ویلِم دِکونینگ (نقاش هلندی، ۱۹۰۴). یکی از برجسته ترین نقاشان رنگ پرداز در جنبش اکسپرسیونیسم انتزاعی به شمار می آید.
در رُتردام هنر آموخت. تحت تأثیر جنبش اکسپرسیونیسم انتزاعی و اکسپرسیونیست های بلژیکی قرار گرفت. به ایالات متحدهٔ آمریکا رفت (۱۹۲۶)؛ و در آن جا به کارهای تجارتی و بناآرائی مشغول شد. طرح هائی برای ادارهٔ پیشرفت کار اجراء کرد (۱۹۳۵). او دستیار لژه در سه نقاشی دیواری برای ”خط فرانسه“ بود. سپس به گروه نیویورکی اکسپرسیونیسم انتزاعی پیوست. بعدها، در دانشگاه ییل به تدریس هنر پرداخت.
نقاشی دکونینگ در سوررئالیسم گرکی ریشه دارد. او، غالباً، از اشارهٔ آشکار به واقعیت ـ که ممکن است سرآغاز کار باشد و یا در جریان اجراء کار پیش آید ـ بهره می گیرد. سلسله پرده هایش با عنوان زنان (۱۹۵۲)، نخستین نشانهٔ ”پیکرنمائی جدید“ در مکتب نیویورک بود. او با انگاره ها و اسلوب خشن بود هیجان عمومی را برانگیخت. پس از یک دورهٔ نقاشی از مناظر، به مضمون زن بازگشت (۱۹۶۳). این بار، قلم زنی شلاقی و شکل های شعله آسا به کار گرفت.
▪ از جمله دیگر آثارش: زن و دوچرخه (۱۹۵۲ ـ ۱۹۵۳)؛ دری به رودخانه (۱۹۶۰)؛ دیدار (۱۹۶۶ ـ ۱۹۶۷) است.