۰

رییس جمهوری منتخب اوکراین و میراث شوم جنگ در مناطق شرقی

  • ۱۶بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه
روسیه

مسکو- ایرنا- ˈپترو پوروشنکوˈ رییس جمهوری منتخب اوکراین در حالی با غلبه بر رقبای نام آوری چون ˈیولیا تیموشنکوˈ سکان هدایت کشورش را به دست گرفته است که با میراث شومی به نام جنگ و ناآرامی در مناطق شرقی همجوار با روسیه مواجه است.

با وجود اینکه پوروشنکو از زمان به دست گیری زمام امور کشورش در دو هفته قبل، بر ضرورت تلاش برای آرام کردن اوضاع در شرق و جنوب اوکراین تاکید کرده است، پیشرفت امور نشان می دهد که تحقق این وعده به دلیل چند بعدی بودن آن در کوتاه مدت میسر نیست.

تحلیلگران مسایل سیاسی با اشاره به حمایت رسانه ای و سیاسی غرب از پوروشنکو و وابستگی فکری و ایدئولوژیک وی به نخبگان غربگرا و ملی گرای ساکن در مناطق مرکزی و غربی اوکراین از یک سو و اتکای شبه نظامیان جدایی طلب مناطق شرقی و جنوبی به روسیه از سوی دیگر، می گویند که حل ناآرامی های این جمهوری اروپای شرقی به صورت یکسویه و بدون سازش مسکو و پایتخت های غربی ناشدنی است.

از این دیدگاه پورشنکو در کسوت پنجمین رییس جمهوری اوکراین پس از استقلال این کشور از شوروی سابق در اوایل دهه 1990میلادی، میراث دار شکاف سیاسی- اجتماعی بزرگی است که در سیاست های جمعیتی و توسعه ای ساختار کمونیستی بر سرزمین شوراهای ریشه دارد.

در واقع پوروشنکو اکنون در راس ساختارهای قدرت اوکراین با ناآرامی در مناطق دونتسک و لوهانسک مواجه است که ساکنان آن افزون بر10درصد جمعیت کشور را تشکیل می دهند، ضمن اینکه شرق اوکراین به دلیل سیاست های شوروی سابق از بقیه اوکراین صنعتی تر است.

از سوی دیگر همجواری مناطق روس تبار اوکراین با روسیه و آشکار شدن بی توجهی کامل ساختارهای سیاسی و تصمیم سازی جدید این کشور به منافع کرملین پس از سقوط ویکتور یانوکوویچ روس گرا از مقام ریاست جمهوری، ابعاد تازه ای به پیچیدگی معادله ناآرامی ها در مناطق جنوبی و شرقی اوکراین بخشیده است.

در واقع مقام های ˈکی یفˈ با وجود اتکای کامل به آمریکا و اتحادیه اروپا، به خوبی به این واقعیت آگاهند که تلاش برای بازگرداندن آرامش و ثبات به مناطق دونتسک و لوهانسک با تکیه بر نیروی قهری حد آستانه معینی دارد و مسکو در صورت طولانی شدن فشار نظامی بر این مناطق، از هیچ گونه کمکی برای مقاومت شبه نظامیان جدایی طلب در برابر نیروهای نظامی اوکراین خودداری نمی کند.

ˈسرگئی ژیلتسوفˈستون نویس روزنامه نزاویسیمایا گازتا بر این باور است که کی یف مانند سابق برای حل مناقشه بامناطق جنوب شرقی برنامه مشخصی ندارد و حاضر است از موضع زور این مسأله را حل کند.

وی می گوید : پترو پوروشنکو رییس جمهوری منتخب اوکراین مایل است به سیاستی ادامه دهد که در ماه های اخیر توسط ˈالکساندر تورچینوفˈ کفیل ریاست جمهوری دنبال می شد. در این شرایط موضوع فدرال کردن اوکراین می تواند به تعویق بیفتد زیرا کی یف مانند سابق نمی خواهد تفاوت ها بین مناطق مختلف کشور را به رسمیت بشناسد.

وی اضافه می کند: در واقع به صراحت به ساکنان مناطق جنوب شرقی اعلام شده است که کی یف منافع آنها را، از جمله در زمینه زبان روسی نادیده خواهد گرفت و این موضع گیری پاسخ به خواست های نخبگان ساکن غرب اوکراین است که اکنون در نهادهای حکومتی کی یف مستقر شده اند.

از دیدگاه ژیلتسوف، ˈرئیس جمهوری جدید اوکراین بر خلاف پیشینیان خود فرصت 100 روزه ندارد و باید فوراً اقدام کند. وی میراث سیاسی بر جای مانده برای پوروشنکو در مقام پنجمین رئیس جمهوری اوکراین را بسیار دشوار دانسته و بعید می داند که او بتواند به تعادل داخلی و خارجی دست یابدˈ.

ˈتاتیانا ایوژنکوˈ روزنامه نگار و تحلیلگر سیاسی روس نیز می نویسد : در حالی که مناطق دونتسک و لوهانسک مانند سابق حاکمیت اوکراین را قبول ندارند، موضع گیری روسیه در این زمینه اهمیت دارد و بازگشت ˈمیخاییل زورابوفˈ سفیر روسیه به کی یف به عنوان نشانه تحولات مثبت در روابط بین دو کشور تلقی می شود.

