خوبان گمان مبرکه زاولاد آدمند

جانند یا فرشته و یا روح اعظمند

خوانید روح و امق و مجنون وویس را

کایشان درون پرده‌ی این راز محرمند

ای سلسبیل راحت و ای چشمه‌ی حیات

بر تشنگان سوخته لطفی که درهمند