اغلب طلایی که در جواهرات به کار می‌رود، طلای خالص نیست.مقدار طلای موجود در یک گردنبند یا حلقه بر اساس مقیاس عیار سنجیده می‌شود.

طلای خالص ۲۴ عیار است. شمش‌های طلایی که در خزانه کشورها نگهداری می‌شوند ۹۹.۹۵ درصد خالص یا ۲۴ عیار محسوب می‌شوند.

هنگامی که در روند جواهرسازی فلزات دیگر به طلا افزوده می‌‌شود، میزان خلوص طلا و در نتیجه عیار آن افت می‌کند.

برای مثال طلای ۱۲ عیار از لحاظ وزنی دارای پنجاه درصد طلا و پنجاه درصد آلیاژ است.

کلمه karat در انگلیسی هم به معنای "عیار"- میزان خلوص طلا و هم به معنای "قیراط"- واحد وزن به اندازه ۲۰۰ میلی‌گرم که برای طلا و جواهرات به کار می‌رود- از کلمه دانه "خرنوب" (carob) گرفته شده است.

در بازارهای قدیمی آسیا این دانه‌ها برای متعادل کردن کفه‌‌های ترازوهایی برای توزین طلا به کار می‌رفتند، مورد استفاده قرار می‌گیرد.