۰

انتخابات سوریه؛ راهی برای بازگشت به ثبات

  • ۱۰بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه
معارضان,انتخابات ریاست جمهوری

تهران- ایرنا- سه سال ناآرامی و شکست، چندین ماه تلاش گروه های بین المللی و 2 دور گفت و گو میان دولت و معارضان نشان داد که مساله سوریه فقط باید از درون به دست مردم این کشور و طی یک انتخابات آزاد حل شود.

«محمد جهاد لحام» رییس مجلس سوریه، یکم اردیبهشت ماه از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری این کشور در تاریخ سیزدهم خرداد خبر داد و افزود: علاقه مندان به نامزد شدن در رقابت های انتخاباتی می توانند از دوم اردیبهشت ماه ثبت نام کنند.

در پی اصلاحاتی که مجلس سوریه نزدیک به 2 سال پیش در قانون انتخابات این کشور صورت داد، گروه های مخالف نیز می توانند در انتخابات ریاست جمهوری آینده شرکت کنند.

بر پایه اصلاحات صورت گرفته، نامزدهای ریاست جمهوری باید طی 10 سال گذشته در سوریه زندگی کرده و فقط تابعیت سوری داشته باشند. حتی همسر آنان نباید خارجی باشد.

انتخابات پیش رو نخستین آزمون قانون اصلاح شده انتخابات ریاست جمهوری سوریه به حساب می آید.

**سوریه؛ سه سال پس از آغاز ناآرامی ها

از زمانی که ناآرامی ها در سوریه در اواخر سال 1393 آغاز شد، بیش از سه سال می گذرد. در همه این مدت تلاش های برخی کشورهای خارجی بر این بود که نخستین نارضایتی های مدنی را به یک جنگ داخلی ضد دولت «بشار اسد» تبدیل کنند. در این زمینه، کشورهای گوناگونی سعی در گسترش ناآرامی ها به همه کشور داشتند.

طرح هایی نیز برای رسیدن به این هدف از سوی کشورهای مخالف پیگیری شد؛ مانند پشتیبانی از برخی گروه های معارض، ایجاد گروه های تروریستی (دهشت افکنی) و رایزنی های سیاسی-نظامی در منطقه برای مشروع نشان دادن مبارزه با دولت اسد.

حتی مدتی طرح حمله نظامی به سوریه نیز مطرح شد که با تلاش های جمهوری اسلامی ایران و روسیه و اقدام های مثبت دولت سوریه در زمینه راستی آزمایی و همکاری برای تحویل دادن انباشته های شیمیایی خود به شکست انجامید.

طی این مدت، گروه های تروریستی با اشغال نظامی مناطقی از سوریه و جنگ و غارت، برای ایجاد بی ثباتی و براندازی نظام حاکم بر سوریه می کوشیدند. تسخیر مناطقی در مرزهای ترکیه، عراق، لبنان و اردن و پیشروی تا نزدیک دمشق از تلاش های گروه های معارض برای براندازی دولت بود.

اما به دلایل گوناگون معارضان و پشتیبانان خارجی آنان نتوانستند به اهداف خود دست یابند. این دلایل را می توان در سه عامل کلی خلاصه کرد: مقاومت ارتش و وفاداری آن به دولت سوریه و حفظ وحدت و یکپارچگی فرماندهی آن، پشتیبانی قاطع ایران و روسیه از دولت سوریه، تشتت و اختلاف میان گروه های معارض و نیز پشتیبانان خارجی آنها.

-مقاومت ارتش و حفظ وحدت و یکپارچگی فرماندهی آن

یکی از تاکتیک هایی که کشورهای پشتیبان گروه های معارض سعی در استفاده از آن داشتند، ایجاد چنددستگی میان نیروهای ارتش و تضعیف درونی آن بود. آنها با تبلیغات گسترده و ایجاد ترس و وحشت سعی داشتند شکست دولت سوریه را حتمی نشان دهند و بگویند کسانی که همچنان در ارتش بمانند باید منتظر پیامدهای بعدی آن باشند.

آنها در آغاز کار موفقیت های اندکی نیز به دست آوردند و توانستند برخی افسران و سربازان را از ارتش جدا سازند و به صف معارضان وارد کنند. بر همین پایه بود که با پشتیبانی های خارجی برخی افسران جدا شده از ارتش در گروهی موسوم به «ارتش آزاد سوریه» گرد هم آمدند و به مبارزه مسلحانه با دولت سوریه پرداختند.

اما با همه این تبلیغات و تلاش هایی که در این زمینه صورت گرفت، بافت اصلی ارتش انسجام خود را همچنان حفظ کرد و زیر نظر فرماندهی واحد به مبارزه با شورشیان پرداخت و تاکنون توانسته است بخش های وسیعی از مناطق زیر اشغال را از معارضان پس بگیرد.

-حمایت ایران و روسیه از دولت سوریه

عامل دیگر ناکامی معارضان در دستیابی به اهداف خود را باید در پشتیبانی قاطع ایران و روسیه از دولت سوریه جست.

روسیه که در دگرگونی های عربی عرصه را به آمریکا واگذار کرده بود و به وی‍ژه در حمله به لیبی این احساس را داشت که در رقابت های راهبردی قدرت های بزرگ نادیده گرفته شده است، همه تلاش خود را برای پشتیبانی از دولت سوریه و رویارویی با طرح های براندازانه برخی کشورهای منطقه و ایالات متحده آمریکا به کار برد.

