نشاط را می توان به شادی و شور و شعف معنا کرد، اما نشاط به خودی خود شادی آفرین نیست و نیازمند یک سری ابزارها، لوازم، امکانات و محیط مناسب است تا به نشاط معنای واقعی بخشد. اکنون باید ببینیم نشاط در مدرسه که یک محیط آموزشی، تربیتی محسوب می شود به چه امکانات و شرایطی نیازمند است که با آنها بتوان محیطی مناسب و موفق در تربیت و آموزش و ارتقای علمی دانش آموزان در فضایی کاملاً متنوع، صمیمی و با انگیزه های مثبت ایجاد کرد. برای رسیدن به چنین هدفی باید به عوامل ذیل به عنوان ضروریات یک محیط علمی با نشاط توجه شود.

ایجاد نشاط برای دانش آموزان

۱) تأسیس بانک جایزه و تشویق دانش آموزان با ارائه کارت امتیاز

۲) برپایی جشن های شادی و مسابقات مختلف

۳) تقویت و توسعه بازدیدهای علمی و تفریحی

۴) تشکیل نمایشگاه های متعدد با مشارکت دانش آموزان از دست سازهای کارهای تحقیقی امور آموزشی و پرورشی

۵) ورزش صبحگاهی به صورت دسته جمعی قبل از شروع کلاس

۶) دعوت از دانش آموزان موفق مدرسه جهت صحبت سرصف

۷) تشویق و تقدیر از فعالیتهای کوچک و کم ارزش از نظر دیگران

۸) زیبا و جذاب کردن محیط مدرسه و استفاده از رنگ های شادی آور در کلاس ها- سالن ها- دیوارهای حیاط

۹) توجه به رعایت بهداشت فردی دانش آموزان

۱۰) مشارکت مؤثر اولیای دانش آموزان در انجام امور مدرسه

۱۱) پرهیز از ایجاد تنش در مدرسه

۱۲) پرهیز از تنبیه- توهین، سرزنش، تحقیر در مدرسه

۱۳) اجرای روش های تدریس فعال با محوریت کلاسی بانشاط

۱۴) نصب عکس دانش آموزان ممتاز در تابلوی اعلانات

۱۵) توجه خاص به زنگ تفریح

۱۶) نمایش فیلم و اسلاید در مدرسه

۱۷) تقویت فعالیت های هنری در مدرسه: گروه تئاتر- گروه سرود

۱۸) حضور فعال آموزگاران با نشاط همراه با ظاهری مناسب و آراسته

۱۹) پرهیز از بی انضباطی و بی عدالتی در مدرسه

۲۰) تقویت امید به آینده در دانش آموزان

۲۱) بررسی عوامل مؤثر در افت تحصیلی و ترک تحصیل دانش آموزان

۲۲) تقویت احترام متقابل بین دانش آموزان و دیگر کارکنان مدرسه

۲۳) تهیه کارت تبریک به مناسبت تولد هر یک از دانش آموزان و حتی آموزگاران

۲۴) توزیع شیرینی به مناسبت های مختلف از جمله جشن ها و میلاد ائمه بین دانش آموزان

پیشنهادات برای ایجاد نشاط و بهره وری بیشتر در کلاس

۱) شروع فعالیت کلاس با قرائت سوره ای از قرآن و حفظ آن از طرف دانش آموزان.

۲) تدریس به روش های مختلف از جمله با شعر، نمایش- نقاشی و هر روش دیگری که منجر به یادگیری بهتر دانش آموزان در سر کلاس درس می شود.

۳) مسئولیت دادن به دانش آموزان به صورت نوبتی در کلاس.

۴) گذشت و بخشش درمورد اشتباهات دانش آموزان و سخت گیری کردن در برخی موارد برای دانش آموزان بی قید و بی خیال.

۵) یاد دادن و تشویق دانش آموزان برای درست کردن کاردستی بدون دخالت والدین به منظور تقویت توانایی های فردی و اتکا به نفس.

عصمت عرب یارمحمدی