۰
بررسی روزنامه های ایران/شنبه 19 بهمن 1392

رابطه ی دولت و صدا و سیما از سه دریچه

  • ۵بازدید
  • ۰ رای
  • ۰ دیدگاه
شنبه 19 بهمن 1392

تهران-ایرنا-حاشیه های بوجود آمده در مورد پخش زنده ی سخنان رییس جمهوری در صدا و سیما، امروز نیز مورد توجه روزنامه ها قرار گرفت و سه نگاه متفاوت نسبت به این موضوع مطرح شد.

این گزارش نگاهی به سرخط اصلی خبرها و همچنین نوشته های سرمقاله نویسان و نویسندگان روزنامه های امروز شنبه 19 بهمن ماه 1392 خورشیدی انداخته و مهم ترین موضوع های مورد توجه این روزنامه ها را بررسی کرده است.

***رابطه ی دولت و صدا و سیما زیر ذره بین

در ارتباط با حاشیه های بوجود آمده بر سر پخش زنده ی سخنان رییس جمهوری از صدا و سیما، سه نگاه در روزنامه ها ارایه شد:1-برخی انگشت اتهام را به سمت صدا و سیما نشانه رفتند و تاخیر در پخش گفت و گوی روحانی را در ادامه ی سیاست های منفی صدا و سیما علیه دولت دانستند؛ 2-در نقطه ی مقابل، برخی دولت را مسوول دانستند و از فشار به صدا و سیما انتقاد کردند؛3-برخی اما رویکردی بینابینی اتخاذ کردند و هم صدا و سیما و هم دولت را مورد انتقاد قرار دادند.

برای دسته ی نخست شاید بهترین مثال گزارش روزنامه ی «قانون» باشد که با عنوان «آقای ضرغامی، رسانه ملی ملک شخصی نیست»، رفتار صدا و سیما در قبال دولت را «کینه توزی» دانست و نوشت: چهارشنبه شب همه مردم منتظر بودند تا رئیس جمهور گزارش هفتاد روزه خود را در برابر دیدگان میلیون ها ایرانی بیان کند و به درد و دل خودبپردازد. هرچه منتظر ماندیم خبری از روحانی نشد. در نهایت صدا ها بلند شد که شیطنت صدا و سیما باعث شده تا رئیس جمهور ایران سخنرانی خود را به تاخیر بیندازد. ضرغامی که در طول این چند ماهه نشان داده است دل خوشی از دولت اعتدالی ندارد به احتمال زیاد سعی داشته تا مجری هایی را سر برنامه بیاورد که رئیس قوه مجریه را از ارائه حقایق چند وقت اخیر منحرف کند و به حاشیه بکشاند که این اقدام رسانه به اصطلاح ملی با تدبیر رئیس جمهور خنثی شد.

در نقطه ی مقابل اما یادداشت روزنامه ی «تهران امروز» بود که با عنوان «بودن یا نبودن مجری؛مسئله این نیست!» به انتقاد از دولت پرداخت و نوشت: اصرار تیم رسانه ای دولت برای بودن یا نبودن یک مجری در مصاحبه تلویزیونی و تاکید رئیس جمهور به همان مجری که«خوشحالیم که شما را دراین مصاحبه داریم»نشان داد که دولتمردان کنونی بسان سلف خود علاقه غیرقابل وصفی در اهمیت دادن به موضوعات کم اهمیت یا بی اهمیت دارند و به راحتی می توانند اسیر حاشیه ها شوند. واقعا بودن یا نبودن آن مجری محترم چقدر بر کیفیت محتوا و سخنان رئیس جمهور افزود و چه تاثیری جز کشاکش اراده ها(بخوانید لجبازی ها) برای به کرسی نشاندن حرفی داشت که دست آوردش هیچ آورده ای برای کشور،مردم و منافع ملی نداشت؟شگفتا از آقایان بلند پایه ای که سال ها مثلا در دستگاه های امنیتی کارهای با اهمیت انجام می دادند چگونه با تحلیل های آنچنانی، رئیس جمهور یک کشور را بر سر مسئله ای به غایت ساده و بی اهمیت به تنگنای حاشیه می برند! و شگفت انگیزتر اینکه آقای روحانی هم بر این دعوا مهر تایید می نهد!

