این حرف كه زنان زیاد حرف می زنند ـ هرچند بسیاری مواقع در هنگام عصبانیت زده می شود ـ اما كاملاً صحیح است و محققان مهر تأیید علمی بر روی آن گذاشته اند. آن هم نه به علت دشمنی با زنان، بلكه به این علت كه آن قسمت از مغز كه برای صحبت كردن مورد استفاده قرار می گیرد در زنان ۲۰ تا ۳۰درصد وسیع تر از مردان است و به همین دلیل زنان در امتحانات شفاهی، حافظه شفاهی و مهارت های حركتی ظریف بهتر از مردان عمل می كنند.
مردان از این قسمت بیشتر برای حل مسائل زبان شناسی استفاده می كنند. نكته جالب این كه زنان می توانند به طور همزمان از هر دو نیمكره مغزشان استفاده كنند و به همین علت در زمان صحبت كردن به مراكز عاطفی هم دست پیدا می كنند، برقراری در ارتباط عاطفی موفق تر هستند و مددكاران اجتماعی، مشاوران، آموزگاران و پرستاران موفق تری به شمار می آیند. در ضمن زنان وقتی می خواهند سر صحبت را با اطرافیانش باز كنند از موضوعات پراكنده ای آغاز می كنند و مردان سریع بر سر اصل مطلب می روند واین مورد یكی از دلایل اصلی پر حرفی خانم ها است كه واضح ترین نمود آن هنگام خداحافظی دیده می شود. اصولا درپایان مهمانی ها، خانم ها یك ربع بیشتر وقت می خواهند تا به گروه آقایانی برسد كه دم در به انتظار آنها نشسته اند.
نكته دیگر كه باعث می شود به زنان تهمت پر حرفی داده شود تفاوت نگاه زنان به صحبت كردن است. مردان هدفشان از صحبت كردن تبادل اطلاعات با دیگران است در حالیكه برای زنان صحبت كردن راهی برای بیان احساسات است.لپ كلام هم اینكه مردان حرف زدن را برای حرف زدن می خواهند و زنان برای ابراز احساسات و علایق. پس اگر از دریچه دیگری نگاه كنیم، می بینیم زنان مجبور هستند بیشتر از مردان حرف بزنند چون توانش را دارند.