بیشتر بیماران تا زمانی که بیماری کلیه آن ها پیشرفت نکرده ، علامت قابل ملاحظه ای ندارند . به هر حال ممکن است متوجه شوید که شما :

احساس خستگی زیادی دارید و کم انرژی هستید .

قدرت تمرکز ندارید .

کم اشتها هستید .

خواب خوبی ندارید .

شب ها دچار گرفتگی عضلات می شوید .

پاها و قوزک هایتان ورم می کند .

دور چشم هایتان ، به خصوص صبح ها ، پف می کند .

پوستتان خشک است و می خارد .

زیاد ادرار می کنید ( به خصوص شب ها ) .

هر کسی در هر سنی ممکن است دچار بیماری مزمن کلیه بشود . به هر حال امکان ابتلاء بعضی ها به بیماری مزمن کلیه از دیگران بیشتر است .

شما ممکن است به شدت در معرض خطر بیماری کلیه باشید اگر :

دیابت دارید

فشار خون بالا دارید .

سابقه خانوادگی بیماری مزمن کلیه دارید .

مسن هستید .