در این میان روزنامه ی «شرق» رویکردی بینابینی اتخاذ کرد و در یادداشتی با عنوان «عیب جام جم، نقص پاستور» هم به صدا و سیما و هم به دولت انتقاد وارد کرد.

در بخشی از این یادداشت به قلم «داوود محمدی» سردبیر شرق، بی اعتمادی دولت به صدا و سیما را ناشی از سابقه ی عملکرد این نهاد در حمایت بی حد و حصر از دولت پیشین و رویه ی عکس آن در قبال دولت یازدهم دانست و نوشت: رسانه ای که به سهم خود و به دلیل حمایت از احمدی نژاد و چشم پوشی از کژکرداری «دولت پاکدست» باید به جبران اشتباه می پرداخت، دوربین و میکروفن خود را به شکار میراث ویرانه ای هشت ساله فرستاده و مسوولیت بازسازی سریع آوارهای عظیم برجای مانده را روی شانه های نحیف دولت چندماهه تازه مستقر، می اندازد. همزمان، رویه نوین «تریبون» دادن به منتقدان دولت را در دستور کار قرار داده. با این اوصاف؛ می توان به مسوولان «پاستور» حق داد که مقابل مطالبات مسوولان «جام جم»، ایستادگی کنند تا گفت وگوی «رییس جمهور» به عنوان «عالی ترین مقام اجرایی کشور» را به شیوه مطلوب خویش و نه منطبق با سلیقه رسانه ملی، روی «آنتن» بفرستند.

شرق در عین حال به دولت هم انتقاد کرد و نوشت: پایمردی چهارشنبه شب دولتمردان، صرفا از زاویه «سیاسی» قابل دفاع است ولی از منظر «رسانه ای»، نقص و کاستی ای برای «دولت پاسخگو» محسوب می شود. شایسته دولت روحانی نیست در راهی قدم گذارد که قله موفقیت آن، پخش زنده «گفت وگوهای هدایت شده» نظیر دوره احمدی نژاد باشد؛ گفت وگوهایی که اگر زمینه پذیرش مردمی داشت، حداقل، محبوبیت ملی احمدی نژاد و پیروزی انتخاباتی اصولگرایان را در پی می آورد که نیاورد و از قضا، فاقد تریبون ها در رسانه ملی و حذف شدگان توسط «جام جم» را با رای ملت، روانه «پاستور» کرد. بنابراین؛ سیاست رسانه ای دولت، نیاز مبرمی به «بازنگری» دارد.

***ضرورت نهادینه شدن فرهنگ عذرخواهی

عذرخواهی رییس جمهوری از مردم به دلیل وجود برخی مشکل ها و نارسایی ها در نحوه ی اجرای طرح توزیع سبد کالا، موضوع یادداشت برخی از روزنامه های کشور بود. کم سابقه بودن عذرخواهی در میان مسوولان و ضرورت نهادینه شدن فرهنگ عذرخواهی در میان مسوولان و مردم، محورهای اصلی این یادداشت ها بود. در این میان دیدگاهی نیز مبنی بر ضعف دولت در برداشت عمومی خود از مسایل، ارایه شد.

روزنامه ی «جمهوری اسلامی» در سرمقاله ی خود با عنوان «فرهنگ عذرخواهی» با اشاره به عذرخواهی رییس جمهوری و وزیر نیرو درباره ی نحوه ی توزیع سبدکالا و نیز قطع آب و برق در استان های شمالی کشور، آن را افق جدیدی پیش روی مردم دانست که باید به فال نیک گرفت.

