باد آمد و بویی ز نگارم نرسانید

پنهان سخنی از لب یارم نرسانید

فریاد من خسته رسانید به کویش

فریاد که در گوش نگارم نرسانید

افسوس که بگذشت همه عمر به افسوس

بخت آرزوی دل به کنارم نرسانید

ایام جوانی به سرزلف بتان شد

اقبال به سر رشته‌ی کارم نرسانید

چو بلبل دی با نفق سرد به مردم

ایام به گلهای بهارم نرسانید