بازی آل پاچینو در فیلم " بوی خوش زن " خیره کننده است . تصویر یک سرهنگ بازنشسته با آرزوهای فرو خفته اش . چون خدمت سربازی را می گذرانم کاملا می توانم درکش کنم . جاه طلبی اش را وقتی می خواهد اسلحه کلت را در عرض ۲۰ ثانیه باز و بست کند و زمانی که می خواهد پنجه در پنجه پیری و کهنسالی بیاندازد و مثل یک انسان بینا با سرعت زیاد رانندگی کند .

مهربانی اش را کاملا می فهمم و اینکه نمی تواند محبتش را به دیگران درست منتقل کند.

او به خوبی نشان می دهد آدمی که بیش از حد به احساسات دم دستی اش متکی است چقدر زود دچار یاس و بحران می شود.

او در یک دیالوگ تمام شخصیتش را رو می کند.

به دوستت دروغ بگو، به همسرت خیانت کن، سالی یک بار به مادرت زنگ بزن، چارلی! زندگی همین مزخرفاته!