش دامنه ی فعالیت های وحشیگرایانه ی گروه تروریستی «داعش» (دولت اسلامی عراق و شام) انجام شده است، موجب شد بسیاری از روزنامه ها این سفر را دستمایه ی گزارش ها و یادداشت های خود در مورد اهداف آمریکا در عراق قرار دهند. جان کری در این سفر با «نوری المالکی» نخست وزیر، «عمار حکیم» رییس مجلس انقلاب اسلامی و برخی از رهبران کردستان عراق دیدار و گفت و گو کرد.

روزنامه ی «ابتکار» در سرمقاله ی امروز خود با عنوان «تهاجم داعش و کاتالیزور آمریکایی» نوشت: به نظر می رسد که قرار است تحرکات اخیر آمریکایی ها و تلاش واشنگتن به بهانه هجوم اخیر داعش به مثابه کاتالیزوری برای سرعت بخشیدن به تهاجم عجیب و غریب داعش و نزدیک شدن هر چه بیشتر آنها به بغداد عمل کند. انگلیسی ها در دهه های 20 و 30 با نحوه تعیین مرزهای عراق تنش قومی در این کشور را کلید زدند و آمریکایی ها هم طی یکی دو دهه اخیر و در دوران قبل و بعد از اشغال به تندروی و افراط و تفکر تکفیری در خاورمیانه جان داده اند. آنها اکنون به بهانه مقابله با خطر داعش یک بار دیگر به فکر اشغال و ساقط کردن دولت مرکزی در عراق و بر هم ریختن اوضاع این سرزمین افتاده اند. جان کری روز گذشته به بهانه یافتن راهی برای مقابله با داعش ولی با هدف تلاش برای ساقط کردن دولت نوری المالکی که رای اکثریت عراق را با خود دارد، وارد بغداد شده است.

به نوشته ی این روزنامه، آمریکایی ها به صورت رسمی و غیر رسمی می گویند در صورتی برای کنترل تحرک داعش به عراق کمک خواهند کرد که کسی غیر از مالکی و تفکر مالکی دولت را در بغداد به دست بگیرد. در چنین اوضاعی که هم ارتش و هم بقیه اجزای دولت برای مقابله با هجمه بی سابقه اخیر نیاز به انسجام و همدلی و تمرکز قوا دارد، تضعیف دولت مرکزی و ارتش به طور قطع نه به نفع عراق که به نفع داعش و عقبه خارجی داعشی خواهد بود. به بیان آخر اگرچه تولد و تکثیر داعش در نگاه اول متفاوت با همه تاریخ گذشته عراق به نظر می اید اما رفت و آمدهای اخیر به بغداد و سیر وقایع سیاسی مرتبط با وضعیت کنونی عراق نشان می دهد که انگار قرار است باز هم در بر همان پاشنه صد سال گذشته بچرخد و نسخه بیگانه برای حل مساله بغداد نوعی جدید از کودتا است و شاید داعش هم بخشی از پازل خارجی از پیش تعیین شده برای این کشور باشد.

روزنامه ی «خراسان» نیز ستون «یادداشت روز» خود با عنوان «روایت یک باج خواهی در عراق» را به این موضوع اختصاص داد و با اشاره به اینکه داعش یک گروه تروریستی است که از ترکیب نامیمون تکفیری های منطقه و بعثی های عراقی تشکیل شده نوشت: گویی برخی از جمله باراک اوباما دوست دارند طور دیگری به ماجرا نگاه کنند. او اگرچه بارها گفته که داعش را خطری جدی می داند، اما به صراحت برای این بحران نظامی راه حل سیاسی را دنبال می کند. تاکید او بر این که نوری مالکی در برابر یک آزمون سخت قرار دارد، این که باید مشکل عراق را با ابزارهای سیاسی حل کرد ، تکرار لزوم ایجاد دولت وحدت ملی و ... همگی یعنی اینکه آقای پرزیدنت می خواهد خطر پا گرفتن یک گروه تروریستی در منطقه را به سطح طرح مطالبات اقلیت ها در عراق کاهش بدهد. این موضع آمریکا در کنار تلاش رسانه ای عربستان با این ادعا که عشایر اهل تسنن در کنار داعش قرار دارند، برخی از اظهارنظرهای غیرمسئولانه کردها درباره تجزیه عراق، اظهارات مشابه از سوی فرانسوی ها و ... همگی یک ارکستر هستند که موسیقی تراژدی جدیدی در عراق را می نوازند. ائتلاف غربی-عربی به روشنی به دنبال باج خواهی از دولت مالکی است.

