بخش زندگی :عملی نمودن بعضی از اصول رفتار درمانی حتی بدون حضور درمانگر در بعضی موارد امکان‌پذیر است. مشکل اصلی در این است که هیچ کدام از ما آ‌موزش ندیده‌ایم که چه طور والد خوبی باشیم در حالی که کودکان نیازمند والدینی با مهارت وصبورهستند. والدین باید قوانین مشخصی را برای برخورد وتربیت کودک در نظر بگیرند البته قوانین نباید مبهم وهمچنین خیلی وسیع باشد.

نکته بسیار مهم در این است که قوانین را به صورت ثابت و دائمی به اجرا در آورید. روانشناسان هفت راهکار عملی را پیشنهاد می‌دهند:

۱ ) مطمئن باشید کودک دستوارت شما را کاملا درک کرده است. فقط صرف اینکه به کودک بگویید این کار را انجام بده و آن کار را انجام نده کافی نیست باید اطمینان حاصل کنید که وی دستورات و خواسته شما را کاملا درک کرده. بهتراست لیستی از قوانینی را که مدنظر دارید بنویسید و آن رادر جایی که بیشترین محل رفت و آمد کودک است قرار دهید. برای مثال لیستی از کارهای حتی جزئی که کودک برای مدرسه رفتن باید انجام دهد تهیه نمایید. دستورات باید با جملاتی روشن و واضح بیان شود . دستورات را یک بار با هم مرور کنید برای ‌آنکه متوجه شوید که آ‌ن را درک کرده است.

۲) دستورات را به صورت واضح و روشن ارائه دهید. در ابتدا کودک را به اسم صدا کنید تا مطمئن شوید که توجه وی به شما جلب شده سپس قطعا خواسته خود را بیان کنید. به‌عنوان مثال فرض نمایید در صف طولانی مغازه‌ای برای خریدایستاده‌اید شما باید این گونه عمل کنید « امیر رضا کنار من بایست و دست به هیچ چیز نزن » فقط اکتفا کردن به این جمله که پسر خوبی‌ باش کافی نیست زیرا ممکن است کودک دقیقا متوجه نشود که چه کاری رانباید انجام دهد و در آ‌خر پیامد عدم اطاعت را به وی تذکر دهید و همیشه نسبت به گفته خود ثبات عمل داشته باشید.

۳) انتظار کامل بودن نداشته باشید. تعادلی میان تحسین وانتقاد کردن از کودک قرار دهید . انتقاد بیش از حد از کودک فقط باعث می‌شود که رابطه شما و کودکتان خدشه‌دار شود و به جای این کار می‌توانید از تشویق‌های کوچک استفاده کنید و صبور باشید تا به تدریج رفتار وی در جهت مطلوب سوق پیدا کند.

۴) برای تشویق نمودن رفتار خوب کودک از جمله « وقتی/ سپس» استفاده کنید. اگر کودک برای انجام عمل مطلوب از شما اجازه خواست ولی قبل ازآنکه تکالیفش را تکمیل کرده باشد. به وی بگویید«باشه ولی وقتی اتاق را تمیز کردی سپس می‌توانی بادوستانت بیرون بروی» برای کودک کوچکتر موضوع بسیار مهم آن است که پاداش فورا بعد از تکمیل وظایف به کودک ارائه دهید.

۵ ) سیستم اقتصاد پولی را به منظور پاداش به کار ببرید. شیشه‌ای را انتخاب کنید و هر زمان که از کودک خواستید کاری را انجام دهد و او اطلاعات کرد یک تیله داخل شیشه بیندازید و هر زمان که از دستورات شما سرپیچی کرد،دو تیله به‌عنوان تنبیه از شیشه خارج کنید ودر پایان روز بر اساس تعداد تیله‌های داخل شیشه پاداش کوچکی به او بدهید. این روش برای اطاعت نمودن کودک از دستورات والدین موثر است .

۶) تکنیک‌های انضباطی را با بزرگ شدن کودک تغییر دهید. در مورد کودکان بزرگتر بهتر است در مقابل رفتار نامناسب آنها بی‌توجهی کنید و به رفتار مطلوب آنها پاداش دهید. برای مثال ممکن است فرزندشما در خواست کند مدتی را با دوستانش باشد.

۷) از معلمان مدرسه درخواست کنید روش رفتاری یکسانی رادر مدرسه اعمال کنند. بهترین وسیله برای همکاری معلم - والد گزارش روزانه است. به منظور تعیین نمودن رفتارهای کلاسی مطلوب با معلم ملاقات کنید. در ساعات پایانی مدرسه معلم می‌تواند ارزیابی جدیدی از عملکرد رفتاری کودک در طی یک روز داشته باشد و ارزیابی نوشته شده را با کودک به خانه بفرستد. پاداش وی برای داشتن عملکرد خوب در مدرسه می‌تواند بازی کردن خارج از خانه باشد اگر فرزند شما در مقطع راهنمایی یا دبیرستان است حتما ازمشاور مدرسه راهنمایی بخواهید.

بسیاری از والدین بدون کمک حرفه‌ای از این تکنیک‌ها استفاده می‌کنند واگر شما برای اجرای چنین راهکارهایی به مشکل برخوردید بهتر است که در کلاس‌های برنامه آموزش والدین شرکت نمایید.