جمهوری اسلامی نوشت: هر چند عذرخواهی مسئولان از مردم باید اقدامی طبیعی باشد و نباید آن را رویدادی غیرعادی و مهم دانست، اما از آنجا که متأسفانه در کشور ما این فرهنگ، رایج نبوده و گوش مردم با عذرخواهی مسئولین آشنائی ندارد، اکنون که رئیس دولت یازدهم و یکی از وزرای این دولت از مردم عذرخواهی کرده اند، این اقدام، کاملاً غیرعادی و عجیب به نظر می رسد.

عذرخواهی فوری، سبقت گرفتن مسوولان ارشد از سایر مسوولان در عذرخواهی، جبران فوری کوتاهی ها و ناکارآمدی ها و کناره گیری از مسوولیت در صورت لزوم، چهار اصلی است که از نگاه سرمقاله نویس جمهوری اسلامی توجه به آنها باعث نهادینه شدن فرهنگ عذرخواهی می شود.

در پایان این مطلب آمده است: جامعه ما با توجه به 8 سال تخریب فکر و فرهنگ سخن گفتن و شکستن حریم ها و محدود ساختن زبان ها و قلم ها توسط رأس دولت های نهم و دهم، اکنون نیازمند جبران آن همه خسارت و احیاء «فرهنگ عذرخواهی» در مقابل «خودخواهی» و «فرهنگ انتقاد» در مقابل «انتقام» است. اگر دولت یازدهم فقط همین یک کار را بتواند انجام دهد می تواند به کارنامه خود افتخار نماید و چنین باد.

روزنامه ی «مردم سالاری» هم در یادداشتی با عنوان «نیاز فرهنگ سیاسی ایران به عذرخواهی مسوولان» به قلم «احمد شیرزاد» نماینده ی مجلس ششم با تمجید اقدام رییس جمهوری در عذرخواهی از مردم نوشت: در گذشته حافظه ما به خاطر نمی آورد که یک مسوول بلندپایه اجرایی و مدیریتی از مردم عذرخواهی کرده باشد. البته بعضی عذرخواهی های صورت گرفته در گذشته با هدف سیاسی و به خاطر تخریب دیگران بوده است. اما در این مورد رییس جمهور به خاطر عملکرد دولت از مردم صادقانه عذرخواهی کرد. این عذرخواهی به خاطر اتفاقات رخ داده در روز توزیع سبد کالا لازم بود و دولت باید آن را جبران می کرد.

در ادامه ی این یادداشت آمده است: این عذرخواهی رئیس جمهور می تواند الگویی در میان مسوولان دولت و کشور برای پذیرش اشتباه شان باشد. البته امیدوارم دولت مسوولیت های خود را به خوبی انجام دهد تا دیگر به عذرخواهی نیازی نداشته باشد. با این وجود نباید از رییس جمهور انتظار داشت که در هر اتفاقی که رخ می دهد از مردم عذرخواهی کند. بلکه فقط در اتفاقات بزرگ و تاثیرگذار و در موقعیتی که نیاز است به دلیل وقوع اتفاقی مردم آرام شوند باید انتظار عذرخواهی داشت تا نفس عمل عذرخواهی لوث نشود. درهر حال فرهنگ سیاسی ایران به عذرخواهی مسوولان نیاز دارد.

«بایسته های دولت درمدیریت برداشت عمومی» عنوان سرمقاله ی روزنامه ی «رسالت» به قلم «امیر محبیان» بود که گرچه به صورت مستقیم به موضوع عذرخواهی رییس جمهوری از مردم نپرداخت اما به مساله ی روابط دولت و افکار عمومی اشاره کرد و با رویکردی انتقادی نوشت: دولت دکتر روحانی بر فراز امواجی از خوش بینی بر سر کار آمد. اما چندی است که در روابط دولت وافکار عمومی و نیز نمایندگان مردم در مجلس و دولت اختلالاتی دیده می شود که اگر بدرستی تحلیل و بررسی نشود و مشکلات فرارو رفع نگردد؛ می تواند باعث بروز مشکلاتی جدی در تنظیم روابط دولت و مجلس و نیز دولت با افکار عمومی گردد. بخشی مهم از این اختلال در روابط به عدم برخورد حرفه ای و علمی با موضوع مهم مدیریت برداشت بازگشت می کند.اختلالی که هیچ عزم جدی برای رفع آن مشاهده نمی شود.

