حسین منزوی را باید از بزرگ ترین غزل سرایان معاصر دانست که ضمن وفاداری به ساختار سنتی غزل، در زبان و دایره ی واژگان نوآوری های دل نشینی را رقم زد.
شعر او بیش تر حول مضامین عاشقانه می چرخد، با این حال از روی کردهای اجتماعی تهی نیست.
این شاعر غزل سرا در مهرماه سال ١٣٢٥ خورشیدی در شهر زنجان متولد شد و تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته ی ادبیات دانشگاه تهران ناتمام رها کرد و به رشته ی جامعه شناسی روی آورد، اما پس از مدتی به زادگاه خود برگشت و تا زمان مرگ در این شهر باقی ماند. «عشق در حوالی فاجعه»، «از ترمه و تغزل»، «از کهربا و کافور»، «از شوکران»، «شکر» و «این ترک پارسی گوی» (تحلیل و بررسی شعر شهریار)، از مجموعه آثار این شاعر است.
او بامداد چهارشنبه ١٦ اردی بهشت ٨٣ در سن ٥٨ سالگی براثر عارضه ی قلبی و بیماری ریوی در تهران درگذشت. |
خبرنامه
عضویت ویژه
اخبار داغ
راهنما
RSS
نظرات
Locked
دریافت Toolbar آفتاب 
مرکز گسترش فناوری اطلاعات (مگفا) :
دوره الکترونیکی تشکیل گروه های کاری 
موفقیت
آلبوم
گلهای رنگارنگ ۲۴۹ و ۲۵۰ 