عقل مرغی ز آشیانه‌ی ماست

چرخ گردی ز آستانه‌ی ماست

شمس مشرق فروز عالمتاب

شمسه‌ی طاق تا بخانه‌ی ماست

خون چشم شفق که می‌بینی

جرعه‌های می شبانه ماست

صید ما کیست آنک صیادست

دام ما چیست آنچه دانه‌ی ماست

تیر ما بگذرد ز جوشن چرخ

زانکه قلب فلک نشانه‌ی ماست

ما به افسون کجا رویم از راه

که دو عالم پر از فسانه‌ی ماست

گر چه ز اهل زمانه شاد نیم

شادی آنک در زمانه‌ی ماست

جنت ار هست خاک درگه اوست

زانکه ماوای جاودانه ماست

در بسیط جهان کنون خواجو

همه آوازه‌ی ترانه ماست