| مورچهی خط تو، کرد چو موری مرا |
|
کی کند ای مشک مو مور تو چندین جفا |
| روی تو با موی و خط مور و سلیمان به هم |
|
موی تو هندو لقب مور تو طوطی لقا |
| چون به بر مه رسید مورچه بر روی تو |
|
گر رسن مه بدید مورچه موی تو را |
| ماه از آن موی زلف تیره شود همچو مور |
|
مشک از آن مور شب موی برد بر خطا |
| موی میانم چو مور لاجرم اندر هوات |
|
یک یک مویم چو مور بست کمر بر وفا |
| سستتر از موی مور نیستمی گر ز تو |
|
با سر مویی رسید با بر موری به ما |
| ز آرزوی موی تو هست مرا حرص مور |
|
موی بدین مور ده تا برهد از بلا |
| چبود اگر موی تو در کف موری فتد |
|
موی به من ده که نیست قوت موری مرا |
| گر من چون مور را دست به مویت رسید |
|
مور کنم پیل را موی کشان در هوا |
| موی تو این مور را قوت پیلی دهد |
|
مور ضعیف توام موی به من کن رها |
| کرد دلم موی تو تنگتر از چشم مور |
|
کور شود چشم مور موی تواش در قفا |
| سر چه کشی همچو موی از من چون مورچه |
|
موی به موری سپار پیش سلیمان بیا |
| شاه محمد که مور بست نطاقش به موی |
|
زانکه ازو مور را نیست به مویی عنا |
| مور نیازرد ازو یک سر موی ای عجب |
|
زانکه به موری نداد مالش موری رضا |
| مور اگر بندگیش یک سر مو یافتی |
|
موی بکندی ز سر مور شدی اژدها |
| مور و ملخ دیدهای موی شکافان به جنگ |
|
مور و ملخ جنگ اوست موی شکاف از دغا |
| هر که کند کش چو موی در حق مور رهش |
|
دانه کشد هم چو مور از سر موی آن گدا |
| گر به جهان در چو مور حاسد جویی چو مو |
|
موی کشانش کند مور صفت مبتلا |
| ور سر مویی کشد دشمن چون مور سر |
|
پی سپر آید چومور از سر موی از قضا |
| خصم که مورش شمرد زانکه چو مویی نیافت |
|
هر بن موییش کرد خانهی موری فنا |
| ای تو سلیمان مور چند که در شرح مو |
|
موی شکافی ز مور خوش بود اندر ثنا |
| قامت عطار شد در صفت موی تو |
|
راست چو موری نحیف گوژ چو مویی دو تا |
| تا که بود پای مور چون سر مویی ضعیف |
|
خصم تو را باد موی خانهی موریش جا |
|
خبرنامه
عضویت ویژه
اخبار داغ
راهنما
RSS
نظرات
Locked
دریافت Toolbar آفتاب 
مرکز گسترش فناوری اطلاعات (مگفا) :
دوره الکترونیکی اصول و مفاهیم مدیریت استراتژیک 
