چالش های صلیب سرخ برای فعالیت در افغانستان/ تلاش برای ایجاد توازن بین فعالیت و ایمنی

آسیا اقیانوسیه

کمیته بین الملللی صلیب سرخ با وجود عوامل و تحولاتی از قبیل انتخابات ریاست جمهوری آتی، کاهش نیروهای بین‌المللی، احتمال کاهش کمک‌های مالی و فقر و بیکاری مزمن در افغانستان به ماموریت خود در این کشور ادامه می دهد.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از دفتر کمیته بین المللی صلیب سرخ در کابل، امنیت یکی از چالش‌های اصلی غیرنظامیان و امدادرسانان در افغانستان است. حملات کور، تأثیر عملیات نظامی بر غیرنظامیان و بی‌ثباتی عمومی نیز در سال 2013 فزونی یافته‌اند. با وجود این چالش‌ها، کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ و جمعیت هلال احمر افغانستان در تلاشند تا خود را به نیازمندان برسانند.

"گراردو پونتراندولفی" رئیس نمایندگی کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ در افغانستان گفت: نبود امنیت کماکان یکی از مسائل حیاتی برای مردم است، ولی ما در 2013 در این زمینه شاهد هیچگونه پیشرفتی نبوده‌ایم. به عنوان نمونه، ‌غیرنظامیان در میانه تبادل آتش گیر می‌افتند و اغلب هم به دلیل شرایط امنیتی قادر نیستند خود را به مراکز درمانی برسانند. خیلی پیش می‌آید که به تأسیسات درمانی حمله و در نتیجه خدمات‌رسانی آنها ‌به خصوص در مناطق دورافتاده دچار وقفه شود.

از جمله اولویت‌های کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ در افغانستان یکی تضمین این نکته است که غیرنظامیان از حملات مصون بمانند و دیگر اینکه تمامی طرف‌های درگیر درک کرده و بپذیرند که حفظ امنیت و احترام به کارکنان، تأسیسات و وسائل نقلیه درمانی از مهمترین اصول است. پذیرش کارکنان صلیب سرخ و هلال احمر و اعطای امنیت و حق دسترسی ایمن به آنها امری حیاتی‌ست، تا آنان بتوانند فعالیت‌های بشردوستانه خود را در امنیت و طبق اصول بنیادین بی‌طرفی، استقلال و انسانیت انجام دهند.

سازمان‌های بشردوست هم باید همواره در جستجوی راه‌های انجام عملیاتی ایمن در محیطی نا‌امن باشند. حمله به نمایندگی فرعی کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ در جلال‌آباد در ماه می 2013 (خرداد 92) باعث بازنگری در حضور سازمان در این کشور شد تا تضمین شود که فعالیت‌های کلیدی مانند حمایت از مراکز خدمات درمانی، بازدید از زندانیان و دیگر فعالیت‌های حمایتی، برنامه‌های کمک‌رسانی و همکاری با شرکای سازمان در هلال احمر افغانستان با حداکثر ظرفیت ادامه یابند، در حالی که کارکنان هم با کمترین خطر ممکن مواجه شوند.

ایجاد توازنی ظریف بین اقدام که با خود خطر حضور در مکان نامناسب در زمان نامناسب را دارد و یا بدتر از آن هدف مستقیم قرار گرفتن و اجرای عملیات از مکانی دور از طریق "کنترل از راه دور" یکی از چالش‌های کسانی‌ست که در فعالیت‌های بشردوستانه در مناطق جنگی مشارکت دارند. پونتراندولفی توضیح داد: ما باید حضور درازمدت خود را در این کشور مد نظر قرار دهیم. اکنون برای 30 سال است که در افغانستان فعالیت می‌کنیم و برای تمامی طرف‌ها شناخته شده هستیم. هدف‌مان هم آن است که تا وقتی نیازی وجود دارد باقی بمانیم. یکی از دغدغه‌های اصلی ما هم آلام کسانی‌ست که در مناطق دوافتاده و جنگ‌زده‌ای که قابل دسترس نیستند زندگی می‌کنند.

با وجود محدودیت‌های امنیتی و دسترسی مشکل به بسیاری از مناطق افغانستان، کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ در طول 2013 کاملاً عملیاتی بود و تنها یا با مشارکت کارکنان و داوطلبان هلال احمر افغانستان به کار خود ادامه داد. پونتراندولفی افزود: جایی برای غرور و از خود راضی بودن وجود ندارد. ما وظیفه‌ای داریم که باید انجام دهیم، و هدف‌مان هم انجام آن به مؤثرترین شکل ممکن است، بدون آنکه جان کارکنان و شرکای خود را بی‌دلیل در معرض خطر قرار دهیم.

با این حال در ماه‌های آینده احتمال کمی وجود دارد که بهبودی در این اوضاع شکننده‌ی امنیتی مشاهده شود. انتخابات ریاست جمهوری آتی، کاهش نیروهای بین‌المللی، احتمال کاهش کمک‌های مالی، فقر و بیکاری مزمن فقط برخی از عواملی‌ هستند که بر افغانستان تأثیر دارند، البته اگر اصلاً سخنی در مورد حمله اخیر به یک رستوران در کابل که ظاهراً در جریان آن غیرنظامیان و خارجی‌ها هدف بودند، گفته نشود.

پونتراندولفی گفت: آینده چندان روشن نیست و شرایط برای افغان‌های عادی و نیز کارکنان بخش بشردوستانه کماکان پرمخاطره است. با این حال، ما قصد نداریم بار و بندیل خود را جمع کرده و اینجا را ترک کنیم. البته باید موازنه‌ای دقیق را بین خطرهای موجود و اجرای عملیات ایجاد نماییم، تا بتوانیم تا سر حد ممکن به نیازمندان نزدیک باشیم.»

کمیته‌ بین‌المللی صلیب سرخ در 2013 توانست کارهای زیر را در افغانستان انجام دهد:

- از 49490 زندانی بازدید کرد و به 30 زندانی آزاد شده کمک کرد به خانه بازگردند؛

- بین حدود 29 هزار زندانی در زندان‌هایی که مورد بازدید سازمان قرار گرفتند، لباس، پتو، اقلام بهداشتی و دیگر منابع ضروری را توزیع نمود؛

- بیش از 8900 بیمار جدید، شامل1203 بیمار قطع عضو را در 7 مرکز توانبخشی جسمی سازمان ثبت‌نام کرد؛

- فرصت‌ شغلی برای بیش از 10600 نفر از کسانی که در پروژه‌های پول در برابر کار مشارکت کردند بوجود آورد؛

- برای 11460 خانواده‌ی بی‌خانمان شده به دلیل درگیری یا بلایای طبیعی جیره‌های غذایی یک‌ماهه و اقلام خانگی ضروری را فراهم آورد؛

- رسالت، تعهد و فعالیت‌های سازمان را برای بیش از 12500 تن از حاملان سلاح،‌ مقامات سیاسی، ریش‌سفیدان قومی، رهبران مذهبی، اعضای جامعه‌ی مدنی و کسانی که کمک دریافت می‌کنند توضیح داد؛

- به حمایت از بیمارستان‌های میرویس و شبرقان ادامه داد. این بیمارستان‌ها 52 هزار بیمار را بستری و بیش از 264 هزار بیمار سرپایی را پذیرفتند. در مجموع 16253 عمل جراحی در این دو بیمارستان انجام شد؛

- سیستم‌های تأمین آب جدید را نصب و قدیمی‌ها را بازسازی کرد تا آب پاک را در دسترس بیش از 383 هزار نفر از اهالی مناطق روستایی قرار دهد.

وبگردی