به نوشته ی این روزنامه هر یک از اعضای این ائتلاف به نوعی از نتایج دموکراسی در عراق ناخشنود هستند. آن ها همگی بازنده های انتخابات پارلمانی اخیر عراق هستند که اردیبهشت ماه برگزار شد. در این انتخابات ائتلاف دولت قانون به رهبری نوری مالکی بار دیگر حائز اکثریت آرا شد و براساس قواعد دموکراسی نوری مالکی می تواند برای سومین بار نخست وزیر عراق بشود. توجه به این نکته روشن می کند آن ها اغراض زیاده خواهانه خود را زیر عبارت «دولت وحدت ملی» پنهان می کنند.

روزنامه ی کیهان نیز «یادداشت روز» خود را به این موضوع اختصاص داد و نوشت: از مدتی پیش و به ویژه پس از شکست تروریست های وابسته به استکبار جهانی در نبرد سرنوشت ساز القصیر در مرز لبنان (که شکست توطئه خارجی در سوریه- توطئه ای که به سرکردگی آمریکا آغاز شد و تداوم یافت و غربیان سعی نمودند با آوردن تروریست از بیش از 85 کشور جهان شعله جنگ را روشن نگه دارند- را به دنبال داشت) مشخص بود که دشمنان جبهه مقاومت، همه امکانات بالقوه و بالفعل خود را به میدان خواهند آورد تا اکنون که در سوریه شکست خورده اند، تا جایی که امکان دارد جای پای خود را در منطقه از دست ندهند. زیرا نتیجه طبیعی شکست یک توطئه بزرگ، مجازات توطئه گران است و حداقل این است که این شکست در منطقه دوستان آمریکا را بسیار ضعیف و مستعد ایجاد تغییرات سیاسی ناخواسته نموده و در نهایت جغرافیای سیاسی منطقه را به ضرر بازیگران غربی و وابستگان آنها تغییر خواهد داد.

کیهان در ادامه نوشت: گروه تروریستی داعش در عراق، دقیقا در چارچوب این راهبرد آمریکا عمل می کند و هرگونه تحلیل دیگری در این رابطه غیرواقعی است. آمریکایی ها اقدامات داعش را مدیریت می کنند و با سلطه بر رهبرانشان، از آنها برای حمله به هرکسی که مطابق راهبردشان لازم است، بهره می گیرند.



***گفتمان اعتدال در ترازوی روزنامه ها

با گذشت حدود یک سال از پیروزی «حسن روحانی» در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 و طرح موضوع اعتدال از سوی او به عنوان روش دولت یازدهم، تقریبا هر روز بررسی ابعاد مختلف آن در رسانه ها دیده می شود. امروز نیز یادداشت هایی در مورد این ایده در روزنامه ها منتشر شد.

روزنامه ی «ایران» در سرمقاله ی خود با عنوان «اعتدال، پادزهر جناح زدگی» نوشت: وجود احزاب و گروه های متعدد و جناح های سیاسی متفاوت، در جای خود می تواند عامل تقویت نظام و تثبیت دستاوردهای آن باشد اما جناح زدگی، یک آفت برای فعالیت های حزبی دست کم از منظر و نگاهی است که ما به قدرت داریم و آن را هدف فرض نکرده ایم.

ایران در ادامه نوشت: اعتدال با عقلانیت و انصاف تنیده شده و این سه واژه، گم شدگان عرصه سیاسی کشورمان هستند. احزاب و گروه ها می توانند با تکیه بر کارکردهای مثبت حزبی، تأثیرات فراوانی بر فضای سیاسی کشور و بر فرهنگ نخبگان و مردم داشته باشند و در عین حال می توانند با گرفتار آمدن در بستر جناح زدگی، آسیب های فراوانی را متوجه مردم کنند. پرهیز از جناح زدگی تنها با رویکرد اعتدالی، شدنی است و اساساً تأکید بر اعتدال، عامل گریز از جناح زدگی به مثابه شکل غلط فعالیت حزبی است.

روزنامه ی سیاست روز نیز در سرمقاله ی امروز خود با عنوان «پاشنه آشیل دولت اعتدال!» به این موضوع پرداخت و پس از تلاش برای تبیین یازدهمین دوره ی انتخابات ریاست جمهوری و روی کار آمدن دولت تدبیر و امید براساس نظریه ساختار- کارگزار نسبت به آنچه پاشنه ی آشیل دولت تدبیر و امید خواند هشدار داد.

