از کجا مست آمدی ای مه که غارت شد نماز

پارسایی را که مشغول دعای خویش بود

پیش آن محراب ابرو جان خلقی در دعا

همچو انبوه گدا در مسجد آدینه بود

گر نیندیشد رقیب او بلای عاشقان

هم بران جان بلا تشویش او خواهد فتاد

آنکه می‌گوید که دل ندهم بکس آخر گهی

پیش چشم شوخ کافر کیش او خواهد فتاد