آلمانی‌ها هم مانند هر ملتی، آدابی دارند که با آن آداب رفتارشان معنی پیدا می‌کند. برای آنکه در آلمان راحت‌تر باشید، ...

رستورانی در آلمان

در کشور آلمان وقتی که عده‌ای در رستوران نشسته‌اند و برای هر تازه وارد دیگری که می‌خواهد به این جمع بپیوندد هیچ کس از جای خود بلند نمی‌شود و نظم رستوران را به هم نمی‌ریزد، تازه وارد به محض ورود ضمن گفتن ظهر، عصر یا شب بخیر پیش هرکسی که جا بود (صندلی خالی بود) و بناست بنشیند با همان یکنفر فقط دست می‌دهد و سپس دو ضربه با پشت انگشت اشاره به میز می‌کوبد و سلامی به همه می‌دهد.

سلام و احوال‌پرسی آلمانی‌ها در همین مرحله تمام می‌شود. ماچ و بوسه زیاد بینشان رواج ندارد و اگر دوست دارید گفتگویتان با یک آلمانی به خوبی انجام شود، حتما فاصله‌ مناسب را با آن فرد حفظ کنید. آلمانی‌ها هم مانند هر ملتی، آدابی دارند که با آن آداب رفتارشان معنی پیدا می‌کند. برای آنکه در آلمان راحت‌تر باشید، چند توصیه دیگر هم برای شما داریم:

کت و کباب چنانجه در رستوران برای صرف غذا میروید اگرآرنج های خود را روی میز قرار دهید دور از ادب است و در رستوران نباید موقع غذا خوردن از مچ دست بیشتر روی میز قرار گیرد و موقع غذا خوردن باید چنگال غذا خوری را تا اتمام غذا به دست داشته باشید و هرگز نباید چنگال دردست راست قرار گیرد.

قبل از این که به رستوران بروید نیز اول باید مطمئن شوید که آیا رستورانی که می‌روید، خیلی با کلاس است یا نه؟ اگر بود، ناچار باید با کت و شلوار بروید. خانم‌ها هم بهتر است از لباس‌های رسمی استفاده کنند.

این قانون حتی برای برخی از رستوران‌های ایرانی نیز صدق می‌کند. اما بیشتر رستوران‌های ایرانی و ترک در این شهر، مکان‌های راحتی هستند که می‌توانید با همان لباس‌های معمولی به آنجا بروید. رستوران‌هایی که غذاهای آماده (Fast Food) سرو می‌کنند نیز از این قائده مستثنی هستند.

قیمت‌ها هم بسته به میزان اشرافی بودن رستوران متفاوت است. رستورانی که در آن موسیقی زنده اجرا شود یا از شما بخواهند که لباس رسمی در آنجا بپوشید، رستوران گرانی هست. برای صرف یک وعده غذا در برلین می‌توانید از چهار یورو تا صد یورو بپردازید.

رستوران‌های ترکی و یونانی و البته ایرانی از رستوران‌های ارزانی است که در انواع ایرانی و ترکی می‌توانید غذای با گوشت قرمز و حلال پیدا کنید. دونر کباب با همان دستگاه‌هایی که در ایران می‌شناسید در آلمان‌ هم مشغول چرخیدن است. رستوران‌های یونانی برای زیتون‌های خوبی که دارند زبانزد هستند.

رستوران دریایی با انواع و اقسام شناورهای پخته شده نیز دآلمان زیاد است. منتها باید حواستان باشد که چه نوع ماهی می‌خورید تا از نظر شرعی ایراد نداشته باشد. رستوران‌های دریایی نیز به دو صورت معمولی و Fast Food وجود دارد.

انعام دادن در رستوران‌ها از آداب مردم آلمان است و معمولاً برای این کار پانزده درصد از بهای غذا را به گارسون (پیشخدمت) می‌دهند. برای پرداخت بهای رستوران در بسیاری از رستوران‌ها می‌توانید از کارت‌های اعتباری بین‌المللی یا کارت بانک‌های آلمانی نیز استفاده کنید. پرداخت نقدی هم که موجب خوشنودی صاحب رستوران است.

هتل بدون دمپایی معمولاً پول صبحانه روی بهایی است که برای هتل می‌پردازید. اما ناهار و شامی که در هتل می‌خورید را باید جداگانه حساب کنید. که معمولاً خیلی گران است.

آلمان‌ها معمولا در روزهای یکشنبه (که تعطیل هستند) به جای صبحانه و ناهار وعده غذایی به نام «برانش» می‌خورند که از ساعت یازده تا دو بعد از ظهر در هتل‌ها سرو می‌شود.

