هست یکی نیمه‌ی عمر تو روز

نیمه‌ی دیگر شب انجم فروز

روز و شب عمر تو با صد شتاب

می‌گذرد، آن به خود و این به خواب

روز پی خور سگ دیوانه‌ای

خفته به شب مرده‌ی کاشانه‌ای

روز چنان می‌گذرد شب چنین

کی شوی آماده‌ی روز پسین؟

شب چو رسد، شمع شب‌افروز باش

همنفس گریه‌ی جانسوز باش

روز و شبت گر همه یکسان شود

بر تو شب و روز تو تاوان شود