لطف تو از حد برون حسن تویی منتهاست

پیش تو نوش روان درد تو درمان ماست

عشق تو بر تخت دل حاکم کشور گشای

مهر تو بر ملک جان والی فرمانرواست

پرتو رخسار تو مایه‌ی مهر منیر

چهره‌ی پرچین تو جادوی معجز نماست

نرگس فتان تو لعبت مردم فریب

غمزه‌ی غماز تو جادوی معجز نماست

از تو همه سرکشی وز طرف ما هنوز

روی امل بر زمین دست طمع بر دعاست

گر کشدت ای عبید سر بنه و دم مزن

عادت خوبان ستم چاره‌ی عاشق رضاست