روسیه بندر «طرطوس» سوریه را در اختیار دارد که به عنوان مهم ترین ورودی این کشور به خاورمیانه به شمار می آید. بنابراین همه تلاش خود را به کار برد تا در این عرصه بازی را به رقبای غربی واگذار نکند.

ایران نیز در پی تقویت محور مقاومت، سوریه را حلقه وصل این محور قلمداد می کند و تلاش دارد از این حلقه محافظت کند.

تلاش غرب و کشورهای موسوم به جناح محافظه کار برای براندازی محور مقاومت تاکنون با طرح ها و شیوه های گوناگونی به پیش رفته است.

سناریو (نمایشنامه) ی حذف حزب الله لبنان و خلع سلاح آن در جنگ 33 روزه سال 1385 را می توان نخستین اقدام همه جانبه غرب و محور محافظه کار برای حذف محور مقاومت به شمار آورد.

همانگونه که مقام های وقت کاخ سفید در همان زمان اعلام کردند هدف بعدی، سوریه و پس از آن، ایران است. در همین پیوند، «کاندولیزا رایس» وزیر امور خارجه وقت آمریکا، جنگ 33 روزه را درد زایمان خاورمیانه جدید نامید.

شکست در حذف مقاومت در لبنان باعث تقویت این جبهه در منطقه شد. اما رخداد ناآرامی ها در سوریه فرصت دیگری در اختیار مخالفان مقاومت قرار داد تا از این راه بتوانند حلقه های ارتباطی این محور را قطع کنند.

در چنین چارچوبی است که جمهوری اسلامی ایران با پشتیبانی از مردم سوریه، تلاش های غرب و کشورهای عضو جناح محافظه کار را نه برای تامین منافع مردم سوریه، بلکه برای حذف محور مقاومت می داند و به همین دلیل به پشتیبانی از مردم سوریه و حفظ یکپارچگی سرزمینی آن می پردازد.

-اختلاف میان مخالفان و پشتیبانان خارجی آنان

یکی دیگر از عوامل ناکامی مخالفان در براندازی دولت سوریه را می توان در کشمکش ها و اختلاف های داخلی این گروه ها و کشورهای پشتیبان آنها جست و جو کرد. این اختلاف ها از خواسته های متناقض این گروه ها و پشتیبانان خارجی آنها ناشی می شود که هر کدام در پی هدفی از جنگ در سوریه هستند.

وجود طیف های گوناگون از سکولار تا میانه رو و تکفیری در میان گروه های معارض و همچنین، پشتیبانی کشورهایی با اهداف متفاوت و حتی متضاد با هم مانع اصلی حفظ وحدت و یکپارچگی گروه های معارض سوری است.

هم اکنون اختلاف هایی بنیادی میان کشورهای پشتیبان معارضان از جمله قطر و عربستان، ترکیه و عربستان و نیز ایالات متحده با ترکیه و عربستان وجود دارد.

در میان گروه های معارض حاضر در عرصه میدانی نیز می توان به جنگ گروه «داعش» و «جبهه النصره» با ارتش آزاد و درگیری های گروه داعش با جبهه النصره اشاره کرد که تاکنون به کشته شدن بیش از چهار هزار نفر از آنها منجر شده است.

** انتخابات، گامی به سوی ثبات

در چنین فضایی همه تلاش های بین المللی برای بازگشت ثبات به سوریه نیز به دلیل زیاده خواهی های گروه های مخالف با شکست روبرو شده است. این شکست ها نشان دادند که مساله سوریه فقط راه حلی داخلی دارد که مردم این کشور باید در پی آن باشند.

اعلام زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری را می توان تلاشی برای حل مساله با راه حلی داخلی دانست.

با یک انتخابات داخلی و رقابت نامزدهای احتمالی، مردم بهتر می توانند با چالش های پیش رو کنار آیند و مساله را از راهی منطقی و مسالمت آمیز حل کنند.

گرچه کشورهای پشتیبان معارضان از نامزدی بشار اسد نگرانند و آن را غیر قانونی می دانند اما بر پایه نظرسنجی های به عمل آمده، در صورت نامزد شدن اسد رای بالایی از آن او می شود.

این به آن معنا است که سه سال تلاش برای براندازی دولت مرکزی و مشروعیت زدایی از آن چیزی جز خرابی های گسترده و آوارگی بیش از 9 میلیون نفر برای مردم سوریه به دنبال نداشته، در حالی که محبوبیت بشار اسد افزایش یافته است و مردم وی را بر گروه های معارض ترجیح می دهند.

**جمع بندی

مساله سوریه فقط راه حلی داخلی دارد و این مردم هستند که باید آینده سیاسی خود را تعیین کنند. شکست چندین ماه تلاش گروه های بین المللی و 2 دور گفت و گو بین دولت و معارضان نشان داد مساله سوریه فقط باید درون این کشور و به وسیله مردم حل شود و نه با طرح ها و برنامه های کشورهای دیگر و مخالفان خارج نشین.

انتخابات ریاست جمهوری می تواند راه حل مناسبی برای پایان این ناآرامی ها باشد و این در صورتی است که گروه های معارض و پشتیبانان خارجی آنها با ابزارهای گوناگون بر سر راه برگزاری این انتخابات سنگ اندازی نکنند.

از مهدی جوکار - گروه تحقیق و تفسیر خبر

تحقیق**م.ج**1961**1358

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.