این وعده غذایی بسیار خوشمزه است. در اتاق‌های هتل چیزی به نام مینی بار وجود دارد که از نوشیدنی‌ تا شکلات و پسته در آن وجود دارد. اگر از این خوردنی‌ها استفاده کنید، باید پول آن را تمام و کمال بپردازید و البته این اقلام‌ هم از بیرون هتل گران‌تر هستند. حوله‌های هتل از برق زدن همتا ندارد. اما درون اتاق‌ها دمپایی ندارند. اگر شما به پوشیدن دمپایی عادت دارید، یادتان باشد که از ایران با خودتان ببرید. خروج از هتل اگر بعد از ظهر باشد، بهای اقامت در آن اتاق تا روز بعد برایتان محاسبه می‌شود. اگر تاکسی گرونه... حتماً شما اروپایی‌ها در ایران را دیده‌اید که با چه حسرت و تعجبی از نرخ تاکسی‌های ما خوشنود می‌شوند. دلیلش هم این است که در کشورهای اروپایی، حمل و نقل با تاکسی بسیار گران است. خیلی از مسیرها را اگر به جای تاکسی با اتوبوس یا مترو طی کنید، به نفع شما است. با پرداختن یک چهارم بهای تاکسی می‌توان از وسایل دیگر برای جابه‌جایی استفاده کرد. در فرودگاه و ایستگاه‌های مترو نیز می‌توانید، نقشه کامل و زمان حرکت اتوبوس‌ها و مترو را بخرید. بعد که اتوبوس و مترو را در همان زمان مشخص دیدید حالا نوبت شماست که با تعجب به دور و بر خود نگاه کنید. معمولاً بلیت مترو را چک نمی‌کنند اما اگر مامور مترو از کسی بلیت بخواهد و نداشته باشد، جریمه‌اش تا سی برابر بهای خود بلیت است. پس بهتر است که زرنگ بازی در نیاورد. اگر تا نیمه شب در خیابان ماندید، آن وقت مجبور هستید که از تاکسی استفاده کنید. برای پرداخت هم راننده از شما همان بهایی را می‌گیرد که روی تاکسی‌مترش نوشته شده. نگران کلاه رفتن به سرتان نباشید. هیتلر را فراموش کن آلمان‌ها هنوز هم از رفتارهای هیتلر که باعث به خاک و خون کشیده‌ شدن، اروپا شد، خجالت می‌کشند و برای همین زیاد دوست ندارند که از آن دوران صحبتی بکنند. اگر هم گردشگری از سر شوخی بخواهد چیزی (مثلاً هایل هیتلری) به آنها بگوید می‌رنجند. شوخی هیتلری هم که جای خودش را دارد. پرسیدن اینکه شما اهل کجا هستید هم از آن دست سوال‌هایی است که آنها را ناراحت می‌کند. آلمان‌ها آنقدر از نقش خود در تاریخ جهان ناراحت هستند که مردم عادی این کشور، دسته‌هایی را ترتیب داده‌اند که در صورت تعرض نئونازی‌ها به خارجی‌ها از خارجی‌ها دفاع کنند و البته به خارجی‌ها توصیه اکید دارند که اصلاً در محوطه‌هایی که امکان دارد، نئونازی‌ها حضور داشته باشند، رفت و آمد نکنند. یکی از این مکان‌ها، محله‌های شرق برلین است. در این محل خارجی‌ها را به عنوان سرسیاه می‌شناسند (به خاطر رنگ موهایشان) و در صورتی که ساعت ده شب به بعد در این محله‌ها حاضر شوند، با خطر جدی روبه‌رو می‌شوند. نئو نازی‌ها لباس‌های مشکی به تن می‌کنند، موهایشان را به سر و شکل عجیبی در می‌آورند و چکمه به پا دارند. این افراد به صورت دسته‌ای حرکت می‌کنند و دسته‌ای هم به مردم حمله می‌کنند. آلمان‌ها برخلاف فرانسویان که ترجیح می‌دهند، در صورتی که قادر به انگلیسی حرف زدن هستند، از این کار امتناع کنند، در صورتی‌ که انگلیسی بدانند، حتماً با شما انگلیسی حرف می‌زنند و در صورتی که شما هم این زبان را بدانید، جور دیگری به شما نگاه می‌کنند. لباس‌های تمیز و مرتب هم اثر مثبتی بر این مردم دارد. از نزدیک شدن به آدم‌ها ابا دارند. برای همین ماچ و بوسه موقع سلام و احوال‌پرسی را دوست ندارند و در صف‌های سینما، اتوبوس و غیره، فاصله را با نفر جلویی حفظ می‌کنند. این فاصله را همه حفظ می‌کنند و کسی خودش را بین شما و نفر جلویی جا نمی‌زند. سینما، تئاتر، اپرا اپرا و تئاتر خیلی گران است و البته تماشای این هنرها در اروپا برای خود کار قشنگی است. سینما ارزان است. حداکثر ۱۵ یورو بهای تماشای فیلم در آلمان است. سینما‌های فرهنگی، اکشن و هالیودی مخاطبان خودشان را دارند. روم به دیوار دستشویی و توالت در همه مکان‌های عمومی هست. ایستگاه‌های قطار توالت‌های پولی دارند که به همین دلیل توالت‌های آنها تمیز نیز هست. رستوران‌ها و کافه‌ها و ایستگاه‌های مترو نیز توالت عمومی دارند که بهتر است از آن تمیز‌ترهایشان استفاده کرد. در فروشگاه‌های آلمانی می‌توانید، روکش‌های کاغذی مخصوص توالت فرنگی بخرید و اگر خوشتان نمی‌آید روی توالت‌های عمومی فرنگی بنشینید، می‌توانید روی این توالت‌ها اول روکش بیاندازید و بعد بنشینید.