۰
مسعود پزشکیان در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایلنا:| 167640

تا زمانی‌كه دولت وظیفه‌ی مذاکرات را برعهده دارد کسی حق سنگ اندازی ندارد

  • ۵بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه
مجلس

اکنون دولت منتخب مردم است و مردم آن‌ها را انتخاب کردند و اگر این دولت مذاکره کند و به جایی برسد و تعهدی را امضا کرد تهعد نظام جمهوری اسلامی محسوب می‌شود.

نماینده مردم تبریز اجرای تعهدات دولت را برای همه ضرور دانست و گفت: تا زمانی که وظیفه قانونی دولت مذاکره و در صورت نیاز امضای تهعد نامه و موافقت نامه است باید همگان مطیع آن باشند و نمی‌شود هرکسی در کشور یک ساز جداگانه بزند.

مسعود پزشکیان در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایلنا در خصوص مخالفت‌های گروهی در موضوع مذاکرات هسته‌ای ابراز کرد: دولت و حاکمیتی که اکنون بر روی کار است وظیفه قانونی‌اش گفت‌و‌گو و مذاکره برای افزایش روابط و حل مشکلات است و تا زمانی که چنین هماهنگی‌هایی وجود دارد، اینکه عده‌ای بیایند و بگویند دولت حق ندارد جای سئوال است.

وی ادامه داد: باید مشخص شود چه کسی به عنوان نماینده جمهوری اسلامی، مذاکره، گفت‌و‌گو و تعهد می‌دهد و وقتی که همه این وظایف بر عهده دولت است دیگر نباید هرکس برای خودش ساز جداگانه‌ای بزند و موجبات تشتت را فراهم کند.

وزیر بهداشت و درمان دولت اصلاحات خطاب به مخالفان مذکرات هسته‌ای گفت: اگر معتقدند دولت نباید مذاکره کند و توافقنامه امضا کند، قانون بنویسند که دولت حق گفت‌و‌گو ندارد اما تا زمانی که این وظیفه قانونی برعهده دولت است، آنها حق سنگ‌اندازی ندارند. باید توجه کرد اکنون دولت منتخب مردم است و مردم آن‌ها را انتخاب کردند و اگر این دولت مذاکره کند و به جایی برسد و تعهدی را امضا کرد، تهعد نظام جمهوری اسلامی محسوب می‌شود.

وی در خصوص لزوم پایبندی به تعهدهای دولت اظهار کرد: حتی اگر هم مخالف موافقتنامه‌های دولت هستیم، باید به آن پایبند باشیم و اگر نظام جمهوری اسلامی برگه‌ای را امضا کرد نمی‌توان بعدش بگوییم که دولت باید زیر تعهداتش بزند زیرا در این صورت می‌گویند این‌ها بر هیچ اصلی پایبند نیستند. از نظر اسلامی هم مسلمان نمی‌تواند صحبتی کند و به آن عمل نکند.

پزشکیان با اشاره به مواضع مقام معظم رهبری در خصوص توجه به تعامل با دنیا خاطرنشان کرد: مقام معظم رهبری بار‌ها اعلام کرده‌اند باید با دنیا تعامل داشته باشیم و اگر آمریکا و اسراییل را کنار بگذاریم دیگر نمی‌شود که همه‌ی دنیا را دشمن خود بنامیم. اگر می‌خواهیم با دنیا گفت‌و‌گو کنیم آنهم بر اساس حکمت، عزت و مصلحت، آیا حکمت ما آن است در خاورمیانه با همه‌ی کشور‌ها دعوا داشته باشیم؟ در اروپا و آمریکای لاتین با همه دعوا داشته باشیم؟ اگر مصلحت ما دعواست بسم الله دیواری دور خود بکشیم و بدنبال دعوا برویم.

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.