شرایط مختلفی که می توانند موجب رسوب کلسترول شوند عبارتند از :
۱) جذب بیش از حد آب از صفرا .
۲) جذب بیش از حد املاح صفراوی و لستین از صفرا .
۳) ترشح بیش از حد کلسترول در صفرا
۴) التهاب ابیلتیوم کیسه صفرا دو مورد آخر نیاز به توصیف ویژه دارند.
مقدار کلسترول در صفرا قسمتی بوسیله مقدار چربی که شخص می خورد تعیین می شود زیرا سلولهای کبدی کلسترول را بعنوان یکی از فرآورده های متابولیسم چربی در بدن تولید می کنند.
باین دلیل ،شخصی که برای سالهای متمادی رژیم پر چربی داشته باشد مستعد ابتلاء به سنگ صفراوی است. التهاب اپیلتیوم کیسه صفرا غالباً ناشی از عفونت مزمن خفیف است که ویژگیهای جذبی مخاط کیسه صفرا را تغییر داده و گاهی موجب جذب بیش از حد آب ، املاح صفراوی یا سایر مواد لازم برای محلول نگاه داشتن کلسترول می گردد.
در نتیجه ، کلسترول شروع به رسوب می کند و معمولاً بلورهای کلسترولی متعدد کوچکی بر روی سطح مخاط ملتهب یا برروی ذرات کوچک رسوبی بیلی روبین که خود نتیجه غیر مزدوج شدن گلوکوروئید بیل روبین محلول توسط آنزیمهای باکتریال هستند تشکیل می دهد.
این ذرات بیلی روبین به نوبه خود بعنوان هسته هایی برای رسوب بیشتر کلسترول عمل می کنند و بلورها بزرگتر می شوند.
ندرتاً تعداد عظیمی سنگهای شنی ایجاد می شود اما بطور بسیار شایعتراین شنها به یکدیگر ملحق شده و چند سنگ صفراوی بزرگ یا حتی یک سنگ بسیار بزرگ که تمامی کیسه صفرا را پر می کند تشکیل میدهد.
همچنین یونهای کلسیم که معمولاً به میزان ۵ برابر یا بیشتر درکیسه صفرا تغلیظ می شوند غالباً در سنگهای صفراوی رسوب می کنند و آنهارا بصورت سنگهای حاجب اشعه ایکس در می آوردند بطوریکه میتوان این سنگها را در عکسهای رادیوگرافی شکم مشاهده کرد.