برنیسی آبوت (۱۹۹۱ – ۱۸۹۸) «من تصمیم نداشتم یک عکاس بشوم من اتفاقی عاشق آن شدم».
در سال ۱۹۱۷ برنیسی آبوت از خانه اش در اسپرینگ اوهایو به دانشگاه کلمبیا رفت تا روزنامه نگاری بخواند. اما به زودی از آن مایوس شد و به مجسمه سازی روی آورد و آن را در دانشگاه های نیویورک، برلین و پاریس ادامه داد. او در ۱۹۲۳ در پاریس بود، در زمانی که هنرمند آوانگارد، مان ری دنبال یک دستیار برای تاریک خانه اش می گشت. آبوت به همکاری با او پرداخت و عاشق کار با دوربین شد. او در سال ۱۹۲۶ شروع کرد به عکاسی پرتره و استودیوی خودش را باز کرد. آبوت از اولین زنانی بود که نمایشگاه های خودش را در همان سال افتتاح کرد.در طول دهه ۱۹۲۰ آبوت هوشمندترین عکاس پرتره در پاریس و نیویورک شد. تصاویر قدرتمند، پرجزئیات و با کیفیت او از افراد مشهور مثل جیمز جویس، پگی گاگنیم و... او را مشهور ساخت. در دهه ۱۹۳۰ آبوت کار پرتره را ادامه داد در حالی که یک پروژه ۱۰ ساله اداری را در تغییر منظره نیویورک به عهده گرفته بود.
علاوه بر این، آبوت کتاب های زیادی هم تالیف کرد و مجموعه های متعددی از عکس هایش را در موضوعات مختلف مانند طبیعت، جامعه، چهره و... منتشر کرد.
وقتی او به کار عکاسی می پرداخت، این رشته به عنوان یک هنر جدی مطرح نبود و زنان هم به عنوان هنرمند جدی گرفته نمی شدند. اما آبوت از پس همه اینها برآمد و در طول ۶۰ سال فعالیت شغلی اش روز به روز پیشرفت کرد. او حتی تکنیک ها و لوازم جدیدی برای عکاسی اختراع و ابداع کرد. آبوت در سن ۹۳ سالگی در روستای ماین درگذشت، جایی که از ۱۹۶۵ در آن زندگی کرده بود.