زنی از خانهٔ خویش بیرون رفت و دید که سه پیرمرد با ریش های سفید بلند در حیاط خانه اش نشسته اند. او آنان را به جا نیاورد؛ سپس گفت: ”گمان نمی کنم که شما را بشناسم، اما به نظر می رسد که گرسنه هستید. به درون خانه بیائید و غذائی بخورید.“ آنان در پاسخ گفتند: ”آیا مرد خانه نیز در خانه هست؟“ آن زن پاسخ داد: ”نه، او در خارج از خانه است.“ آنان اظهار داشتند: ”پس ما نمی توانیم وارد خانهٔ شما شویم.“
اوائل شام گاه، وقتی که شوهر آن زن، به خانه بازگشت، همسرش آنچه را که اتفاق افتاده بود، برایش تعریف کرد.
شوهر گفت: ”برو به آنان بگو که من به خانه بازگشته ام و از آنان دعوت کن که بیایند.“ آن زن به حیاط رفت و از آنان خواست تا برای صرف غذا به درون خانه بروند.
آن سه مرد در پاسخ گفتند: ”ما با یکدیگر وارد خانه نمی شویم.“ زن، علت را جویا شد. یکی از مردان در حالی که انگشتش را به سوی دیگری دراز کرده بود، گفت: ”نام“ او ”ثروت“ است و آن یکی، ”موفقیت“ نام دارد و من هم ”عشق“ هستم“. او سپس افزود: ”حال به درون خانه برو و موضوع را با شوهرت در میان بگذار تا معلوم شود کدام یک از ما را می خواهید که به خانه تان بیائیم.“
آن زن، به درون خانه رفت و ماجرا را تعریف کرد. شوهر که به هیجان آمده بود، اظهار داشت: ”جالب است. حال که چنین است، بگذار تا ”ثروت“ را به خانه مان دعوت کنیم. تا او بیاید و خانه مان را از ”ثروت“، انباشته گرداند.“ اما زن موافق نبود و گفت: ”بگذار ”موفقیت“ را به خانه مان راه بدهیم.“ در این موقع، دختر نوجوان شان که از گوشهٔ اتاق، این گفت وگو را می شنوید، جلو رفت و به عنوان پیشنهاد گفت: ”آیا بهتر نخواهد بود که از ”عشق“ بخواهیم به درون خانه مان بیاید و محیط خانه را از مهر و محبت انباشته سازد؟“ شوهر به زنش گفت: ”حال که این طور است، بگذار به حرف دخترمان عمل کنیم. پس به حیاط برو و از ”عشق“ بخواه که به درون بیاید و مهمان ما باشد.“ آن زن دوباره بیرون رفت و پرسیدک ”کدام یک از شما سه نفر، ”عشق“ هستید؟ به درون بیا و مهمان ما باش.“ پیرمردی که نامش ”عشق“ بود، از جای برخاست و به سوی خانه راه افتاد؛ اما آن دو نفر دیگر نیز، به دنبال او راه افتادند. آن زن به ”ثروت“ و ”موفقیت“ گفت: ”من فقط از ”عشق“ دعوت کردم به درون خانه ما بیاید؛ شما دو نفر، چرا راه افتادید؟“
آن مردان پیر در پاسخ گفتند: ”اگر شما ”ثروت“ یا ”موفقیت“ را به اندرون فرا خوانده بودی، دو نفر دیگر در بیرون از خانه باقی می ماندند؛ اما چون ”عشق“ را به درون، دعوت کرده اید، هرجا که او برود، ما نیز با او می رویم. هرجا که ”عشق“ باشد، ”ثروت“ و ”موفقیت“ هم خواهد بود.“

منبع: ”نوشته های دلنشین“، ”جهان بخش موسوی رکعتی“
به انتخاب مجتبی مطهری