روح بخشی، ای نسیم صبحدم

خود مگر می‌آیی از ملک عجم

تازه گردید از تو درد اشتیاق

می‌رسی گویا ز اقلیم عراق

مرده‌ی صد ساله یابد از تو جان

تو مگر کردی گذر از اصفهان