۰

مداخله قطعنامه ای غرب در سوریه و تقابل روسیه

  • ۱۱بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه
تقابل بر سر سوریه

مسکو- اروپا- پایان بی نتیجه دوردوم مذاکرات نمایندگان دولت سوریه و مخالفان آن در ژنو2 و تلاش غرب برای استفاده مجدد از ابزار قطعنامه علیه دمشق بار دیگر نشان داد که نقش غرب در تداوم ناآرامی های سوریه با محوریت حمایت از گروه های تروریستی و تکفیری ضد سوری انکار ناپذیر است.

به گزارش ایرنا،هرچند شرکت کنندگان در دوردوم مذاکرات نشست ژنو2 تلاش زیادی کردند تابابکارگیری الفاظ رنگارنگ و شیوه بیان دیپلماتیک از اذعان به شکست مذاکرات خودداری کنند اما برون داد این رویداد بین المللی به طور آشکار بن بست درگفت و گوهای دو طرف تحت نظارت اخضر ابراهیمی نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در امور سوریه را به خوبی به نمایش گذاشت.

نگاهی گذرا به محتوای مذاکرات دور دوم نمایندگان دولت سوریه به سرپرستی ولید المعلم وزیرامورخارجه روسیه و هیات اعزامی مخالفان تحت حمایت غرب به سرپرستی تشکل موسوم به ائتلاف ملی مخالفان به ریاست احمد الجربا نشان داد که مخالفان بدون توجه به واقعیت تلخ و گزنده ای به نام تروریسم و کشتار مردم بی گناه سوری به دست ائتلاف ترور و تکفیری، تنها به دنبال پیشبرد خواسته نامشروع خود مبنی بر تشکیل دولت انتقالی و در اصل برکناری بشار اسد رییس جمهور قانونی و مردمی این کشور بحران زده هستند.

اما آنچه که بار دیگر باعث شد تحولات جاری سوریه و مذاکرات نمایندگان دولت این کشور و مخالفان آن در ژنو سوییس در مرکز توجه قرار گیرد، مداخله نیروهای خارجی حامی تروریست ها وگروهای تکفیری ضدسوری بود که این بار با ترفند تازه ˈدسترسی انسان دوستانهˈبه غیرنظامیان برای خنثی کردن تلاش های همه جانبه دولت سوریه و ارتش این کشور در زمینه پاکسازی مناطق مختلف کشور از گروه های تروریستی به راه افتاده است.

البته قدرت های حامی تروریست های ضدسوری حول محور آمریکا که ادعاهایشان در مورد نجات مردم سوریه متاثر از اقدامات ضدانسانی و خونین تکفیری ها و اعضای سازمان های تروریستی حاضر در این کشور برای افکار عمومی بین المللی نخ نما شده است، این بار خود پیشقدم نشده و به دست استرالیا، اردن و لوکزامبورک پیش نویس قطعنامه ای را به اصطلاح در حمایت از غیرنظامیان سوری به شورای امنیت سازمان ملل ارایه کردند.

این ابتکار بلافاصله از سوی محور آمریکا، انگلیس و فرانسه که خود در اصل مولفان پشت پرده این سند بودند، مورد تایید قرار گرفت تا آنان به ظن خود این بار به طور غیرمستقیم بتوانند با اتکا به مفاد این سند با عنوان فریبنده ˈتامین دسترسی به غیرنظامیان سوریˈ و لحن هشدارآمیز آن مبنی بر اعمال تحریم و مجازات علیه ناقضان سند بتوانند طرح نویی را در تقویت گروه های تروریستی تضعیف شده مورد حمایت خود براندازند.

اما سناریوی جدید غربی در قالب پیش نویس قطعنامه جدید ˈانسان دوستانهˈ نیز دوام زیادی نداشت و روسیه که از دیرباز به زیر و بم تاکتیک های غرب به خوبی آشناست، در اقدامی متقابل ضمن مخالفت با پیش نویس قطعنامه مورد حمایت غربی ها اعلام کرد که پیش نویس قطعنامه خود را در این زمینه به شورای امنیت سازمان ملل ارایه می دهد.

در این راستا سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه فدراسیون روسیه، ابتکار قطعنامه ای غربی ها برای مداخله دوباره در امور داخلی سوریه به دست عوامل خود (استرالیا، اردن و لوکزامبورگ) را ˈدور از واقعیتˈ خواند و ویتالی چورکین نماینده دائمی روس ها در سازمان ملل نیز به صراحت اعلام کرد که متن قطعنامه تصویب نخواهد شد، زیرا ˈتلاش های انسان دوستانه در سوریه را مختل خواهد کردˈ.

