دی باز جرعه نوش ز جام که بوده

صد کام تلخ کرده به کام که بوده

آنجا که بود بهر تو در خاک دامها

دام که پاره کرده ورام که بوده

آنجا که جسته‌اند تو را چون هلال عید

به رقع گشوده‌ی ماه تمام که بوده

سرگرمیت چو برده به کسب هوا برون

خورشیدوار بر در و بام که بوده

ای صد هزار صید دل آزاد کرده‌ات

خود صیدوار بسته دام که بوده

شب عارفانه ساقی بزم که گشته‌ای

تا روز جرعه نوش ز جام که بوده

در حالت شکفتگی از رغم محتشم

حالت طلب ز طرز کلام که بوده