تصمیم گیری یک مهارت است. فکر کردن به آنچه باید انجام داد. یک مهارت است. یادگیری انتخاب خوب یک مهارت است. برخی کودکان به طور شمی این مهارت ها را فرا می گیرند، اما بیشتر کودکان نیاز به کمک دارند. خانواده بر این فرآیند تأثیر می گذارد.
کودکان کوچکتر تجربه تصمیم گیری را از خانواده شان کسب می کنند. این فرآیند با شروع تولد آغاز می گردد. یادگیری چگونگی آرام شدن، استفاده از پستانک، انگشت دست و پا پتو راهی است که نوزاد ترجیحات خود را نشان داده و اولین تصمیمات خود را نشان می دهد. کودکان کوچک دوست داشتن و دوست نداشتن های خود را از زمان تولد نشان می دهند.
اولین وظیفه پدر یا مادر زیر نظر گرفتن کودک از نزدیک است که این به معنای تحت نظر بودن او از زمان تولدش می باشد. در هنگام تولد، کودکان قادر هستند که انواع ”بوها“ رد انتخاب کنند (ترجیح خود را نشان دهند) و یا پوشش روی پوستشان را نیز انتخاب می کنند (احساس نرمی و زبری) شما به عنوان پدر یا مادر توانائی شناخت فرزندتان را بهتر از هر کس دیگر در جهان دارید.
مراحل گرفتن تصمیمات آگاهانه و برنامه ریزی در خانواده رخ می دهد. در ابتدا، این گزینش ها در مورد چگونگی نگهداری کودک، کجا قرار دادن او، نوع غذا، اسباب بازی ها، کتاب و پزشک کودک می باشند.
پدر و مادر، مسئول تصمیم گیری ها با توجه به سلامتی کودک، امنیت و فراهم بودن شرایط آسوده خاطر بودن او در زمان کودکی می باشند. آنها همچنین مسئول دادن فرصت هائی به کودک هستند تا مناسب با سنش در زندگی روزانه تصمیماتی بگیرد. تحقیقات بر ارزش تأثیر خانواده حتی در سال های نوجوانی صفحه می گذارند. تصمیمات آنها نشان می دهد که هنوز والدین بسیار مهم می باشند. تصمیم گیری های موفقیت آمیز زمانی آغاز می شود که کودک بسیار کوچک است.
به کودکتان کمک کنید تا راه حل های ممکن برای مشکلات بیابد. او را کمک کنید که در پی سؤال کردن و جمع آوری اطلاعات باشد. اجازه بدهید اشتباهاتی رخ دهد و تصمیمات اشتباهی گرفته شود ولی در آنجا حضور داشته باشید تا به کودکتان در فهم نتایج تصمیمش کمک کرده و او را حمایت کنید. اگر نسبت به اشتباهات واکنش شدیدی نشان دهید ممکن است فرزندتان از شکست (و یا ناراحت شدن شما) خیلی بترسد. به طوری که در آینده مایل به تصمیم گیری و یا یافتن راه حل برای مشکلات نباشد. ممکن است فرزندتان نیاز به کمک در دستیابی به اطلاعات برای تصمیم گیری داشته باشد. بگذارید او به راه حل های ممکن و تصمیم گیری در هر مورد بیندیشد. به نقاط ضعف و قدرت هر انتخاب فکر کنید. به نتایج هر انتخاب فکر کنید. سپس از هوش و احساسات خود برای تصمیم گیری استفاده نمائید.
انجام همزمان این کارها، به کودکتان کمک می کند که این روش و فرآیند موجود در خانواده را حتی وقتی در کنار شما نیست به کار بندد بدانید که تأثیر تربیت صحیح شما در همه عمر او جاری می باشد.