آنتونی مان كارگردان شهیر آمریكایی و از بزرگ ترین چهره های سینمای كلاسیك است. او در كارنامه كاری اش آثار متنوعی را ثبت كرده كه از جمله آنها، وسترن كلاسیك «در خم رودخانه» است.
در این فیلم شماری از چهره های شاخص و نمونه ای از فیلم های وسترن نظیر جیمز استیوارت، آرتور كندی، جولی آدامز و راك هادسون حضور داشتند.
قصه فیلم نوشته بوردن چیس، یك روز پس از پایان جنگ های داخلی رخ می داد. در این فیلم ساخته ۱۹۵۲، استیوارت و مان دومین همكاری خود را با هم پس از «وینچستر ۷۳» تجربه می كنند. آنچه در این فیلم بر جنبه های دیگر آن غلبه دارد، تفوق و برتری سیمای مطلوب آمریكای دهه پنجاه است و در عین حفظ رگه های كمرنگ نژادپرستانه سیمای فانتزی خوبی از آمریكای آن زمان را ارائه می كند! استیوارتی كه به رغم گذشته نامعلوم و تاریكش در عین بزرگواری، كندی را از لینچ (كشتن سیاهان) شدن می رهاند اما چند دقیقه بعد به همراه او به جنگ سرخپوستانی می رود كه در هیات تجاوزگران وحشی به قطار حامل آمریكایی های متمدن (سیاه و سفید) حمله كرده اند.
اصولاً فیلم های مان و استیوارت سوای قدرتی كه به هر حال در تمامی آثار مان وجود دارد، بیشتر به خاطر كاربرد و استفاده صحیح و بجا از چشم اندازهای وسیع و بكر معروفند. سال هایی كه سینمای رنگی با قدرت در حال گسترش محبوبیت و تماشاگران شیفته آسمان آبی و آرام هستند فیلم های آمریكایی اند. چیزی كه پس از آن با حضور این دو چهره سینمایی در «مردی از لارامی»، «مهمیز برهنه» و «سرزمین دوردست» با موفقیت تكرار شد. جالب اینكه فیلم «در خم رودخانه» به شدت فرهنگ آمریكایی را ترویج می كند و حضور آن در جشنواره فیلم فجر حیرت آور است.
مان این فیلم را در دوره میانی كارش ساخته و آن را پس از فیلم های بزرگی چون «سقوط امپراتوری رم» به سینمای هالیوود عرضه كرده است.نگره های خاص او برای نمایش جامعه آمریكایی فانتزی، به عقیده بسیاری از منتقدان سینمایی از همان فیلم های اول در آثار او جاری شده است.