در همین حال بان کی مون دبیر کل سازمان ملل نیز به شکلی ناخواسته و با تایید ضمنی دیدگاه روسیه، خواهان صدور قطعنامه جدید شورای امنیت این سازمان در حمایت از تأمین دسترسی انسان دوستانه به غیر نظامیان سوریه شد، زیرا به نظر وی بیانیه سال گذشته با همین مضمون باعث اصلاح ریشه ای اوضاع سوریه نشده بود.

با این نگاه بود که گنادی گاتیلوف معاون وزیر امور خارجه روسیه اعلام کرد کشورش پیشنویس قطعنامه خود را تسلیم شورای امنیت کرده است.

گاتیلوف گفت که در این سند از جامعه جهانی دعوت به تشریک مساعی در جهت مقابله با خطر فزاینده تروریسم در سوریه شده است.

البته توسل به ابزار قطعنامه در شورای امنیت سازمان ملل برای مداخله در امور داخلی سوریه توسط اردوگاه غربی- عربی تازگی ندارد و آنان در دو و نیم سال اخیر حداقل چهار بار برای استفاده ابزاری از این امکان تلاش کرده اند، اما هر بار با رد قطعنامه یا سند پیشنهادی شان از سوی روسیه و با حمایت چین ناچار از عقب نشینی مقطعی شده اند.

ولادیسلاو وارابیوف روزنامه نگار روس در این باره می گوید: بدیهی است که غرب عجله ای برای تشریک مساعی در زمینه مبارزه و مقابله با تروریسم در سوریه ندارد.

وارابیوف افزود: به نظر می آید همان طور که بسیاری از کارشناسان امر پیش بینی کرده بودند، واشنگتن خیلی زود از کنفرانس ژنو2 نومید شده است. باراک اوباما رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا به منظور ارتقای جایگاه نازل کنونی خود به یک پیروزی سریع و چشمگیر در زمینه سیاست خارجی احتیاج دارد، ولی جان کری وزیر امور خارجه اش نمی تواند برای رییس خود در ˈجبهه سوریˈ این پیروزی را تأمین کند. همه فهمیده اند که روند ژنو2 می تواند سال ها به طول انجامد و اوباما این همه وقت ندارد.

بروز این وضعیت و ناامیدی سرمداران کاخ سفید از دستیابی به اهداف از پیش طراحی شده خود در جبهه سوریه در چارچوب نشست ژنو2موجب شد که اوباما رفتار عصبی از خود نشان دهد و تمجیدهای قبلی اش از ابتکار روسی- آمریکایی در زمینه حل و فصل صلح آمیز مسأله سوریه را فراموش کند.

با این دیدگاه اوباما 12 فوریه سال جاری بار دیگر حکومت سوریه را با جنگ تهدید کرد و دراظهاراتی عصبی و متناقض گفت: اکنون ما تصور نمی کنیم که این مساله راه حل نظامی داشته باشد، ولی اوضاع (سوریه) بی ثبات است و ما مانند سابق همه راه حل های احتمالی این مسأله را در نظر داریم.

اوباما که از یک سو تحت فشار افکار عمومی آمریکایی ها مبنی بر مخالفات با راه اندازی هر گونه جنگ جدید و از سوی دیگر با پیامدهای ویرانگر اشغال عراق و افغانستان و بمباران لیبی مواجه است، این بار برای تهدید حکومت سوریه به اظهارات دیپلماتیک و فرافکنی مشکلات ناشی از مداخله واشنگتن و متحدان اش برای سوری ها و همسایگان شان روی آورد.

وی مدعی شد: برای ما سخت است که مصیبت های ملت سوریه را مشاهده کنیم و معتقدیم که این مصیبت ها تمام منطقه و از جمله دوستان، متحدان و شرکای ما نظیر لبنان و اردن را تهدید می کنند.

وی افزود: من در طول مدت فعالیت در مقام ریاست جمهوری برای خود حق توسل به زور نظامی به نام امنیت ملی ایالات متحده را محفوظ می دانم. ولی توسل به زور باید معقولانه باشد. به نظر من، همین شیوه عمل معقولانه، در زمینه سلاح های شیمیایی سوریه به نمایش گذاشته شد. این برخورد معقولانه و سنجیده با توسل احتمالی به زور نظامی توأم است.

اظهارات تهدیدآمیز اوباما به عنوان بازتاب ایستادگی مسکو بر موضع خود در قبال تحولات جاری سوریه مبنی بر ضرورت حل و فصل مشکلات این کشور از راه مذاکره بلافاصله از سوی جنیفر پساکی سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا نیز تکرار شد و وی گفت: می خواهم توجه شما را به اظهارات رئیس جمهور (باراک اوباما) در زمینه تلاش های ما در جهت اعمال فشار بر روس ها جلب کنم. اگر آنها بخواهند نقش سازنده فعال و مثبتی ایفا کنند، باید رژیم را به سازندگی بیشتر در زمینه دسترسی به کمک های انسانی تشویق کنند.