محبیان بر ضرورت مدیریت برداشت عمومی از طرف دولت اشاره کرد و نوشت: مدیریت برداشت عمومی اقدامی کاملا حرفه ای و علمی است؛ مدیریت رسانه ای تنها بخشی کوچک از آنست.متاسفانه شاهدیم که حتی مدیریت رسانه ها نیز برای اصلاح یا تثبیت افکار عمومی و انتقال منطق توجیهی و اقناعی منطبق بر کارآمدی لازم صورت نمی گیرد.از این رو بعید نیست موج های کوچک مخالفت با دولت تا چندی دیگر به عواملی موج ساز علیه دولت تبدیل گردد.به نظر می رسد دکتر روحانی برای رفع این نقیصه باید ستادی ویژه حتی تا حد ستاد بحران برای دولت در جهت مدیریت افکار عمومی و نیز تنظیم روابط با مجلس تاسیس نماید.کوتاهی در این امر خسارات بسیاری را در آینده برای دولت و وجهه آن خواهد داشت.

***مناظره بر سر توافق نامه ی ژنو

اعلام آمادگی موافقان و مخالفان توافق نامه ی هسته ای ژنو برای مناظره، افزون بر اینکه بازتاب خبری گسترده ای در روزنامه های امروز داشت، باعث شد تا بار دیگر مطالبی تحلیلی در ارزیابی روند توافق هسته ای ایران و گروه 1+5 با رویکردهای مختلف در روزنامه های امروز منتشر شود.

روزنامه ی «ابتکار» در گزارش نخست خود با عنوان « درخواست برای مناظره» در این ارتباط نوشت: دو ماه و چند روز پس از توافق ژنو که از سوی رسانه های داخلی و خارجی با تعبیراتی همچون «مهم،«بزرگ» و«تاریخی» میان ایران، آمریکا و کشورهای گروه1+5 در ژنو سوئیس صورت گرفت، بازار داغ موافقت و مخالفت برسر ان همچنان داغ است. در حالی که موافقان به تعبیرات حمایتی رهیر معظم انقلاب از تیم مذاکره کننده هسته ای، اشاره می کنند، گروهی از مخالفان،به صراحت از نارضایتی رهبر انقلاب در این باره سخن می گویند. گروهی ازاین مخالفان که در مجلس حضور دارند، تا کنون از اهرم های نظارتی خود در مجلس استفاده کرده و اعضای ارشد این تیم را خانه ملت فراخوانده و خواستار توضیحات در این باره شده اند. علیرغم حضور چند بار این اعضا، اما به نظر می رسد که این مخالفان همچنان قانع نشده اند. به همین خاطر برخی از این نمایندگان در نامه ای به صداوسیما درخواست کرده اند که فرصتی فراهم کند تا موافقان ومخالفان این توافق برسر میز مناظره بنشینند و به بیان نظرات خود در این باره بپردازند. این موضع نمایندگان که عمدتا مخالفان این توافق هستند با اعلام آمادگی برخی از موافقان روبه رو شد.

