دنیای امروز، دنیای سازمان هاست. در حقیقت سازمان ها هستند که رکن اصلی اجتماع کنونی را تشکیل می دهند.
در این سازمان ها دو عامل بسیار مهم و حیاتی وجود دارند: یکی مدیریت که مهمترین عامل در حیات، رشد، بالندگی و یا مرگ سازمانی محسوب می شود و دیگری انسان ها که گردانندگان اصلی هر نوع سازمانی می باشند. آنانند که به کالبد سازمان ها جان می بخشند و تحقق هدف ها را میسر می سازند. در واقع تنها توفیق سازمان ها مستقیما به استفاده ی موثر از منابع انسانی بستگی دارد که البته بدون انسان سازمان بی معنی و مدیریت امری موهوم است.
تغییر در دانش آسانترین کار است و به دنبال آن تغییر در نگرش. ساختار نگرش، از آن جا که بار مثبت و منفی دارد با ساختار دانش تفاوت می کند. تغییرات در رفتار بسیار مشکل تر است و وقت بیشتری از دو نوع دیگر می خواهد، اما دست زدن به تغییر در رفتار گروهی یا سازمانی شاید مشکل ترین آن ها و وقت گیرترینشان باشد.
پس از مروری به سابقه موضوع روشن می شود که تقریباً به تعداد نویسندگان موجود در این رشته تعریف مدیریت وجود دارد: جامع ترین تعریف در این زمینه « فرایند انجام کار به صورت اثربخش و موثر را به وسیله دیگران» می گویند و همچنین یک مقصود اصلی در همه این تعاریف مشخص است و آن توجه مدیر به رسیدن به مقاصد سازمان می باشد. تعریف ما برای مدیریت این است: «کار کردن با به وسیله افراد و گروه ها برای رسیدن به مقاصد سازمان»
باید یادآور شد که این تعریف به سازمان های تجاری یا صنعتی اشاره ای نمی کند. مدیریت، براساس این تعریف به سازمان ها مربوط می شود، از سازمان های تجاری گرفته تا فرهنگی، بیمارستان ها، مؤسسات سیاسی و حتی خانواده ها، و برای آنکه این سازمان ها موفق باشند هیأت مدیره خود را به داشتن مهارت های برخورد با افراد موظف می کند. بدین ترتیب هر کس لااقل در بخش معین از زندگی خود مدیر است.
http://dene mh.blogfa.com