| چه گوئى اندرين چرخ مدور |
|
کزو تابد همى مهر منور |
| وزو هر شب درفشانند تا روز |
|
هزاران جرم نورانى مدور |
| چه گوئى اندرين اجناس مردم |
|
بتصويرى دگر هريک مصور |
| يکى را از شقاوت داغ بر دل |
|
يکى را از سعادت تاج بر سر |
| چه گوئى اندرين دو مرغ پرّان |
|
همه ساله گريزان يک ز ديگر |
| يکى را از سياهى قيرگون بال |
|
يکى را از سپيدى سيمگون پر |
| چه گوئى اندرين سرگشته پيلان |
|
معلق در هوا با کوس و تندر |
| گهى پاشنده بر کهسار کافور |
|
گهى بارنده در گلزار گوهر |
| چه گوئى اندرين محراب موبد |
|
که خوانندش همى رخشنده آذر |
| لطيفى چون گل و لاله که او شد |
|
گل و لاله بر ابراهيم آزر |
| چه گوئى اندرين سيماب روشن |
|
فروزنده همه گيتى سراسر |
| که در دريا بزخم چوب موسى |
|
يکى ديوار شد پر روزن و در |
| چه گوئى اندرين پيک دونده |
|
ر حد باختر تا حد خاور |
| که تخت مملکت را بود حمال |
|
به ايام سليمان پيمبر |
| چه گوئى اندرين تاريک مرکز |
|
کزو خيزد نبات و گوهر و زر |
| گرفته صد هزاران کالبد را |
|
بدرد و داغ در آگوش و در بر |
| چه پندارى که چندينى عجايب |
|
بوصف اندر يک از ديگر عجبتر |
| شود بىصانعى هرگز مهيا |
|
بود بىقادرى هرگز مقدر |
| کرا باشد چنين انديشه ممکن |
|
کرا باشد چنين گفتار باور |
| نه بىخلاق باشد خلق عالم |
|
نه بىنقاش باشد نقش دفتر |
| چو بنده عاجزست از پروريدن |
|
خداوندى ببايد بندهپرور |
| خداوندى نگهبان و نگهدار |
|
خداوندى توانا و توانگر |
| نه مصنوع و نه محدوث و نه محدث |
|
نه مأمور و نه مجبور و نه مجبر |
| نه اندر ذات او تأليف و ترکيب |
|
نه اندر نعت او اعراض و جوهر |
| نه هرگز ملک او باشد معطل |
|
نه هرگز حکم او باشد مزوّر |
| ازو هر امتى را امر معروف |
|
وزو هر ملتى را نهى منکر |
| يکى از عدل او در چاه و زندان |
|
يکى از فضل او بر تخت و منبر |
| درآى از صحبت ميثاق آدم |
|
برو تا نوبت ميعاد محشر |
| ببين تأثير او در شرق و در غرب |
|
ببين آثار او در بحر و در بر |
| حقيقتدان که بىفرمان او نيست |
|
بهعالم نقطهاى از نفع و از ضر |
| گواهى ده که بىتقدير او نيست |
|
به گيتى ذرهاى از خير و از شر |
| ازو دور سپهر چنبرى را |
|
همى گوئى که گيتى شد مسخر |
| درآرد قهر او روز قيامت |
|
سپهر چنبرى را سر بچنبر |
| از آن روزى تفکر کن که ايزد |
|
بهحق باشد ميان خلق داور |
| چنان بايد که تخمى کارى امروز |
|
که آن روزت همه نيکى دهد بر |
| بهتوفيق و به تأييد الهى |
|
مراد بندگان گردد ميسر |
| بود توفيق او را حمد واجب |
|
بود تأييد او را شکر درخور |
پشتیبانی 
خبرنامه
عضویت ویژه
اخبار داغ
راهنما
RSS
English
Locked
دریافت Toolbar آفتاب 
