بازداشتگاه های مالزی و مرگ خاموش کارگران خارجی

کارگران,نپال

کوالالامپور – ایرنا – تازه ترین اطلاعات نشان می دهد کارگران خارجی در بازداشتگاه های مالزی در وضعیت بدی بسر می برند و کارگران نپالی رکورددار مرگ خاموش در این بازداشتگاه ها هستند.

به گزارش ایرنا، برخی آمارها نشان می دهد هفته ای یک کارگر نپالی به دلیل گرسنگی و فقر بهداشتی جان خود را در بازداشتگاه های مالزی از دست می دهد.

مقامات سفارت نپال در کوالالامپور براساس گزارش روزچهارشنبه پایگاه اطلاع رسانی ˈمالیزیا اینسایدرˈ مرگ هفتگی یک کارگر این کشور در بازداشتگاه های مخوف و غیربهداشتی مالزی را تایید کرده اند.

براساس این گزارش، در طول هر هفته یک کارگر نپالی که برای کسب و کار به مالزی سفر می کند در بازداشتگاه های این کشور جان خود را از دست می دهد.

آمار سفارت نپال در مالزی نشان می دهد در مجموع 346 نفر از شهروندان این کشور سال گذشته در مالزی جان خود را از دست داده اند که 52 نفر از آنها در بازداشتگاه های مالزی به سر می بردند.

زندان ها و بازداشتگاه های مالزی فاقد حداقل امکانات معیشتی، رفاهی و درمانی مورد نیاز یک زندان است و حمایت های حقوقی، شهروندی و بین المللی نیز از زندانیان صورت نمی گیرد.

اکثر زندانیان خارجی و کاترگران بازداشتی در مالزی در بلاتکلیفی، ترس و اضطراب بسر برده و از آینده خود اطلاعی ندارند.

یک عضو کمیته پارلمانی کارگران مهاجر روز چهارشنبه از دولت مالزی خواست جزئیات توافق نامه های همکاری امضا شده با کشورهایی که نیروی کار به مالزی اعزام می کنند را منتشر کند.

ذاکر حسین از اعضای پارلمان نپال در یک نشست خبری اعلام کرد که نمی دانم مالزی چطور به رغم امضای توافقنامه هایی باز هم استانداردهای مورد توافق را اجرا نمی کند.

وی که از اعضای کمیته بررسی وضعیت کارگران خارجی در مالزی است خواستار توجه بیشتر کوالالامپور به وضعیت حقوق بشر کارگران مهاجر شد.

یکی دیگر از اعضای این کمیته که عضو پارلمان نپال است، گفت کوالالامپور یادداشت تفاهم هایی با کشورهای بنگلادش، اندونزی و نپال امضا کرده اما جزئیات این تفاهم نامه ها تاکنون منتشر نشده است.

چارلز سانتیاگو گفت ظاهرا فقط واسطه ها از محتوای این توافق نامه ها اطلاع دارند و به همین دلیل است که هم سفارتخانه و هم کارگران از شرایط موجود رضایت ندارند.

وی افزود: دلیلی وجود ندارد که جزئیات این تفاهم نامه ها به صورت سری باقی بماند.

از یافته های این کمیته می توان به حقوق کم با ساعت طولانی کار اشاره کرد که باعث شده کارگران خارجی در مالزی در فقر به سر ببرند و شرایط آنها حتی بدتر از کشور خودشان باشد.

سانتیاگو در ادامه گفت: سازمان کارگران مالزی به دعوت این کمیته برای حضور در جلسه سه روزه ای که امروز پایان یافت، پاسخی نداد.

ماروئیت ملگار به عنوان نماینده فیلیپین نیز از دولت مالزی خواست نسبت به حقوق کارگران فلییپینی که از دهه 1970 در مالزی کار کرده اند و در توسعه مالزی نقش داشته اند، منصف باشد.

یکی از اعضای مجلس پاکستان نیز گفت کارگران پاکستانی قراردادهایی با حقوق بالا و شرایط خوب پیش از ورود به مالزی منعقد می کنند اما هنگامی که به این کشور وارد می شوند، از آن شرایط خوب خبری نیست.

کمیته پارلمان بررسی وضعیت کارگران خارجی از 15 کشور تشکیل شده که هدف آن رسیدگی به وضعیت کارگران خارجی است.

شرایط دشوار زندگی کارگران خارجی در مالزی سازمان عفو بین الملل را نیز طی سال های گذشته به واکنش وادار کرده تا دولت این کشور وضعیت بهتری برای این دسته از کارگران فراهم کند.

مالزی به شدت به نیروی کار خارجی وابسته است و برای توسعه کشور نمی تواند بر روی کارگران و نیروهای داخلی حساب باز کند اما پس از جذب نیروهای خارجی شرایط مناسبی برای آنان فراهم نمی کند.

برخی آمارها نشان می دهد بیش از سه میلیون کارگر خارجی از کشورهای اندونزی، هند، بنگلادش، نپال، میانمار و پاکستان در مالزی حضور دارند که بسیاری از آن ها از شرایط مطلوب زندگی برخوردار نیستند.

آساق**د.م**1611
کد N228433

وبگردی