هر نسخه که در وصف خط یار نویسند

باید که سوادش بشب تار نویسند

در چین صفت جعد سمن سای نگارین

هر نیمشب از نافه‌ی تاتار نویسند

ای بس که چو من خاک شوم قصه‌ی دردم

صاحب‌نظران بر در و دیوار نویسند

باید که حدیث من دیوانه‌ی سرمست

ارباب خرد بر دل هشیار نویسند

هرنکته که در سکه من نقش بخوانند

آنرا بطلا بر رخ دینار نویسند

شرح خط سبز تو مقیمان سماوات

هر شام برین پرده‌ی زنگار نویسند

از تذکره روشن نشود قصه‌ی منصور

الا که بخون بر ز بردار نویسند

گر در قلم آرند وفانامه‌ی عشاق

اول سخنم بر سر طومار نویسند

هر جور که برما کند آن یار جفا کار

شرطست که یاران وفادار نویسند

آن قصه که فرهاد زدی جامه‌ی جان چاک

رسمست که بردامن کهسار نویسند

مستان خرابات طرب‌نامه‌ی خواجو

بر حاشیه‌ی خانه‌ی خمار نویسند