روزنامه نزاویسمایا گازتا در گزارشی در این باره با اشاره به اظهارات پساکی نوشت: ولی وی نگفت که وزارت امور خارجه آمریکا باید مخالفان سوری را برای انجام چه کاری ˈتشویقˈ کند.

درگزارش نزاویسمایا گازتا با اشاره به ناتوانی آمریکا و متحدان اش از حل مساله سوریه آمده است: حال این سوال مطرح است که ما شاهد چه چیزی هستیم؟ آیا سوریه دوباره باید برای موشک باران های آمریکایی آماده شود؟ یا اینکه باراک اوباما می خواهد ژنو2 را منحل کند؟ ولی اگر از ژنو2 دست بکشد، چه می شود؟ شاید هدف باراک اوباما این بود که هیأت نمایندگی دولت سوریه در مذاکرات ژنو را به سازش بیشتری وادار نماید. بدیهی است که مخالفان جری تر می شوند. آیا این رفتار به نفع نشست ژنو2 است.

بدیهی است که اظهارات و تندگویی های اوباما با سکوت مسکو مواجه نشد و سرگئی لاوروف وزیر امور خارجه فدراسیون روسیه درواکنش به موضع گیری تهدیدآمیز و ناشی از عصبانیت کاخ سفید اعلام کرد: به نظر می رسد که در حال حاضر سعی می کنند از موضوع دسترسی انسان دوستانه (به غیرنظامیان) همانند موضوع سلاح های شیمیایی در گذشته نه چندان دور، برای پیدا کردن بهانه براندازی روند سیاسی ، مسوول جلوه دادن دمشق درقبال همه نابسامانی ها و بهانه تراشی برای اجرای سناریوی نظامی در جهت سرنگونی رژیم سوریه استفاده کنند. ما این کار را مطلقاً غیر سازنده می دانیم.

آلکساندر لوکاشویچ سخنگوی رسمی وزارت امور خارجه روسیه نیز در واکنش به تهدید اوباما به استفاده از نیروی نظامی علیه حکومت سوریه اظهار داشت: ما انگیزه اظهارات این قدر قاطعانه (باراک اوباما) را درک نمی کنیم. ما شریک نگرانی شرکای آمریکایی خود از تشدید اوضاع انسانی سوریه هستیم ولی این را هم می بینیم که در مرحله اخیر موفقیت های زیادی در زمینه کمک انسانی به سوری های نیازمند به کمک اضطراری و از جمله ساکنان شهر حمص و اردوگاه فسلطینی یرموک در حومه دمشق حاصل شده است.

لوکاشویچ ادامه داد: بعید است که شرکای آمریکایی ما از اطلاعات واقعی درباره تحولات سوریه در زمینه ارایه کمک های انسان دوستانه و خلع سلاح برخوردار نباشند. در این ارتباط این سئوال مطرح می شود که چرا موضع گیری فدراسیون روسیه در قبال سوریه به صورت آشکارا مغرضانه تحریف می شود؟

جنگ لفظی روسیه و غرب به سردمداری واشنگتن بر سر سوریه در مورد تلاش اردوگاه غربی- عربی برای سوء استفاده از موضوع کمک های انسانی نشان می دهد که آمریکا و متحدان اش سرخورده از همه راه های آزموده شده برای سرنگونی حکومت مردمی و قانونی بشار اسد این بار به دنبال سوژه تازه ای برای زمینه سازی مداخله بیشتر در امور داخلی سوری ها هستند.

این در حالی است که روسیه به همراه دیگر کشورهای مستقل عرصه معادلات سیاسی جهان همچنان برغیرقابل جایگزین بودن حل و فصل دیپلماتیک مسایل سوریه آن هم از راه مذاکره و به دست خود سوری ها تاکید می کند و مقام های کرملین با درس آموزی از تجربه نزدیک به دو دهه ای مداخله غرب در امور داخلی کشورهای دیگر در دوره پس از جنگ سرد با هر گونه تکرار این وضعیت به طور قاطع مخالفت می کند.

در واقع روس ها هنوز از یاد نبرده اند که امریکا و متحدان اش به اسم حقوق بشر و مسایل انسانی با بمباران گسترده یوگسلاوی و لیبی و اشغال عراق و افغانستان چه حجم وسیعی از مشکلات انسانی را برای مردم این کشورها به وجود آورده اند.

بر این اساس به نظر می رسد که استفاده ابزاری از موضوع صدور قطعنامه در شورای امنیت سازمان ملل به بهانه های مختلف و به عنوان پیش نیاز مداخله جویی بیشتر اردوگاه غربی- عربی در امور داخلی سوریه حداقل در کوتاه مدت ادامه خواهد یافت و روسیه نیز همانند گذشته در مقابل این رویکرد آمریکا و متحدان اش خواهد ایستاد.

اروپام/518 ** 1064

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.