تلفن: شرط لازم و کافی برای شروع، ثبوت و گسترش یک رابطه عاشقانه.
در گذشته برای تشخیص صداقت طرف هم کاربرد داشت؛ اما با این سیستم مسخرهٔ ”آی دی کالر“ و افتادن شماره دیگر به درد این کار نمی خورد. نوع همراهش هم که دیگه معرکه است! معمولاً تن صدای عشاق در پشت خط کمی خشدار می شود؛ البته این اشکال مربوط به مخابرات است، این گونه تماس های تلفنی معمولاً طولانی هستند. شما فکرش را بکنید دو نفر دارند آخرته دورنمای آینده خودشان را برای هم ترسیم می کنند!
همکلاسی: یک تصادف تاریخی!
در این مورد سازمان کنکوری ها نقش واسطه را ایفا می کند. عشقی چند منظوره که در تقلب ها و ورقه عوض کردن سر جلسه امتحان هم کاربرد به سزائی دارد. می تواند کلی هم بانی خیر شود. برای بچه های دیگر! سر کلاس معمولاً عشاق جوری می نشینند که امتداد نگاه شان از هم عبور کند. در این جور مواقع استاد هم آن دورها در یک گراند تصویر مشغول فعل و انفعالی نامعلوم است. حضرت عشق در این جور مواقع ابتدا به صورت جزوه و نمونه سئوال و بعدها در قالب های مختلف مخابراتی و مراسلاتی ظاهر می شود!
هدیه: بروز عینی ماکزیمم عشق دو کبوتر.
وسیله ای که با آن عاشق فریاد می زند: ”دلم فقط تورو می خواد.“ نوع آن از عروسک های خرسی و مرغی و اردکی گرفته تا سند آپارتمان متغیر است.
اتومبیل: وسیله ای برای آزاد شدن انرژی جنبشی.
عامل جاری شدن سیل عشق در بزرگراه ها، لای کشیدن در اتوبان برای نشان دادن دست فرمان به طرف به همراه آهنگ ”ما دو بال پرواز مرغ عشقیم، پر کشیدیم تا اوج آسمون ها“ بسیار مؤثر است. نوع ماشین هم بستگی به توانائی مالی پدر مربوطه از پیکان جوانان ۵۷ جوات اسپرت تا پژو ۲۰۶ ناز بشی الهی، متغیر است. سیستم صوتی هم هرچه باحال تر باشد روابط بهترتر تحکیم می شود.