۰

نمازی: در نظام اسلامی نباید افراطیون مغرض فضا را برای حرکت‌های تخریبی مهیا ببینند

  • ۹بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه

یک نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی با بیان این که در تخریب اصل مطلبی که منعکس می‌شود، واقعیت ندارد توضیح داد:‌همانطور که تعریف بی‌جا و گفتن موارد مثبتی که واقعیت ندارد تملق و چاپلوسی است، گفتن عیب‌ها و نکات منفی که وجود ندارد، ‌تخریب است.

محمد علی نمازی در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، در رابطه با مرز بین تخریب و انتقاد اظهار کرد: هم قبل از شروع انتقاد و هم بعد از آن باید از فرد مورد انتقاد تعریف و تمجید کرد یعنی بعد از بیان ایرادها و عیب و نقص باید از فرد مورد انتقاد تشکر شود تا نشان دهیم که انتقاد از روی دلسوزی است و فرد مورد انتقاد همچنان مورد احترام است.

این نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی با بیان این که بیان عیب‌ها و نواقص اگر جنبه دلسوزانه داشته باشد، تخریب نیست، بلکه انتقاد سازنده است افزود: در تخریب نیت سوء و خسارت وارد کردن و همچنین آسیب زدن وجود دارد و به هیچ‌وجه در تخریب هدف اصلاح و برطرف کردن اشکال نیست.

وی در رابطه با نحوه برخورد با تخریب گفت: در نظام قانونمند به خصوص نظامی که مدعی دموکراسی و رعایت حقوق شهروندان است، قطعا باید چشم‌های بینا و گوش‌های شنوایی در بخش قوه قضائیه حاکمیت وجود داشته باشد که تخریب‌ها را ببیند و بشنود و در مواردی که به جو عمومی جامعه و اخلاق و عفت عمومی آسیب وارد می‌شود و همچنین در مواردی که تخریب جنبه شخصی و فردی دارد، اما مورد اعتراض فرد مورد تخریب شده قرار می‌گیرد، قوه قضائیه مسئول به رسیدگی است.

نمازی با بیان این‌که در نظام‌های مدعی قانونمندی باید با تخریب و ظلم از جمله ازبین بردن حقوق افراد، لطمه زدن به حیثیت و آبروی فرد، ایجاد ضرر مالی و آسیب به وجه اجتماعی و موقعیت شغلی افراد و هرچه در آن به فرد خسارت وارد شود، برخوردهای لازم صورت گیرد، تصریح کرد: مخصوصا در نظامی که مدعی مردم سالاری و به ویژه نظام جمهوری اسلامی که مدعی حاکمیت ارزش‌های دینی است به این نکات باید توجه شود چون در چنین نظامی افراطیون مغرض و دشمنان کینه‌توز نباید فضا را برای حرکت‌های تخریبی مهیا ببینند.

وی در رابطه با میزان سودمند بودن کاربرد سیاست سکوت در برابر برخی تخریب‌ها گفت: گاهی طرح فحشا موجب اشاعه فحشا می‌شود یعنی ممکن است مساله مخفی اتفاق افتاده باشد که در جو عمومی کاری خلاف است و جامعه از آن بی‌خبر است که نباید افشا شود و روی آن مانور دهیم چون همان اشاعه فحشا است. مثلا اگر یک مطلب و یا کاریکتاتوری در یک نشریه چاپ شود که تعدادی معدود آن را خوانده‌اند اگر در جو عمومی مطرح شود کار درستی نیست و موجب اشاعه فحشا می‌شود.

نمازی تاکید کرد: با کسانی که عمدا حیثیت، موقعیت، ‌شان و جایگاه افراد را تخریب می‌کنند و قصد لطمه زدن به وجه نظام و حاکمیت را دارند باید برخورد شود اما در مواردی که به صورت مخفی اتفاقی افتاده است و اقلیتی از آن خبر دارند باید مساله خصوصی حل شود و به آن فرد تذکر بدهیم تا بداند که چشم‌ها و گوش‌های بینا و شنوا مراقب هستند البته این نکته حایز اهمیت است که مطابق دستورات اسلامی امر به معروف و نهی از منکر اگر محرمانه و خصوصی باشد تاثیرات بسیار زیادی خواهد داشت.

انتهای پیام

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.