چگونه صبور باشیم؟

چگونه صبور باشیم؟ صبور بودن اغلب یک انتخاب است. شما انتخاب می کنید که توجه داشته باشید زیرا میدانید چیزی مهم است.

صبور بودن اغلب یک انتخاب است. شما انتخاب می کنید که توجه داشته باشید زیرا میدانید چیزی مهم است. چیزی که ما می خواهیم از آن بپرهیزیم این است که کنترل اوضاع و احساساتمان را از دست بدهیم. موقعی که شما عصبانی می شوید بیشتر بخاطر این است که احساس می کنید وقتتان دارد بی‌نتیجه تلف می‌شود. این احساس ناخوشایند است و عصبانیت از کنترل خارج می شود. ولی با از دست دادن کنترل می توانیم یاد بگیریم که احساساتمان را کنترل کنیم. یادگیری اینکه صبورتر باشیم بعضاً بستگی به این دارد که چند مهارت را بکار گیریم در مواقعی که داریم کنترل خود را از دست می‌دهیم.

توصیه شده که برای کسب مهارت صبور بودن باید حواس جمع داشت و به مسائل اهمیت داد، باید بتوانیم توجه کاملمان را معطوف لحظه و کار در حال انجام بکنیم. این کار را اغلب در رابطه با همسر و یا فرزند نمی‌توانیم انجام دهیم، چرا که در واقع در ذهن‌مان داریم به کاغذهای روی میز کارفکر می‌کنیم.

باید انتظارات را کم کرد. انتظارات ما در مورد رفتار فرزندانمان ممکن است با توانایی آنها از نظر رشدی متناسب نباشد.

چیز دیگری که صبوری را دشوار می‌سازد، کمبود ارتباط است. ما اکثراً عصبانی می شویم بخاطر اینکه نمی‌توانیم باور کنیم کهدیگران نمی توانند مشکل را دریابند. یک کار کوچک ممکن است نتیجه بزرگی بدهد.

کاستن از سرعت کار به آرامش کمک می‌کند،پس آرام باشید.

اگر معمولاً عکس‌العمل‌های ناگهانی نشان می‌دهید، ممکن است راحت کنترل خود را از دست بدهید. باید یاد بگیرید نشانه‌های اینکه دارید از کوره در می‌روید را بشناسید و خود را آرام کنید. لازم است دست نگه دارید، نفس عمیق بکشید یا تا ۱۰ بشمارید. تصمیم بگیرید چکار باید بکنید و همان کار را انجام دهید. بعد از یک زنگ تفریح به مو قعیت قبلی برگردید، با فکری باز و واکنشی سنجیده.

کج‌خلقی بودن می تواند کار صبور بودن را مشکل کند. ما باید یاد بگیریم که کنترل اوضاع را در دست داشته باشیم، حتی در مواقع کج‌خلقی و بالا گرفتن احساسات. باید مشکل را بشناسید و سپس سعی کنید دریابید از کجا سر چشمه گرفته است. باید بدانید که می توان رفتار را تغییر داد، ولی این کار زمان و تمرین نیاز دارد. پس شما همچنان به استراتژی‌های آنی نیاز دارید، مثل عقب کشیدن و دور شدن از قضیه.

البته غیر ممکن است آدم همیشه صبور باشد و سعی کند تنشهای واقعی‌اش را ینهان سازد. چرا صبور بودن با همکار و دوستان راحتتر است تا خانواده؟ برای اینکه در مورد خانواده می‌توان قصر در رفت. در خانواده ما قدرت زیادی داریم که می‌شود از آن سوءاستفاده کرد، ولی اگر با دیگران بی حوصله باشیم بیشتر احتمال دارد رفتار ما را مورد انتقاد قرار دهند.

یس بخاطر صبور بودن باید بخاطر بیاوریم که ارتباط برقرار کنیم و توقع را پایین بیاوریم، خونسرد باشیم، آینده‌نگر باشیم، مشکلاتمان را مدیریت کنیم و هیچوقت تظاهر نکنیم