ما درین شهر پای بند توایم

عاشق قامت بلند توایم

مرده‌ی آن دهان چون پسته

کشته‌ی آن لب چو قند توایم

میدوانی و می‌کشی ما را

چون بدیدی که در کمند توایم

گورفیقان سفر کنند که ما

نتوانیم پای بند توایم