گیاهی است علفی چند ساله كه در قسمت های نیم گرم و معتدل آسیا و اروپا رشد می كند. روغن تیمول در تركیب اساسی گیاه منشأ اصلی خواص گیاه می باشد. دم كرده آویشن برای سرفه های سخت و برونشیت مفید است.

در اروپا، چین و ژاپن از دم كرده این گیاه به عنوان ضد سرفه استفاده می شود. فرآورده های مختلف ضد سرفه در بازار دارویی اروپا و امریكا وجود دارد و در اطلاعات دارویی (۲۰۰۲) Martidale از این گیاه به عنوان اكسپكتورانت (خلط آور) و ضد سرفه نام برده شده است.

دیدگاه طب سنتی

حكمای طب سنتی برای آویشن مزاج گرم و خشك قایل می باشند و از این گیاه به عنوان خلط آور و ضد سرفه نام برده اند. حكیم بوعلی سینا در قانون در مورد این گیاه می فرماید: «آویشن سینه و شش را می پالاید به شرطی كه با عسل همراه باشد.» همچنین حكیم ابومنصور موفق بن علی الهروی در كتاب الابنیه عن حقایق الادویه می فرماید: اگر آویشن را با آب بجوشانند و با انگبین بخورند هر آن فصلی كه اندر سینه و شش بود از فصل های بلغمی بیرون افكند.»

حكیم رازی در كتاب من لایحضر الطبیب می فرماید: آویشن در درمان سرفه های خلط آور و حساسیتی موثر است.

روش های مصرف

دم كرده ۲۰ تا ۱۰ گرم گیاه خشك در یك لیتر آب جوش، ۳ فنجان در روز خورده شود. در موارد سرفه های شدید این دم كرده را با عسل مخلوط كرده، ۳ فنجان در روز می خورند.