ماکس ارنست (نقاش، پیکره ساز، و طراح آلمانی، ۱۸۹۱ـ۱۹۷۶). یکی از مهم ترین نمایندگان جنبش سورئالیسم به شمار می آید.
او چند سالی در رشتهٔ فلسفه تحصیل کرد، سپس به نقاشی روی آورد. ضمن دیداری از پاریس (۱۹۱۳)، با نوگرایانی چون دُلونه، ماکه، آپولینز و آرپ آشنا شد. گروه دادا در کلن را بنیان گذاشت (۱۹۱۹). بعداً، به سوررئالیست ها پیوست (۱۹۲۴). چند سالی را در آمریکا گذرانید (۱۹۴۱ـ۱۹۵۶)، و سرانجام در فرانسه اقامت گزید. کتابی تحت عنوان زندگی غیررسمی ماکس ارنست نوشت (۱۹۶۱).
ارنست هنرمندی مبتکر و خلاق بود. اسلوب های ابداعی او چون مالشکاری و تلفیق عکس و نقاشی با تأکید سوررئالیست ها بر خودکاری (اتوماتیسم) و شگفت آفرینی انطباق داشت.
نخستین آثار او تلفیقی بودند از اشیاء دم دست (چون قطعات چوب، کاغذ دیواری و غیره)، و اشیاء نقاشی شده که ابهام تشویش انگیزشان با عنوان های انتخابی دو چندان می شد (مثلاً تیک تاک صدای قطره اشک کوچک ـ ۱۹۲۰). او در بهترین نقاشی ها و مجسمه هایش عناصر غیرمأنوس را در کنار هم می نهاد (مثلاً: از این آدم ها چیزی نمی توان فهمید ـ ۱۹۲۳)؛ و یا با شکل های اندام وار بدیهه سازی می کرد (مثلاً: اردو ـ ۱۹۲۷)؛ مجسمهٔ زن پاریسی (۱۹۵۰) است..