”تیک‌های عصبی به شکل صوتی یا حالت‌های عملی یا هر دو در چهره برخی افراد نمایان می‌شوند“. مجید صالحی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، با بیان اینکه در بسیاری از موارد علت تیک‌های عصبی مشخص نشده است.

گفت: ”برای جلوگیری از ایجاد این حالت‌ها باید مهارت‌های زندگی و اجتماعی را به کودکان آموخت“. وی با اشاره به اینکه تیک‌های عصبی در دوران کودکی بیشتر نمایان می‌شود، افزود: ”اضطراب علت زیربنائی در بروز این حالت است. اکثر بچه‌هائی که اعتمادبه‌نفس ضعیفی دارند دچار تیک می‌شوند“. صالحی گفت: ”در واقع بچه از پاداشی که از بابت انجام تیک‌ها به‌دست می‌آید تیک را ادامه می‌دهد البته این رفتارها باعث می‌شود اضطراب کم شود اما دوباره به خاطر آن رفتار در چرخه معکوس قرار گرفته و اضطراب آنها افزایش یابد“.

وی افزود: ”وقتی این حالت در دوران کودکی فردی شکل گرفت. بعدها به‌هنگام ناراحتی چون راه دیگری را برای کاهش اضطراب یاد نگرفته دچار تیک عصبی غیرارادی شده و مدام به خاطر انجام این حالت از خود می‌پرسد چرا چنین می‌کند و چرا اعتمادبه‌نفس او کم است“. این روانشناس با بیان اینکه بسیاری از استرس‌ها از طرف خانواده به کودکان وارد می‌شود. گفت ”فرزند از پدر و مادر مضطرب ناخودآگاه تأثیر می‌گیرد.

همچنین سبک تربیتی خانواده، تحقیر، سرزنش و مقایسه کردن بین اعضاء خانواده منجر به فشار عصبی کودک و در نهایت بروز تیک عصبی می‌شود“ صالحی از راه‌های درمانی، به از بین بردن محیط اضطراب‌زا اشاره کرد و توضیح داد: ”بازی درمانی برای خردسالان، خانواده‌درمانی برای بچه‌هائی که به مدرسه می‌روند و روان‌درمانی برای افراد بزرگسال برای از رفع این عارضه بسیار مؤثر است“.