نوبت مى‌رسد به نام بردن از کتاب‌‌هائى که انحصاراً در ترجمهٔ حال پيشوايان صوفيه، در اين عهد، نوشته شده است. باز هم در اين مورد بايد دست به دامان مؤلفان ساکن هند زنيم و از کوشش‌هاى آنان مدد جوئيم. از جملهٔ اين کتاب‌‌ها است:


سيرالعارفين تأليف حامدبن فضل‌الله جمالى کنبوى دهلوى معروف به درويش جمالى (م ۹۴۲هـ)، نواقب المناقب که تحرير جديدى است از مناقب افلاکى که به سال ۹۴۷هـ به‌دست عبدالوهاب بن جلال‌الدين محمد همدانى انجام گرفت، اخبارالاخيار فى‌اسرارالابرار از عبدالحق بن سيف‌الدين ترک دهلوى بخارى، دانمشند صوفى و مؤلف مشهور، اخبارالاصفيا تأليف عبدالصمدبن افضل الدين محمد بن يوسف انصارى، ترجمهٔ روضةالرياحين از افضل‌الله ‌بن اسدالله حسينى سمنانى متخلص به جهانى، محفل‌الاصفيا و مجمع‌الاوليا از على‌اکبر حسينى اردستانى (سدهٔ يازدهم). مونس الارواح تأليف جهان‌آرا مخاطب به ”بيگم صاحب“ بزرگ‌ترين فرزند شاهجهان، سيرالاقطاب تأليف شيخ‌الله ديَّه ا‌بن شيخ‌ عبدالرحيم، مرآةالاسرار تأليف عبدالرحمن بن عبدالرسول چشتى. سفيةالاوليا و سکنية‌الاوليا هر دو از تأليفات شاهزاده محمد داراشکوه (کشته در ۱۰۶۹هـ) سفينة‌العارفين تأليف محمد امان‌بن محمد يوسف‌بن محمد رحيم، مطلوب‌الطالبين اثر محمدبولاق بن شيخ ابومحمد خالدى دهلوى، مناقب‌الحضرات از شيخ محمد مراد نقشبندى (م ۱۱۳۴هـ)، سواطع‌الانوار تأليف محمداکرم بن شيخ‌محمدعلى، تحائف رشيديه تأليف محمد عبدالرشيد قادرى و روضةالاوليا تأليف غلامعلى آزاد بلگرامى مؤلف سرو آزادى و خزانهٔ عامره.