«نادیده گرفتن دستاوردهای توافق ژنو، خیانت است»، عنوان گفت و گوی روزنامه ی «دنیای اقتصاد» با «سید سلمان صفوی» رییس مرکز مطالعات بین المللی صلح بود که در بخشی از آن آمده است: اشتباه اساسی منتقدان، برخورد کمی با توافق نامه هسته ای ژنو 3 است. این افراد با توسل به اینکه تنها چهار و نیم میلیارد دلار از مبالغ مسدود شده را آزاد کرده اند و ما در ازای آن تولید بیست درصدی اورانیوم غنی شده را تعلیق کرده ایم، ادعا می کنند توافق نامه مذکور فاقد توازن است. فارغ از انگیزه های واقعی مخالفان که بعدا تحلیل می شود، با تکیه بر ظاهر کلان آنها، باید گفت ما به ازای توافق نامه برای ایران با روش کیفی باید تحلیل شود. اصولا روش کمی تحلیل پدیده ها روشی آمریکایی و تک بُعدی است که قادر به توضیح و تبیین همه ابعاد یک پدیده سیاسی - اجتماعی نیست.

صفوی در ادامه ی این گفت و گو تصریح کرد: با تکیه بر روش تحلیل کیفی که بیشتر به روش تفکر قرآنی نزدیک است، مابه ازای توافق مذکور برای ایران عبارت است از: الف- شکسته شدن انسجام و ساختار تحریم علیه ایران. ب. ایستادگی رئیس جمهور آمریکا در برابر کنگره در دفاع از ایران برای نخستین بار. ج- شکستن اجماع غرب علیه ایران. د- مقابله دولت آمریکا با اسرائیل در دفاع از ایران. هـ- دوری جُستن آمریکا از سیاست های ضد ایرانی حلقه عربی به سرکردگی عربستان. و- ایجاد افتراق بین آمریکا و متحدان منطقه ای آن شامل اسرائیل و عربستان. ز- شکسته شدن تابوی مذاکره ایران و آمریکا. ح- نزدیکی ایران و آمریکا برای مقابله با افراط گرایی تروریستی در خاورمیانه به خصوص در سوریه. ط- شکست پروژه منزوی کردن ایران در جامعه بین المللی. ی- توقف ناقوس جنگ علیه ایران. ک- ناامید شدن ارتجاع عرب و ضد انقلاب از تضعیف حکومت جمهوری اسلامی ایران. ل- راستی آزمایی غرب در افکار عمومی در مورد برنامه هسته ای ایران. م- راستی آزمایی ادعاهای غرب علیه ایران که آیا منحصر به برنامه هسته ای است یا پوششی برای مقابله با استقلال ایران است. مسائل دیگری نیز وجود دارد که به خاطر بهره برداری غرب در یک تحلیل آشکار قابل تبیین نیست، اما مسوولان عالی رتبه نظام نسبت به آنها آگاهی دارند. در یک جمله نادیده گرفتن این دستاوردهای عظیم، خیانت به ملت ایران و مقام معظم رهبری است که مجوز انجام این توافق نامه را صادر کرده اند.

در همین حال روزنامه ی «جوان» با رویکردی متفاوت در یادداشتی با عنوان «لزوم تغییر رویکرد در مذاکرات هسته ای» ضمن اشاره به موضع گیری های تازه ی مقام های آمریکایی درباره ی برنامه ی هسته ای ایران، تغییر رویکرد در گفت و گوهای هسته ای کشورمان را خواستار شد و نوشت: تعمق بیشتر در نوع این مواضع به رغم واکنش های وزیر و سخنگوی وزارت خارجه، نشانه آن است که طرف امریکایی تلاش دارد تا با طرح این مطالبات، عملاً تیم ایرانی را به انفعال کشانده و با طرح مطالباتی فراتر از توافقنامه توسط نمایندگان سنا و دیگر مراکز نظریه پردازی، تیم مذاکره کننده هسته ای امریکا را در موضع برتر قرار دهد. این در حالی است که به رغم ابتکار عمل طرف امریکایی در بهره گیری از عنصر زمان در اطلاع رسانی، دستگاه دیپلماسی ما تنها با تکذیب و یا شتابزده خواندن و یک سویه دانستن مواضع امریکایی ها، حتی در حد قطره چکانی نیز مواضع و اطلاع درست منتشر نکرده و مخاطبان تنها از نقد و بررسی وزیر یا مسئولان تیم مذاکره کننده تا اندکی می توانند. به موضوعات واقعی مذاکرات دست یابند که سوگمندانه باید اذعان کرد که این روند عملاً مخاطبان را به سمت دستگاه های رسانه ای نظام سلطه سوق می دهد و در نقطه مقابل فرصت ارزشمند نقد منطقی و همراهی نخبگان را از تیم مذاکره کننده و دستگاه دیپلماسی کشور سلب می کند.