سیاست روز نوشت: علی رغم آنکه جمعی از کهنه سربازان اجرایی دولت های «سازندگی»، «اصلاحات» و «مهرورزی» در دولت یازدهم حضور دارند- که بعضا مورد اعتراض و انتقاد افکارعمومی قرار گرفته اند- اما هیچ یک از جریانات سیاسی قادر به مصادره دولت «تدبیر و امید» به نفع گروه خود نخواهند بود چراکه هم اکنون این دولت مورد حمایت رهبری و مراجع است، نه متعلق به اکثریت بلکه تعلق به تمام ملت ایران دارد. وانگهی هر نوع چرخشی در مواضع اصولی دولت و انطباق با یکی از خطوط سیاسی مصطلح در جامعه می تواند «پاشنه آشیل» دولت اعتدال و آخرین برداشت از لوکیشن امید توده های میلیونی باشد که هرگز چنین مباد!

روزنامه ی جوان نیز در یادداشتی به بهانه ی بحث های مطرح شده در مورد موانع حضور بانوان در مسابقه های ورزشی به همسنجی عملکرد یک سال گذشته ی دولت یازدهم در حوزه ی زنان با مشی اعتدال دولت پرداخت. جوان با این استدلال که این مساله در برابر دغدغه های دیگر بانوان در جامعه، چالشی حاشیه یی است، توجه ویژه ی دولت به این موضوع را خارج شدن از مدار اعتدال دانست.



***شجریان «شوالیه» شد

اهدای نشان «شوالیه» ی هنر و ادبیات به عنوان برترین نشان فرهنگی فرانسه به «محمدرضا شجریان» استاد موسیقی سنتی کشورمان در روز گذشته در محل سفارت این کشور خبری بود که روزنامه ی «شرق» به آن پرداخت و یادداشت هایی را نیز به آن اختصاص داد.

«محمود دولت آبادی» نویسنده ی برجسته ی کشورمان در سرمقاله ی این روزنامه نوشت: اینکه وزارت فرهنگ فرانسه از بهترین آوازخوان کشور ما تقدیر به عمل آورده، امری نیکوست و جامعه فرهنگی و هنری ایران این قدرشناسی را ارج می نهد. من به سهم خود، ضمن عرض تبریک به آقای شجریان، بابت این تقدیر سپاسگزارم. اهمیت این هنرمند در نبوغ، هوشیاری و البته مراقبت او از این نبوغ و فراست است. کار مداومی که او روی موسیقی ایران انجام داده و همین طور باوری که نسبت به موسیقی ایرانی با صدای او ایجاد شده، سرمایه فرهنگ ماست. خستگی ناپذیری اش، مراقبت های لازمش برای حفظ سلامت روح و جسم، از نکات درخور توجه درباره این هنرمند است. دادوستدی که بین صدای شجریان و جامعه ایران و جامعه جهانی برقرار شده و البته پذیرفته شده است، بسیار ارزشمند است که باید آن را قدر دانست. مجددا به «محمدرضا شجریان» تبریک می گویم و از این اتفاق واقعا خوشحالم.

همچنین «اکبر گلپایگانی» خواننده در یادداشت دیگری در این روزنامه با اشاره به نشان شوالیه ی شجریان و «شهرام ناظری» از دیگر خوانندگان کشورمان نوشت: این هنرمندان برای اثبات خود نیازی به دریافت نشان هایی مانند «شوالیه» ندارند البته، نباید فراموش کرد، دریافت چنین نشان هایی کم اهمیت نیست زیرا اهدای این نشان ها باعث قوت قلب هنرمندان می شود و آنان را به ادامه جدی تر راهی که پیموده اند؛ دلگرم می کند، به همین دلیل خوشحالم که آنان به حقشان رسیده اند منتها سخن من این است که شجریان و ناظری با تمام مشکلات موجود برسر راه موسیقی در کشورمان از پای نایستادند و به راه خود ادامه دادند. وقتی کسی با این مشکلات، راه خوانندگی را تداوم داده و در موسیقی پایمردی نشان داده، مانند رستم از هفت خوان گذشته و برای همین است که شایسته تجلیل است.

*گروه پژوهش های خبری

پژوهشم**9275**2054

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.