ادبیات آمریکای لاتین تقریبا همواره مبارزه جو بوده است و نویسنده تقریبا همیشه با گزینش آرمان های آزادی خواهی ، مخالفت مصممانه با دیکتاتوری هایی که از تقریبا یک قرن پیش زندگی این جامعه های جوان را خفه می کنند و به امکان پیشرفت های معنوی، فرهنگی و مدنی آنها لطمه می زنند ، قبول تعهد کرده است.
متنی را که مطالعه کردید قسمتی از مقدمه کتاب " رو به آسمان در شب " بود که جلد اول مجموعه داستانهای آمریکای جنوبی به حساب می آید. در این مجموعه خواننده با ادبیات فولکلور، ادبیات مدرن و داستان نویسی این منطقه و در مجموع با فرهنگ ملل مخلف آمریکای جنوبی آشنا می شود. ادبیات آمریکای جنوبی چه ادبیات اسپانیایی زبان آن با نویسندگانی چون دکتر خوزوئه دوکاسترو ، گابریل گارسیا مارکز و خورخه لوئیس بورخس و یا ادبیات پرتقالی زبان آن با نویسنده ای چون پائولو کوئیلوهمواره برای ایرانیان جذاب بوده است. این جذابیت ممکن است ریشه در فرهنگ های نزدیک این دو منطقه و یا در آزادی طلبی هر دو قوم داشته باشد.
گرچه باید توجه داشت که این دو ادبیات (اسپانیولی و پرتقالی) به رقم نزدیکی جغرافیایی از هم دور افتاده اند. این مورد را خوان لیسکانو در مقدمه کتاب با دیدی مو شکافانه بیان کرده است : " نویسندگان برزیلی خیلی بیش از آن چه نگاهشان متوجه قاره آمریکا باشند، به اروپا نظر دارند. داستانهای کوتاه برزیلی ، به خصوص به سبب آهنگ ریشخند آمیز، مسخره گر، گاه آمیخته به دلتنگی پنهان، و نیز به سبب درکی از اعتدال مشخص می شوند، حال آنکه این ویژگی در ادبیات آمریکای اسپانیولی زبان که بیشتر جنبه استدلالی دارد و عموما سرشار از احساس زمینی و اندوهبار زندگی است یافت نمی شود. در داستان کوتاه برزیلی توصیف طبقه متوسط شهری غلبه دارد حال آنکه در آمریکای اسپانیولی زبان غلبه با توصیف طبقه های روستایی است."
مجموعه داستانهای کوتاه آمریکای لاتین در دو جلد؛ جلد اول با نام "رو به آسمان در شب" و جلد دوم با نام "آن شب مرده ها بیرون آمدند" توسط خوآن لیسکانو گرد آوری شده و قاسم صنعوی هم ضمن ترجمه ای شیوا تعدادی داستان به مجوعه اضافه کرده است، این مجموعه توسط نشر گل آذین در سال ۸۳ منتشر شده است .
این مجوعه دوجلدی، مجموعه ای فوق الاده است که ضمن آشنایی کلی خواننده با ادیبات غنی آمریکای جنوبی موجب آشنایی خواننده ایرانی با نویسندگان و ادبیات کشورهایی چون پاناما ، پرو، اروگوئه ، پاراگوئه و حتی کشوری چون جمهوری دومینیکن می شود که تا حدود زیادی برایش ناشناخته است.