وی افزود: هر چند خانم ماتوینکو رئیس شورای فدراسیون روسیه در این ارتباط اعلام کرد که بازگشت زورابوف، نشانه آمادگی برای ازسرگیری روابط کامل دیپلماتیک بین دو کشور و در واقع نشانه حسن نیت روسیه است که منتظر واکنش مناسب اوکراین است، ولی نمایندگان دونتسک و لوهانسک معتقدند که رئیس جمهوری منتخب اوکراین می تواند از ناتو کمک بخواهد و لذا نیروهای این دو منطقه بزودی با تانک های ناتو روبرو خواهند شد.

از دیدگاه وی ˈکارشناسان سیاسی اوکراین احتمال می دهند که مسکو رسماً در تأمین جدایی طلبان نقشی ندارد ولی بدون کمک مسکو نمی توان انتقال داوطلبان و کمک های نظامی به (مناطق ناآرام) اوکراین را متوقف کردˈ.

بدیهی است که تنش در مناسبات مسکو و کی یف موجب دودستگی در میان نخبگان نیز شده است و در حالی که عده ای بر ضرورت تلاش برای کاهش تنش ها و از سرگیری روابط میان دو ملت هم دین و هم نژاد تاکید دارند، عده ای دیگر در مورد بروز هر گونه اتفاق خوشایند در وضع فعلی بدبین هستند.

ˈویکتور بارانتسˈ کارشناس مسائل سیاسی روس که از جمله طرفداران دیدگاه های افراطی در خصوص اوضاع جاری در مناطق جنوب شرق اوکراین است، در آخرین مقاله خود در روزنامه کمسمولسکایا پراودا نوشت: سخنرانی پترو پوروشنکو در پارلمان پر از وعده های مبهم بود و او در واقع حرف های آرسنی یاتسنیوک(نخست وزیر فعلی که نویسنده مقاله او را شخصی مناسب تر برای ریاست جمهوری می داند) بعد از کودتا را تکرار کرد.

وی افزود: تمرکز زدایی و وضع حقوقی ویژه منطقه ای زبان روسی در میان وعده های پورشنکو موضوع بسیار مبهمی به نظر می آید. در اوکراین جدید جایی برای تکثر فکری باقی نخواهد ماند زیرا همه مخالفان و معترضان را جدایی طلب و مأمور مسکو اعلام خواهند کرد.

به عقیده بارنتس نباید فراموش کرد که عملیات جنگی علیه مردم جنوب شرق اوکراین تنها بخشی از نظام جدید اداری اوکراین را تشکیل می دهد که از همه مشخصات دیکتاتوری های ملی گرایانه لهستان، لتونی و امثال آنها در دوران بین دو جنگ جهانی اول و دوم برخوردار خواهد شد.

موضع گیری نخبگان سیاسی مسکو و کی یف در خصوص ناٰآرامی های شرق اوکراین مبین این واقعیت است که بحران در مناسبات دو کشور شکل فرا ملی یافته و از سوگیری اتحادیه اروپا و واشنگتن در کنار مسکو متاثر شده است.

از این منظر پوروشنکو به دلیل وعده های داده شده به نیروهای سیاسی غربگرای اوکراین از یک سو و درک واقعیتی به نام ضرورت سازش با مسکو از سوی دیگر به عنوان اصل بنیادین پیشبرد برنامه های خود در کسوت ریاست جمهوری، در وضع بغرنجی گرفتار شده است.

در این شرایط هر گونه عقب نشینی در خصوص موضع کی یف در قبال ناٰآرامی های شرق اوکراین، اتهام روس گرایی را برای رییس جمهوری منتخب اوکراینی ها به دنبال خواهد داشت و در صورت ادامه وضع فعلی در قالب عملیات ضد تروریستی در مناطق دونتسک و لوهانسک نیز هر روز بر شدت پیچیدگی اوضاع افزوده خواهد شد.

اهمیت این مساله به ویژه زمانی آشکارتر می شود که بدانیم درگیری های گسترده میان نیروهای نظامی اوکراین و شبه نظامیان جدایی طلب در شرق و جنوب این کشور در ماه های اخیر تلفات انسانی و مالی زیادی به بار آورده است، به طوری که بنا بر آمار رسمی در این مدت افزون بر ۲۰۰ نیروی نظامی دولتی جان خود را از دست داده اند.

ازسوی دیگر برگزاری جسته و گریخته انتخابات ریاست جمهوری در مناطق ناٰآرام دونتسک و لوهانسک نیز خود عاملی در تضیعف موضع گیری های پوروشنکو در قبال وقایع جاری در این مناطق است که بر شدت پیچیدگی معادله بحران در شرق اوکراین می افزاید.

در نهایت می توان گفت که پورشنکو به عنوان رییس جمهوری منتخب اوکراین میراث دار جنگ شومی است که بخش بزرگی از این کشور اروپای شرقی را در گرفته است و حل آن به دلیل در میان بودن پای قدرت های بزرگ بسیار دشوار به نظر می آید.

اروپام/۵۱۸**1479 ** 1064

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.