***پایان صف های طولانی سبدکالا

پس از دستور رییس جمهوری به «علی ربیعی» وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی مبنی بر بازنگری در شیوه ی اجرای توزیع سبد کالا، گزارش های مختلف حاکی از پایان یافتن صف های طولانی و بازگشت به وضعیت عادی دارد؛ این موضوع در گزارش های روزنامه های امروز نیز بازتاب پیدا کرد.

روزنامه ی «ایران» در گزارشی به بررسی اقدام های وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در خصوص حل مشکل هایی در فرایند توزیع سبد کالا پرداخت و نوشت: ایجاد شبکه های سیار توزیع سبد کالا در برخی شهرستان ها، افزایش دستگاه های کارتخوان از دو هزار و 900 به بیش از 4 هزار دستگاه، تشکیل جلسه با مدیران فروشگاه های زنجیره ای برای افزایش ساعات توزیع تا 10 شب و اقدام هایی که به روان کردن صف های طولانی سبد کالا منجر شده، از جمله آخرین تصمیم هایی است که وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در این زمینه اتخاذ کرده است.

در ادامه ی این گزارش آمده است: شماری از کارشناسان گفته اند در ارزیابی برنامه ای حساس مثل توزیع سبد کالا با توجه به گستردگی جمعیت جامعه هدف، باید درصدی خطا و اشتباه قائل شد، اما منتقدان دولت بدون بررسی مشکلات اقتصادی نظام توزیع کشور با اصل این طرح مخالفت کرده و در بمباران خبری خود بدون اشاره به شرایط اقتصادی 8 سال گذشته توزیع سبد کالا به محرومان و اقشار آسیب پذیر را از اساس زیرسؤال برده، نارضایتی ایجاد کرده و آن را مغایر با شأن مردم می دانند، این در حالی است که پیش از این می گفتند مردم برای تهیه و تأمین نیازهای عمومی و غذایی خود در دو سال اخیر به علت افزایش قیمت ها و بی ثباتی بازار با مشکلات فراوانی مواجه هستند.

روزنامه ی مردم سالاری هم در گزارشی با عنوان «التهاب سبدکالایی فروکش کرد» نوشت: با اعلام دولت مبنی بر تداوم توزیع سبد کالایی تا پایان سال، التهاب مردم برای دریافت این سبد حمایتی دولت فروکش کرده و هم اکنون به گفته مدیر اجرایی طرح ملی سبد کالا، آرامش به فروشگاه های توزیع سبد کالایی بازگشته است.

به گزارش خبرنگار مهر، نزدیک به یک هفته از توزیع سبد کالای حمایتی دولت یازدهم در فروشگاه های منتخب این طرح می گذرد و به نظر می رسد بخش عمده ای از مشمولان دریافت این سبد کالایی توانسته اند سهمیه خود را دریافت کنند. این در شرایطی بود که در روزهای ابتدایی اجرای این طرح ازدحام و شلوغی در فروشگاه های توزیع کننده این سبد کالایی به چشم می خورد. این ازدحام و شلوغی به دلیل اعلام مهلت دو هفته ای برای دریافت این سبد کالایی بود که مردم را به دریافت زودهنگام این سبدها تشویق می کرد اما پس از آنکه وزارت صنعت، معدن و تجارت در اطلاعیه ای سقف زمانی دریافت این سبد کالایی را برداشت و اعلام کرد که توزیع سبد کالا تا پایان سال ادامه خواهد داشت، آرامشی در فروشگاه های عرضه کننده حاکم شد.

