فراتر از همه مسائل، یک فیلم کمدی باید سرگرم کننده باشد و فیلم ”شکست خورده“ این ویژگی را دارد، اما آنچه هم چنان پی گیری جود آپاتو را به فیلم ”دوشیزه چهل ساله“ در وضعیت خوبی نگاه می دارد توانائی آن برای وفاداری به شیرینی rom com بدون فداکردن مرزهای ابتذال و زشتی است. البته برخلاف موفقیت های خود، از تعادل نامناسب و دست و پاگیری رنج می برد، چرا که به گونه ای ساختاربندی شده که نیمه نخست آن برای جنجال پسرانه و نیمه دوم آن شامل عشق های رومانتیک دخترانه است. ابزارهای اخیر آپاتو به صورت هم زمان و نزدیکی از ضروریات و کمک شایان توانائی استادانه نویسنده و کارگردان برای خنداندن، نه با شوخی های نامتعارف، بلکه به کمک موفقیت ها و پیچیدگی های دنیای حقیقی است. به طور حتم این ارتباط یک مؤلفه کلیدی برای جذابیت های درونی ”شکست خورده“ است، چپاول گری طنزی که بیشتر ترس های کابوس مانندی هم چون بارداری ناخواسته در داستان آلیسون (کاترین هگل) و بن (ست روگن)، یک جفت نامشابه که زندگی های متناقض آنها به صورت تصادفی در یک شب به خاطر نزدیکی نامطمئن را به یکدیگر پیوند داده است. از آنجا که آلیسون به تازگی برای یک برنامه اجراء مستقیم روی آنتن ارتقا یافته است (برنامه ای که نیاز است در آن بدن خود را ببندد)، کسی انتظار کودک ناخواسته آنها را نمی کشد و به ویژه آدم بی عاری مانند بن که زندگی اش تنها بالا رفتن و کار کردن با هم خانه هایش در یک جشن شروع کار اینترنتی است، اما نیازهای روانی آلیسون، او را ملزم به نگه داشتن بچه می کند. او سعی می کند روابط خوبی با بن بی تجربه داشته باشد که خشونت او برای بیشتر طنزهای این گونه نقش یک کاتالیزور را دارد. وقتی آنها به این نتیجه می رسند که با مسئولیت های همیشگی بارداری و گواهی ازدواج کنار آمده و رابطه عاشقانه ای را شروع کنند، آپاتو با بهره گیری از الگوهای نقش همسری/والدینی در قلب خواهر با اراده آلیسون یعنی دبی (لسلی من) و شوهرش پیت (پول راد) که مانند او غمگین و ناامید هستند، تضادهای پویائی خود را پررنگ تر جلوه می دهد. این زوج عصبی با قدرت تمام مبارزه می کنند تا سلامت و رابطه جنسی خود را در طول دوران بزرگ کردن کودک حفظ کنند و با مشکلاتی که برای رفقای تنبل بن عجیب است، کنار بیایند.
کارگردانی آپاتو کمی از ساخته های پیش پا افتاده و حرکت های پرتکان دوربین در حوادث مطب دکتر فراتر رفته و صفحه نمایش او هرگز حد و مرز عشق بی درنگ آلیسون را نسبت به بن مورد قضاوت قرار نداده و میل بن ۲۳ ساله را برای مسئولیت بزرگ کردن و در آغوش کشیدن فرزند چندان بزرگ جلوه نمی دهد. او هم چنین فراوانی و وضوح لحظه های شاد فیلم (که بیشتر آنها مربوط به روگن می شود که شادی مفرط و ذکاوت خود را در نخستین نقش مهم خود به اجراء گذاشته است)، از مشاجره های لفظی بن و دوستانش در مورد ریش ژولیده و نامرتب هم اتاقی شان گرفته تا پدر شدن ناگهانی او، نفرت هوش مندانه با وظیفه شناسی بی ملاحظه چیپر توسط دو زن و صحنه عشق فوق العاده زیرکانه میان بن و آلیسون باردار را به صورت بسیار جذابی ایجاد کرده است.
این فیلم که به سادگی وارد شوخی های سرد و روابط خنده دار می شود احساس ناامنیتی، تضاد میان افراد و همبستگی را وارد یک حالت ویژه نمی کند و بیشتر به یک فیلم عاشقانه ایده آل تبدیل شده که با مهارت بسیاری خوشی ها را نشان داده و البته با تماشاچیانی که با فرزندانشان آمده اند نیز صحبت می کند. فیلم ”شکست خورده“ در حقیقت برای همه حرفی برای گفتن دارد و حتی می تواند پس از پایان کار جلوه های گرافیکی و شگفت انگیز آن انتخاب بالقوه ای برای معلمان بیولوژیکی دبیرستان ها باشد که سعی دارند ”معجزه زندگی“ را به دانش آموزان نشان دهند.