***نقش مطبوعات در توسعه پایدار

روزنامه ی «اعتماد» در شماره ی امروز خود با «حسین انتظامی» معاون مطبوعاتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گفت و گوی اختصاصی کرده است و نظر وی را درباره ی نقش رسانه ها در توسعه ی پایدار جویا شد.

انتظامی در این گفت و گو، دولت، اتحادیه های صنفی و بنگاه های خصوصی را سه رکن توسعه ی مطبوعات دانست.

وی مهمترین وظیفه ی دولت در توسعه ی مطبوعات را «آمایش» دانست و گفت: «آمایش سرزمین» به طور عام در حوزه فرهنگ نیز باید اجرا شود و در این حوزه مثلا تصمیم گرفته می شود که اگر قرار است 80 روزنامه تاسیس شود، شرایط اولیه و وظیفه دولت چه خواهد بود. بنابراین مشخص می شود وظیفه دولت در ارتباط با آمایش فرهنگی، جمع آوری اطلاعات، سرمایه گذاری و در نظر گرفتن چشم انداز هاست. وظیفه دولت در این زمینه گسترده است و سرمایه گذاری سنگینی می خواهد. درحقیقت دولت اطلاعات کار «آمایشی» و زیر ساخت را در مدل توسعه پایدار مطبوعات را انجام می دهد.

انتظامی وظیفه ی دیگر دولت در توسعه ی مطبوعات را «آموزش» دانست و افزود: در این زمینه در مباحث آموزشی باید سرمایه گذاری شود؛مثلا هم اکنون بحث روزنامه نگاری آنلاین مطرح است و روزنامه نگاری شهروندی درحقیقت اصول حرفه یی روزنامه نگاری علمی را در هم ریخته است و به عنوان مثال هیچ اصول اخلاقی هم بر آن مسلط نیست و دروازه بانی اخلاقی برای آن وجود ندارد و دراین زمینه برنامه های آموزشی از سوی دولت باید ارائه شود.

انتظامی در بخش دیگر گفت و گو با اعتماد درباره ی نقش اتحادیه های صنفی روزنامه نگاران گفت: درباره وجود اتحادیه های صنفی روزنامه نگاران وسازمان نظام رسانه یی در کشور ضروری است. بدیهی است که اتحادیه باید مرکب از روزنامه نگارانی باشد که کار واقعی آنها روزنامه نگاری است.در اینجا سوالی مطرح می شود که چرا هیچکس نمی گوید که سازمان مهندسی یا نظام پزشکی مثلا سیاسی است به دلیل اینکه رییس سازمان نظام پزشکی هیچ وقت عنوان نمی کند که سیاسی است و هیچکس هم درباره او چنین مطلبی را نمی نویسد اما انجمن های صنفی روزنامه نگاران در ایران، بیشتر افراد سیاسی هستند که به کار روزنامه نگاری می پردازند و در گذشته هم همین طور بود که عملا اعمال سیاسی انجام می دادند و به همین دلیل نظام حاکمیتی عملا آنان را مقصر می شناخت.

وی افزود: باید تلاش کرد که نظام رسانه یی به وجود بیاید که همه روزنامه نگاران در آن فعالیت کنند و فقط روزنامه نگاران در آن فعال باشند. علاوه بر آن همه روزنامه نگاران هم باید در نخستین دوره انتخابات نظام رسانه یی شرکت کنند. تشکیل نظام رسانه یی درکمیسیون فرهنگی مجلس هشتم مطرح شد که عملا مسکوت گذاشته شد.

*گروه پژوهش های خبری

پژوهش**2054**1459

نظر شما چیست؟

اولین نفری باشید که نظر خود را در مورد این مطلب بیان می کند.